Παραίτηση: “Δρόμος νόμιμος και ηθικός”. Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού

Τη στιγμή που έπρεπε να γίνεται συζήτηση στην πατρίδα μας για την ανεύρεση ανθρώπων με προσόντα προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις των καιρών, για ανθρώπους ευφυείς, πολύ καλά καταρτισμένους, με ανιδιοτέλεια, δημιουργική φαντασία, αποφασιστικότητα και τόλμη, ικανούς να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν συγκεκριμένες και ρεαλιστικές μεταρρυθμίσεις, εμείς στην πόλη μας αναλωνόμαστε τον τελευταίο καιρό για τα ελάσσονα, για μία θέση αντιδημάρχου.

Προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν ότι στον συγκεκριμένο τομέα θα παραχθεί έντονη δραστηριότητα το τελευταίο τρίμηνο, κατά συνέπεια ο αντιδήμαρχος δεν έπρεπε να είχε αλλάξει. Άλλωστε δεν είναι και “νόμιμο”, λένε. Ας το δεχθούμε. Είναι όμως ηθικό; Είναι δυνατόν η εκλεγμένη δήμαρχος να μην μπορεί να επιλέγει, ανά πάσα στιγμή, τους συνεργάτες με τα οποίους θα εφαρμόσει την οποιαδήποτε πολιτική; 

Οι δημότες ψηφίζουν Δήμαρχο και Δημοτικό Συμβούλιο. Μέχρι εκεί. Την ευθύνη για τη λειτουργία της ορχήστρας, την έχει ο μαέστρος. Αυτός θα χαράξει το δρόμο που πρέπει να διανυθεί. Από τη στιγμή που υπάρχουν διαφωνίες, υπάρχουν και οι παραιτήσεις, οι οποίες δεν “κοστίζουν” και τίποτα σε τελική ανάλυση. Με βαρίδια δεν λύνονται προβλήματα, αλλά αντιθέτως δημιουργούνται.

Με λίγα λόγια, επιθυμώ αγαπητοί μου φίλοι να σας πω, πως ότι είναι νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό και ότι εκείνοι που ασχολούνται με τα κοινά οφείλουν να μας πείσουν ότι το νόμιμο που επικαλούνται είναι και ηθικό. 

Για παράδειγμα, τα μνημόνια είναι νόμιμα. Είναι όμως ηθικά, τη στιγμή που ευθύνονται για την ανθρώπινη εξαθλίωση, για αυτοκτονίες;

Η δουλεία κάποτε ήταν νόμιμη. Έγιναν όμως αγώνες να καταργηθεί, γιατί ήταν ανήθικη.

Η φοροδιαφυγή στη σύγχρονη κοινωνία είναι νόμιμη (παράκτιες εταιρείες offshore). Δεν πρέπει οι αρμόδιοι να μας διδάξουν για το αντίθετο με το παράδειγμά τους;

Η θανατική ποινή σε αρκετά κράτη είναι νόμιμη. Εμείς όμως δεν οφείλουμε να βροντοφωνάξουμε ότι είναι πράξη ανήθικη, όσο και κάθε άλλος φόνος;

Σε περιόδους που υπάρχει καθολική απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών, κάποιοι πρέπει να εμπνέουν με το παράδειγμά τους και τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων τους. 

Στην προκειμένη περίπτωση η λύση ήταν προφανής και εύκολη. 

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΔΡΟΜΟΣ ΝΟΜΙΜΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΣ.