Γράφει ο Χρήστος Α. Αποστολίδης*
Προ ολίγων ημερών το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών του καταδίκασε τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στους δύο Έλληνες στρατιωτικούς που παραμένουν επί δίμηνο πλέον στις φυλακές της Ανδριανούπολης χωρίς μέχρι σήμερα να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και ζήτησε την άμεση αποφυλάκισή τους. Η είδηση έτυχε ευρείας αποδοχής στη χώρα μας και ανακυκλώθηκε στα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης ως δείγμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Πέραν τούτου ουδέν.
Στη γειτονική χώρα προκάλεσε εμφανή θυμηδία. Η τουρκική πολιτική ηγεσία απαξίωσε το Ευρωκοινοβούλιο καλώντας το να μην εμπλέκεται στις υποθέσεις μιας τρίτης χώρας. Του έκανε μάλιστα και αυστηρές υποδείξεις για το εύρος των αρμοδιοτήτων του και των θεμάτων που θα πρέπει να το απασχολούν. Παράλληλα, υπονόησε ότι επίκειται άνοιγμα της στρόφιγγας των προσφυγικών ροών, θέτοντας εκ νέου στο τραπέζι την οικονομική διάσταση της συμφωνίας που είχε προηγηθεί. Το γνωστό ανατολίτικο παζάρι.
Όλα αυτά έμειναν κατ’ ουσία αναπάντητα. Μια Ευρώπη φοβισμένη, με εμφανή την απουσία χαρισματικών ηγετικών προσωπικοτήτων στο τιμόνι της, χωρίς ασφαλή πυξίδα πλεύσης, ανίκανη να εξασφαλίσει και να προστατέψει τα σύνορά της εξ Ανατολών. Έρμαιο της βούλησης και των αποφάσεων κάποιων άλλων, που έχουν την ικανότητα να διαμορφώνουν κατά το δοκούν τις εξελίξεις.
Πράγματι, δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει αυξηθεί θεαματικά η είσοδος τόσο από τα χερσαία όσο και από τα θαλάσσια σύνορά μας προσφύγων και μεταναστών που παρανόμως εισέρχονται στην χώρα μας. Ήδη έχει διαπιστωθεί διπλασιασμός των μεταναστευτικών ροών σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα χωρίς να υπάρχει ορατός στο άμεσο μέλλον τρόπος ή λόγος ανάσχεσης της πραγματικότητας αυτής. Η κατάσταση σταδιακά επιβαρύνεται κυρίως στα νησιά και οι καταλήψεις πλατειών αυξάνουν τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση των πολιτών, ενώ η κραυγές αγωνίας των δημοτικών αρχόντων μένουν ουσιαστικά αναπάντητες.
Η αλήθεια είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών κατευθύνεται στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, μια και δεν έχει καμία διάθεση να παραμείνει στην χώρα μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση για άλλη μια φορά βρίσκεται απροετοίμαστη, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης, επιλέγοντας να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της και αφήνοντας την Ελλάδα να βγάλει μόνη της το φίδι από την τρύπα.
Αντί οι ευρωπαίοι εταίροι μας να ενισχύσουν την Πατρίδα μας στην αποτελεσματική φύλαξη και θωράκιση της τεράστιας έκτασης των θαλασσίων (κυρίως) και ακολούθως χερσαίων συνόρων της και συνάμα να απαιτήσουν από την Τουρκία με κατάλληλους πολιτικούς χειρισμούς, κυρίως οικονομικής διπλωματίας και υπενθύμισης της στρατιωτικής τους υπεροχής, να σταματήσει επιτέλους το παιχνίδι της διαρκούς προώθησης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών μέσω του Αιγαίου και του Έβρου στην Ευρώπη, εντούτοις και κατά παράβαση κάθε έννοιας ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, εμμέσως πλην σαφώς πιέζουν την Ελλάδα να απορροφήσει μόνη της το τεράστιο αυτό πρόβλημα, με αντάλλαγμα τη συζήτηση για ολοκλήρωση των μνημονίων τον ερχόμενο Αύγουστο.
Πρόκειται για μια ξεκάθαρα αποικιοκρατικής λογικής προσέγγιση, που ακόμη και εάν εισέλθουμε στη διαδικασία να τη συζητήσουμε είναι βέβαιο ότι ανοίγουμε την Κερκόπορτα κατάληψης της Πατρίδας μας από τους ξένους «εισβολείς», που πολύ σύντομα και χωρίς τη δύναμη των όπλων θα καταλάβουν την Ελλάδα μας μετατρέποντάς την σε μια πρώην χώρα και το Ελληνικό Έθνος σε μια μειονότητα που θα αισθάνεται τουλάχιστον άβολα στην πρώην πια Πατρίδα του, εισπράττοντας καθημερινά την εχθρότητα της νέας πλειοψηφίας. Και μπορεί πλέον η Ελλάδα να μην χρωστά ή να έχει ρυθμίσει τις υποχρεώσεις της, αποκτώντας εκ νέου τη δυνατότητα να εξέρθει στις περιβόητες αγορές για δανεισμό, ωστόσο τίθεται εν αμφιβολία εάν τα οφέλη της οικονομικής εξυγίανσης θα τα απολαμβάνουν οι γηγενείς κάτοικοι αυτής της χώρας ή κάποιοι άλλοι που με το «έτσι θέλω» τη μετέτρεψαν σε δική τους πατρίδα.
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
