Οι λέξεις πενθούν.
Η κυρία Κική τις άφησε μόνες
τους
τώρα που πήρε το δρόμο τ`
ουρανού…
Μέσα σ` αυτό το ΚΕΝΟ,
ή
στην απόγνωση
των τραυματισμένων απ` την
καθημερινή επανάληψη λέξεων
που δεν πρόλαβαν
την αναστάσιμη Αγάπη της Κυρίας
Κικής,
στην πούντα του καιρού
διαδηλώνουν
με μια μεσίστια σημαία
την θλίψη τους
για την απώλεια του ΠΟΙΜΕΝΑ
που ήξερε να οδηγεί το κοπάδι
στην εκκλησία τ` ουρανού.
Μεταφέρθηκα παραπλεύρως,
είπε…
…κουράσθηκα στο ΛΙΓΟ ΤΟΥ
ΚΟΣΜΟΥ… είπε
και πέταξε,
κάνοντας την τελευταία της
δωρεά σ’ εμας
προσφέροντάς μας
Δάκρυα Ιαματικά…
Γιάννης Ναζλίδης
29 Φεβρουαρίου 2020
