Αν και δεν το συνηθίζουμε από την παρούσα στήλη, σήμερα θα αφιερώσουμε τις λίγες γραμμές της θέσης σε έναν ανατρεπτικό και πολύ μπροστά από την εποχή του καλλιτέχνη, τον Χάρρυ Κλυνν (κατά κόσμον Βασίλη Τριανταφυλλίδη) που «έφυγε» χθες.
Ο ίδιος όταν τον ρωτούσαν τι τελικά ήταν, απαντούσε σατυρικός καλλιτέχνης, αφού με το αστείρευτο και πολύπλευρο ταλέντο του πραγμάτωνε όλο το φάσμα της καλλιτεχνίας(ηθοποιία, τραγούδι, συγγραφή, σκηνοθεσία, ζωγραφική και ποίηση). Έντονα πολιτικοποιημένος και «ποδοσφαιροποιημένος» με μεγάλη του αγάπη τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, που υπήρξε και πρόεδρος.
Για τις γενιές των 40 και άνω, ήταν σημείο αναφοράς, αφού οι κασέτες και τα βινύλια με τον Τραμπάκουλα και τα σατυρικά πολιτικά τραγουδάκια και σκετσάκια ήταν στην καθημερινότητα μας. Ήταν ο απόλυτος stand up comedian πριν ακόμη ανακαλυφθεί ο όρος και έρθει στην Ελλάδα. Ήταν τόσο εύστοχα και έξυπνα τα κείμενα και ο τρόπος που σατύριζε ο Χάρρυ Κλύνν, που ακόμη και οι «πικάντικες» κουβέντες που χρησιμοποιούσε ήταν από το στόμα του απενοχοποιημένες και με άλλη δυναμική. Ήταν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για τον πολιτισμό, που η ιδιαιτερότητα του, καθιστά το έργο του πολύτιμο και θα πρέπει η πολιτεία και οι σχετικοί φορείς να το διατηρήσουν και να το αναδείξουν γιατί ήταν μια σχολή και μια κατηγορία από μόνος του!
