Έχουμε φτάσει στο αμήν, όπως λέει ο λαός, με τα εθνικά-εξωτερικά θέματα, για να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα σύστασης συμβουλίου εθνικής ασφάλειας. Κάτι που σε άλλες χώρες είναι η αλφαβήτα, εμείς συστήνουμε επιτροπές για το πέταγμα του χαρταετού, αλλά για ζωτικής σημασίας θέματα όπως είναι η ασφάλεια, η υγεία και η παιδεία τα αφήνουμε στο έλεος τους…
Έφτασε ο κόμπος στο χτένι, με δύο κρατούμενους στρατιωτικούς σε τουρκικές φυλακές, εμβολισμό σκάφους μας στο Αιγαίο, τους Σκοπιανούς να έχουν σηκώσει το δικό τους μπαϊράκι και εμείς αυτό που είχαμε ως μέλημα ήταν πως να διατηρήσουμε κυβερνητικές ισορροπίες στον υπουργικό θώκο του ΥΠ.ΕΘ.Α. δίπλα στον κυβερνητικό συνεταίρο.
Πέρα από κομματικές σκοπιμότητες και ισορροπίες θα πρέπει να συσταθεί το συμβούλιο εθνικής ασφάλειας που θα απαρτίζεται από αναγνωρισμένες προσωπικότητες πολιτικές και στρατιωτικές, που να έχουν την απαιτούμενη εμπειρία και όχι βολεμένους ημέτερους που ως «αλεξιπτωτιστές» θα θρονιαστούν σε άλλη μια καρέκλα. Η χώρα μας βάλλεται, ενώ οι καταστάσεις κρίσης στα εθνικά μας θέματα είναι συνεχείς. Μην κρέμεται η τύχη μας στα αντανακλαστικά του εκάστοτε υπουργού, αλλά σε ένα όργανο σταθερό, έμπειρο να διαχειρίζεται ανάλογες καταστάσεις, χωρίς κραυγές, πολιτικές κορώνες και επικοινωνιακά τερτίπια… δηλαδή το αυτονόητο…
