Για ραγδαία μεταβολή του χάρτη δενδρωδών καλλιεργειών στην Ελλάδα, με την ακτινιδιά να κερδίζει συνεχώς έδαφος και τις ροδακινιές -κυρίως συμπύρηνες, να ξεριζώνονται μαζικά, κάνει λόγο σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αντιπρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΘΕΑΣ), κ. Χρήστος Γιαννακάκης, πρόεδρος της Κοινοπραξίας Συνεταιρισμών Ομάδων Παραγωγών Νομού Ημαθίας και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βέροιας Venus Growers,.
Όπως λέει, οι αριθμοί, το αυξημένο κόστος παραγωγής και κυρίως οι πιεσμένες τιμές παραγωγού ωθούν τους αγρότες σε μια στρατηγική αναπροσαρμογή, μετατρέποντας το ακτινίδιο σε «χρυσό» προϊόν και το συμπύρηνο ροδάκινο σε καλλιέργεια με ολοένα και μεγαλύτερες ζημιές.
Η στροφή προς την ακτινιδιά κερδίζει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη των παραγωγών που αναζητούν βιωσιμότητα και σταθερό εισόδημα. Ωστόσο, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, ποικιλιακή διαφοροποίηση και ουσιαστικές επενδύσεις σε υποδομές, το σημερινό πλεονέκτημα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αυριανό κίνδυνο υπερπροσφοράς.
Σήμερα, σύμφωνα με τον ίδιο, η καλλιέργεια ροδάκινου -συμπύρηνου και επιτραπέζιου- καλύπτει περίπου 360.000 στρέμματα σε πανελλαδικό επίπεδο, ενώ τα νεκταρίνια εκτείνονται σε επιπλέον 100.000 στρέμματα. Οι βασικές ζώνες παραγωγής εντοπίζονται στην Κεντρική και τη Δυτική Μακεδονία και στη Θεσσαλία.
«Οι εκριζώσεις ροδακινιάς αποτελούν πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός», τονίζει ο κ. Γιαννακάκης, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στις χαμηλές τιμές παραγωγού, που κινούνται στα 0,30-0,32 ευρώ το κιλό, σε συνδυασμό με το υψηλό και διαρκώς αυξανόμενο κόστος καλλιέργειας.
Στον αντίποδα, όπως επισημαίνει, το ακτινίδιο αποδεικνύεται σαφώς πιο ελκυστικό για τους παραγωγούς, προσφέροντας τιμές κοντά στο ένα ευρώ το κιλό και σημαντικά χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Όλο αυτό μας θυμίζει τις δηλώσεις αγωνίας των παραγωγών, ότι σε λίγα χρόνια θα οδηγηθούν στο ξεπάτωμα των ροδακινιών…
Η στροφή προς την ακτινιδιά κερδίζει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη των παραγωγών που αναζητούν βιωσιμότητα και σταθερό εισόδημα. Ωστόσο, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, ποικιλιακή διαφοροποίηση και ουσιαστικές επενδύσεις σε υποδομές, το σημερινό πλεονέκτημα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αυριανό κίνδυνο υπερπροσφοράς.
Σήμερα, σύμφωνα με τον ίδιο, η καλλιέργεια ροδάκινου -συμπύρηνου και επιτραπέζιου- καλύπτει περίπου 360.000 στρέμματα σε πανελλαδικό επίπεδο, ενώ τα νεκταρίνια εκτείνονται σε επιπλέον 100.000 στρέμματα. Οι βασικές ζώνες παραγωγής εντοπίζονται στην Κεντρική και τη Δυτική Μακεδονία και στη Θεσσαλία.
«Οι εκριζώσεις ροδακινιάς αποτελούν πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός», τονίζει ο κ. Γιαννακάκης, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στις χαμηλές τιμές παραγωγού, που κινούνται στα 0,30-0,32 ευρώ το κιλό, σε συνδυασμό με το υψηλό και διαρκώς αυξανόμενο κόστος καλλιέργειας.
Στον αντίποδα, όπως επισημαίνει, το ακτινίδιο αποδεικνύεται σαφώς πιο ελκυστικό για τους παραγωγούς, προσφέροντας τιμές κοντά στο ένα ευρώ το κιλό και σημαντικά χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Όλο αυτό μας θυμίζει τις δηλώσεις αγωνίας των παραγωγών, ότι σε λίγα χρόνια θα οδηγηθούν στο ξεπάτωμα των ροδακινιών…
