Ήρθε από τα Χανιά, με μια ποιητική συλλογή «όπως το ψωμί», που μυρίζει παιδικά χρόνια ζυμωμένα από τα χέρια των μανάδων, από καλό προζύμι. «Έτσι είναι το ποίημα που θέλω να γράφω εγώ… Έγνοια για τον άνθρωπο, έγνοια για τα προβλήματά του, έγνοια για την καθημερινότητά του» είπε ο εκπαιδευτικός-συγγραφέας και δημοσιογράφος (χρόνια στα Χανιώτικα Νέα) Βαγγέλης Κακατσάκης, στον ΑΚΟΥ 99.6 («Πρωινές σημειώσεις»)
Αφορμή της συνέντευξης, η παρουσίαση της ποιητικής του συλλογής το βράδυ της Δευτέρας στο «Εκκοκκιστήριο Ιδεών» της Βέροιας, που προσέλκυσε το ακροατήριο αλλά και τους Κρητικούς της Ημαθίας.
Η σχέση του με την ποίηση είναι ερωτική, μόνο που ο ίδιος μάλλον δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τον αγαπητότερο από τους τρεις έρωτες της ζωής του: την συγγραφή-ποίηση, τη δημοσιογραφία και την εκπαίδευση.
Είναι βέβαιος όμως ότι η ποίηση ειδικά είναι η Ιθάκη, εκεί που επιστρέφει πάντα!
Η βραδιά στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών, γέμισε στίχους, γέμισε ήχους από την κρητική λύρα που τη συνόδευε, γέμισε νιάτα και ωριμότητα μαζί, σαν τα κεράσια του Μαΐου που περίμεναν τους καλεσμένους σε δύο μεγάλες γαβάθες, στο τραπέζι του πάνελ.
Και πάνω τους διάβασαν και μίλησαν για ποίηση, ο Β. Κακατσάκης, ο Ηλίας Τσέχος, ο Γιάννης Ναζλίδης και η Αργυρώ Χανιωτάκη-Σμυρλάκη.
