Στην απόγνωσή του ο ροδακινοπαραγωγός που μας έστειλε τις φωτογραφίες, μπήκε στο χωράφι του, την επομένη της καταστροφικής καταιγίδας και μάζεψε από κάτω τα συμπύρηνα μήπως και μπορέσει να γλιτώσει κάτι.
Έστησε πάγκο διαλογής και ξεδιάλεγε με προσοχή τα λιγοστά που μπορούσαν να πάνε για κομπόστα, ενώ τα περισσότερα για ελάχιστα λεπτά του ευρώ θα καταλήξουν στα εργοστάσια χυμοποιίας. «Κανονικά θα έπρεπε να τα πετάξω, ο κόπος και ο χρόνος του μαζέματος και της διαλογής για ελάχιστα ευρώ δεν αξίζουν, αλλά τα λυπάμαι, είναι η παραγωγή που φρόντιζα μια ολόκληρη χρονιά», μας είπε ιδιαίτερα φορτισμένος.
Όσο για τα ποιοτικά στάνταρ, ελλείψει ροδακίνων θα πάρουν και με κανένα σημαδάκι, αφού απ’ ότι φαίνεται η χρονιά για τα ροδάκινα έχει χαθεί και οι βιομηχανίες χρειάζονται πρώτη ύλη για την δική τους παραγωγή.
