Η εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Αρχάγγελο Ναούσης

Την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Αρχάγγελο Ναούσης.

Στη διάρκεια της Ιεράς Ακολουθίας τέθηκε σε προσκύνηση η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Καλλίπετρας που μεταφέρθηκε από την ομώνυμη Ιερά Μονή της Βεροίας.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καί ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμέ ἀθετεῖ». Ἑορτή τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων, ἑορτή ὁλοκλήρου τοῦ οὐρανοῦ, θά λέγαμε, τοῦ ὁποίου οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι οἱ πρῶτοι κάτοικοι, ἀλλά καί τῆς ὅλης τῆς γῆς, διότι καί σέ αὐτήν κινοῦνται καί ἐργάζονται κατ᾽ ἐντο­λή τοῦ Θεοῦ γιά τήν προ­στασία καί τή σωτηρία μας, ἀλλά καί τῆς Ἐκκλησίας μας, γιατί εἶναι πνεύματα διακονικά, πού παρίστα­νται στήν ὥρα τῆς θείας Λατρείας καί ἰδιαιτέρως τῆς θείας Λειτουρ­γίας.

Εἶναι ὅμως ἑορτή καί τῆς ἐνορίας σας, καθώς οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι οἱ προστάτες σας καί στή χάρη τους εἶναι ἀφιερωμένος ὁ ἱερός αὐτός ναός, πού πανηγυρίζει σήμερα.

Καί κατ᾽ αὐτή τήν ἑορτή τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων ἀκούσαμε τόν Χριστό στό εὐαγγε­λικό ἀνάγνωσμα νά ἀναφέρεται ἐκτός τῶν ἄλλων καί στήν ὑπακοή τῶν ἀνθρώπων στόν λόγο του καί στόν λόγο τῶν μαθητῶν του, τονί­ζοντας ὅτι ὅποιος ἀκούει τόν λόγο τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί μαθη­τῶν του, ὅποιος ἀκούει καί ὑπα­κούει δηλαδή στόν λόγο καί στή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, αὐτός ἀκούει καί ὑπακούει τόν ἴδιο τόν Χριστό. Ἀντίθετα, ὅποιος ἀθετεῖ τόν λόγο τους καί δέν ὑπακούει σέ ὅσα λέγουν, αὐτός ἀθετεῖ τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ.

Γιατί ὅμως θέλησε ἡ Ἐκκλησία μας νά μᾶς ὑπομνήσει αὐτόν τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ σχε­τικά μέ τήν ὑπακοή κατά τή σημε­ρινή ἑορτή;

Τό ἔκανε, διότι οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι καί Ἀρχάγγελοι εἶναι ἐκεῖ­νοι οἱ ὁποῖοι, ταυτίζονται, θά λέγαμε, μέ τήν ἔννοια τῆς ὑπακοῆς στό θέλη­μα τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχουν γιά νά ὑμνοῦν καί νά διακονοῦν τόν Θεό, ὑπακούοντας στό θέλημά του.

Ἐκεῖνοι ἀπό τούς ἀγγέλους, πού ἀνῆκαν στό τάγμα τοῦ Ἑωσφόρου καί παρασύρθηκαν ἀπό τόν ἐγωι­σμό καί τήν ἀλαζονεία του, καί θέλησαν νά ἀνεξαρτητοποιηθοῦν, ἐξέπεσαν, ὅπως γνωρίζουμε, ἀπό τόν οὐρανό καί ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί ἀπό φωτεινά καί καθαρά πνεύματα πού ἦταν, ἔγιναν σκοτει­νά καί πονηρά. Καί, ἐπειδή δέν μπο­ροῦν νά βλάψουν τόν Θεό, προ­σπαθοῦν νά βλάψουν ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους, παρασύροντάς μας μακριά του καί ἐπιδιώκοντας νά μᾶς στερήσουν τή σωτηρία.

