Πενήντα χρόνια διαδρομής.Μιας αθόρυβης, παραγωγικής, πορείας.
Ο γειτονικός μας φούρνος,ο δικός μας φούρνος, τόσο οικείος τόσο ζεστός καί μυρωδάτος.Μας ξυπνούσε η γαργαλιστικη μυρωδιά τού τσουρεκιου,των λογης_λογης γλυκών.
Ο ψιλολιγνος άνδρας με την άσπρη ποδιά του,την γλυκιά σοβαρότητα του,μας υποδέχονταν σχεδόν κάθε πρωί,για να μας καλημερισει και να μας δώσει το γευστικό σουσαμένιο κουλούρι.
Ποσο μου άρεσε όταν ήμουν παιδί να πηγαίνω στον φούρνο μας.
Τα ζεστά ψωμιά μοσχομυριζαν το ένα δίπλα στο άλλο και ο αέρας μύριζε θαλπωρή.
Η κυρά του φούρνου, φιλόξενη, και ακούραστη σέρβιρε στον κόσμο ότι ήθελε. Άρχισε σαν οικογενειακή επιχείρηση και έτσι έμεινε πενήντα χρόνια τώρα.
Το υπόδειγμα τής γειτονιάς μας.Παντα ενωμένοι,με ήθος, σοβαροί, πρόθυμοι, φιλάνθρωποι.Διδασκαν και διδάσκουν την ενότητα την αγάπη την σωστή γειτνίαση .
Ο δρόμος τους είχε επιτυχίες, απώλειες αξιοπρέπεια σε όλα τα δύσκολα τους.
Ειναι οι γείτονες μου.Ειναι οι κοντινοί μας δάσκαλοι, τούς θαυμάζω τούς σέβομαι και τούς ευγνωμονώ που υπάρχουν δίπλα μου, γιατί με αναγκάζουν να παραδειγματιζομαι και να προβληματίζομαι για τον δικό μου τρόπο ζωής.
Τα χρόνια πέρασαν,οι μυρωδιές έγιναν πιο έντονες,τα ψωμιά άλλαξαν χρώμα και γεύση.
Σιγα σιγά τα εδέσματα πληθυναν.
Πιτες , κουλουράκια βανίλιας μπισκότα σοκολάτας...Τα μάτια δεν ήξεραν τι να κοιτάξουν πρώτα , και η γλώσσα τι να πρωτογευτει.
Ο χώρος άλλαξε ,Το παλιό πέρασε γράφοντας την δική του ιστορία .
Το καινούργιο πήρε την θέση του, έτοιμο να χαράξει την πορεία πού διάλεξε ο νέος φούρναρης τής οικογένειας μαζί με όλη την οικογένεια στο πλευρό του.
Αυτο πού δεν θα αλλάξει ποτέ είναι οι άνθρωποι του και ο τρόπος συμπεριφοράς τους.Γιαυτο, πάντα θά εξελίσσονται και ο κόσμος θα τούς στηρίζει και θα τούς αγαπά.Αλλωστε όλο αυτό είναι αμφίδρομο.
Οτι δίνεις, παίρνεις.Απο την μεριά μου τούς εύχομαι να μην αλλάξουν ποτέ.
Ποιον θα έχω εγώ για να παραδειγματιζομαι; Εύχομαι καλές επιτυχίες σε ότι κάνουν.
Όλγα Κουτμηριδου -Μεταξα
