Άλλη μια καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (την περασμένη Τετάρτη), αυτή τη φορά για τις κρατικές ενισχύσεις στην ΕΝΚΛΩ την περίοδο 2007-2009. Με τη χώρα μας να δίνει τότε ενισχύσεις σημαντικών ποσών στην άλλοτε κραταιά βιομηχανία, που φυσικά κάθε άλλο παρά βοήθησαν στην επιβίωσή της. Ενισχύσεις ασυμβίβαστες με την κοινοτική νομοθεσία, που όμως δεν οδήγησαν στη συμμόρφωση της χώρας μας και στην ανάκτησή τους. Εξ ου και η πρόσφατη καταδίκη.
Ασφαλώς δεν είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε το ίδιο έργο, ως θεατές και ως πρωταγωνιστές ενίοτε. Με τις κυβερνήσεις μας να αποφασίζουν και να εκτελούν επιλογές -συνήθως ψηφοθηρικού χαρακτήρα- που ευνοούν ευκαιριακά σημαντικές ομάδες πληθυσμού, οι οποίες ωστόσο στην πορεία επαναφέρονται στη σκληρή πραγματικότητα μέσω της επιστροφής ενισχύσεων ή απόρριψης υπεσχημένων. Με τον αγροτικό κλάδο πρωταγωνιστή στον τομέα αυτό και ουκ ολίγα τα παραδείγματα.
Η χώρα μας οφείλει να λειτουργεί με την απαραίτητη υπευθυνότητα σε κάθε επίπεδο διοίκησης, σεβόμενη το δημόσιο χρήμα, ελληνικό ή ευρωπαϊκό! Το στιγμιαίο πολιτικό όφελος κάποιων, σημαίνει ταυτόχρονα τεράστιο οικονομικό κόστος για τη χώρα και τους πολίτες. Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε.