Ἐνῶ, λοιπόν, οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι, ὑπακούοντας ἀπόλυτα στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐργάζονται γιά τή δική μας σωτηρία, ἐργάζονται γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά ἐφαρμόσουμε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί νά τόν πλησιάσουμε ὅσο τό δυνατόν πε­ρισ­σότερο, μᾶς παρακινοῦν στήν ἀγάπη καί στήν ταπείνωση καί μεταφέρουν τά αἰτήματά μας στόν θρόνο του, οἱ πεπτωκότες ἄγγελοι, οἱ πονηροί δηλαδή δαίμονες, προ­σπαθοῦν νά ἀκυρώσουν τό ἔργο τῶν ἁγίων ἀγγέλων καί προσπα­θοῦν μέ τούς ποικίλους πειρα­σμούς νά μᾶς ἀποτρέψουν ἀπό τόν ἀγώνα μας νά ἐφαρμόσουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί ἀντί νά γί­νουμε προοδευτικά ὅμοιοι μέ τόν Θεό, νά γίνουμε ὅμοιοι μέ ἐκείνους καί κοινωνοί τῆς κολάσεως μέσα στήν ὁποία ζοῦν, ἐξαιτίας τῆς ἀνυ­πα­κοῆς τους στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ἀντιλαμβανόμεθα, ἑπομένως, ὅλοι γιατί ἡ ὑπακοή στόν Θεό ἔχει τόσο μεγάλη σημασία γιά τή σωτη­ρία μας, ἀλλά καί γιά ποιόν λόγο ἡ Ἐκκλησία μας τήν τονίζει μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῆς Συνάξεως τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγ­γέλων.

Τιμώντας, λοιπόν, σήμερα τούς προ­στάτες μας ἁγίους ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι μᾶς συνοδεύουν καί ἐργά­ζο­νται γιά ἐμᾶς σέ ὅλη μας τή ζωή ἀλλά καί κατά τήν ἔξοδό μας ἀπό τόν κόσμο, συνηγορώντας στόν Θεό γιά τή σωτηρία μας, ἄς προ­σπα­θήσουμε νά μιμηθοῦμε τό παρά­δειγμα τους. Ἄς ἔχουμε ὡς πρότυπο τή δική τους ὑπακοή στόν Θεό καί ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι ἡ συνέπεια τῆς ἀνυπακοῆς στόν Θεό εἶναι ἡ πτώση καί ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἀγάπη του.

Καί ὅταν καί ἐμεῖς προσπαθοῦμε νά ὑπακούουμε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε καί οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι χαρούμενοι ἀπό τήν προσπά­θειά μας καί μᾶς βοηθοῦν ἀκόμη περισσότερο νά τήν ἐπιτύχουμε, ἀλλά καί μᾶς προστατεύουν ἀκόμη περισσότερο ἀπό τούς διάφο­ρους πειρασμούς καί ἀπό τούς κινδύ­νους τούς ὁποίους καθημερινά δια­τρέχουμε, καί πρεσβεύουν στόν Θεό γιά μᾶς.

Ἄς εἴμαστε, λοιπόν, προσεκτικοί, καί ὅταν αἰσθανόμεθα στήν ψυχή μας μία παρόρμηση πρός τό ἀγαθό, ἄς τήν ἀκολουθοῦμε, ἔχοντας κατά νοῦ ὅτι εἶναι ἔργο τῶν ἁγίων Ἀγ­γέλων, καί ἰδιαιτέρως τοῦ φύλα­κος Ἀγγέλου μας, ὁ ὁποῖος ἐπι­διώκει νά μᾶς παρακινήσει στήν προσευχή, στή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, στά καλά ἔργα καί σέ ὅ,τι ἄλλο ἀπο­τελεῖ ὑπακοή στό θέλημά του, γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά πο­ρευ­θοῦμε τόν δρόμο πού θά μᾶς ὁδη­­γήσει στή σωτηρία μας.