Τότε
πηγαίναν εκδρομή οι σκέψεις
στις οροσειρές
και λέγαν μερικές
πως θέλουμε να μείνουμε για πάντα
στα βουνά
να μην γυρίσουμε στις Πόλεις.
Λίγοι μονάχα γέροι δεν πιστεύανε σ` αυτά
γιατί δεν είχαν συμπεριφερθεί καλά στα
νιάτα τους
κι` είχαν αφήσει έρωτες ανεκπλήρωτους
στα καλοκαίρια.
Γι` αυτό, κάθε τόσο
ερχόταν η λύπη στο παράθυρο
σαν συγγενής απαρηγόρητη.
Τι να της έλεγα κι` γω;;
Πόσοι πικράθηκαν
πόσοι ζητούσαν νέες ευκαιρίες
πόσοι κατέφευγαν στα νησιά
να ξαποστάσουν.
κρατώντας ανθοδέσμες για τις νύφες.
Ένας πανζουρλισμός χρωμάτων ήταν,
όπου ανακατωμένα κίτρινα και γαλάζια
και τρισάγια με ασβέστη
δόξαζαν την νιότη και τους έρωτες
και τα ερωτικά φτερουγίσματα.
Να, χθες,
που δεν είχε ξεχρεώσει ακόμη το άδικο
οι λέξεις
ταξίδευαν στο Παρίσι
και κρύβονταν στον χειμώνα
αναζητώντας Χριστούγεννα.
Γιάννης Ναζλίδης
