Προχθές βράδυ, που είχα φίλους επισκέπτες στην πόλη μας, θέλησα-με περισσή περηφάνεια- να τους πάω μια βόλτα στην παραδοσιακή εβραϊκή συνοικία. Μοναδικός δρόμος η οδός Ολγάνου με το γραφικό καλντερίμι. Αμέσως όμως, με την είσοδό μας, στην συνοικία μας περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη.
Πυκνό-πυκνό σκοτάδι! Παντελής έλλειψη δημοτικού φωτισμού!
Ένα μικρό φωτάκι από θυροτηλέφωνο ιδιωτικής κατοικίας ήταν το φωτιστικό σε όλο το δρόμο!
Ντροπιάστηκα ως Βεροιώτης. Δεν έβρισκα λόγια να δικαιολογήσω την όλη κατάσταση. Με προσεκτικά βήματα σημειωτόν προχωρήσαμε και φτάσαμε στη σιδερένια γέφυρα. Την γνωστή ως γέφυρα της Βασίλισσας Βεργίνας. Ένα ζευγάρι συμπολιτών μας-σχετικά περασμένης ηλικίας-αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω. Εμείς συνεχίσαμε, αλλά μετά την σιδερένια γέφυρα, δεξιά στην οδό Εβραίων Μαρτύρων η ίδια κατάσταση. ΈΡΕΒΟΣ!!!
Δικαιολογήθηκα λέγοντας ότι γίνονται έργα ανάπλασης. Αλλά μέχρι πότε; Μέχρι την πεζογέφυρα «Καραχμέτ» οι εργασίες χρονίζουν.
Πήραμε τον δρόμο αριστερά και βγήκαμε στη γέφυρα της οδού Δήμητρας, όπου η κατάσταση ήταν πολύ καλή. Την επομένη με το φως της ημέρας επισκέφθηκα και πάλι την συνοικία, όπου μετά λύπης διαπίστωσα την παντελή έλλειψη υποδομής δημοτικού φωτισμού.
Μήπως η περιοχή είναι επισκέψιμη μέχρι το σούρουπο;
Πόσο αδικείται η μοναδικότητα και γραφικότητα της οδού Ολγάνου χωρίς φώτα, όπως και τα διατηρητέα σπίτια της περιοχής;;;
Ο Παρατηρητικός
