-Αχιλλέας Τσιάρας και Δημ. Παράσχος, μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους
Όπως έχουν οι βλάχοι τον τρανό χορό, οι Πόντιοι την Παναγία Σουμελά και οι ρουμλουκιώτες τα ρουγκάτσια, τέτοια βαρύνουσα σημασία δίνουν οι ομογενείς μας στην Αμερική, στο Φολκλορικό Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών (FDF) που γίνεται εδώ και χρόνια στο Λος Άντζελες, υπό την αιγίδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.
Ένα φεστιβάλ-γιορτή, που η ελληνική καρδιά χτυπάει πιο δυνατά, από παντού.
Στο φετινό FDF που έγινε τον περασμένο μήνα, μια δυνατή ομάδα από την Ημαθία, μουσικοί και χοροδιδάσκαλοι, παρουσίασαν χορούς και τραγούδια από τα Νάματα, την Βλάστη Κοζάνης, την Αριδαία, την Έδεσσα, Σκύδρα, Γιαννιτσά, Αιανή Κοζάνης και από το Ρουμλούκι. Η ακρίβεια, το βάρος και το πάτημα των χορευτών, όλοι νέοι και παιδιά της Ελληνικής Ομογένειας δεύτερης και τρίτης γενιάς, οδήγησε τις ομάδες να σαρώσουν τα βραβεία. Ο χοροδιδάσκαλος Αχιλλέας Τσιάρας και η σύζυγός του Γιούλη Δήμου προετοίμασαν τις ομάδες των συλλόγων και μαζί με τους εξαιρετικούς μουσικούς από την περιοχή μας, όπως οι Ψαθάδες στον ζουρνά, ο Θωμάς Γρηγορόπουλος στο τραγούδι, ο Δημ. Παράσχος στο κλαρίνο, ο Αντώνης Παπαδόπουλος στα κρουστά, ο Δημήτρης Τσιγγενόπουλος στη γκάϊντα, ο Θοδ. Σιταράς και ο Παν. Παπαδόπουλος, κέρδισαν τα 4 μεγαλύτερα βραβεία αλλά και εντυπώσεις.
«Γίνεται τεράστια δουλειά από τις ελληνικές εκκλησίες, δουλεύουν όλο το χρόνο προσπαθώντας να μάθουν όσο γίνεται πιο σωστά τους ελληνικούς χορούς, να τους τραγουδήσουν και να τους παρουσιάσουν στο Φεστιβάλ, παρουσία χιλιάδων ομογενών. Είναι τέτοιο το κλίμα και η συγκίνηση, που πολλές φορές κρυβόμουν σε μια γωνιά και έκλαιγα. Υπήρχαν παιδιά που δεν έχουν έρθει ούτε μια φορά στην Ελλάδα, που δεν ξέρουν να μιλούν ελληνικά κι όταν ανέβαιναν στη σκηνή τραγουδούσαν και χόρευαν τραγούδια από ορεινές περιοχές της Ελλάδας, απ’ όπου μπορεί να καταγόταν ο προπάππους τους, που ούτε εμείς δεν τα ξέρουμε.
Έκαναν μεγάλα πανό με φωτογραφίες των ελληνικών χωριών ή της εκκλησίας του τόπου καταγωγής τους, της ρίζας τους και τραγουδούσαν τραγούδια που έλεγαν πριν 100 χρόνια στα χωριά τους» λέει στην εκπομπή «Πρωινές σημειώσεις» του ΑΚΟΥ 99.6 ο χοροδιδάσκαλος από την περιοχή της Μελίκης Ημαθίας, Αχιλλέας Τσιάρας μιλώντας με συγκίνηση για όσα βιώνει στο Φεστιβάλ της Ομογένειας κάθε χρόνο, ως χοροδιδάσκαλος. Με υπερηφάνεια μετέφερε το κλίμα του Φεστιβάλ και ο μουσικός Δημήτρης Παράσχος που συμμετείχε στην αποστολή της Ημαθίας.
Σ’ αυτό το ακμαίο ηθικό και την αγάπη για την Ελλάδα, συμβάλλει πάρα πολύ η εκκλησία, εκτιμάει ο κ. Τσιάρας χαρακτηρίζοντας την Αρχιεπισκοπή Αμερικής μια μεγάλη σκεπή, που προσπαθεί να παρέχει τα πάντα στους Έλληνες ομογενείς-μέλη της και παράλληλα τους διδάσκει και τους στηρίζει πολύ καταφέρνοντας να καλύπτει την ανάγκη των ανθρώπων να ανήκουν σε μια ομάδα και να έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς.
Στο φετινό Φεστιβάλ, πρώτευσαν οι ομάδες τις οποίες επιμελήθηκε ο Αχ. Τσιάρας, με ατέλειωτες ώρες δουλειάς και πρόβας, που ήταν απολύτως ουσιαστικές και δημιουργικές.
Στην προετοιμασία βοήθησε πολύ και η συμπεριφορά των παιδιών της ελληνικής ομογένειας, που έδειχναν ένα απέραντο σεβασμό στην παράδοση, στον χοροδιδάσκαλο και τους μουσικούς, για να φτάσουν το άψογο αποτέλεσμα, με απόλυτη ακρίβεια στα βήματα και στον χρόνο, που παρουσίασαν στον Διαγωνισμό.
Αξιοσημείωτο στοιχείο αποτελεί, ότι οι κριτές του διαγωνισμού ήταν Αμερικανοί που έχουν μελετήσει και ερευνήσει τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, έχουν καταγράψει τα ήθη και τα έθιμα της χώρας μας και είναι απολύτως σχετικοί με το θέμα του Φεστιβάλ, που διαρκεί 3 ημέρες, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, με γεμάτες αίθουσες καθ’ όλη τη διάρκειά του, όπου συγκεντρώνονται χιλιάδες Έλληνες ομογενείς.
Οι ομάδες της Ημαθίας κέρδισαν τα 4 χρυσά μετάλλια αλλά και το βραβείο της καλύτερης παρουσίασης από όλες τις συμμετοχές.
Τέλος, ο κ. Τσιάρας αναφέρθηκε και στις δασκάλες, που εργάστηκαν με τη δική του καθοδήγηση, καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς στην Αμερική, προετοιμάζοντας τα παιδιά και το πρόγραμμα του διαγωνισμού.
Πρόκειται για την Ευαγγελία Δασκαλάκη και την Κάθυ Φλόκας στο Μπέλμουντ, με καταγωγή από την Κρήτη και την Λόντσι Φοστίνι-Κιβέτος στο Σακραμεντο, κατά το ήμισυ Ελληνίδα από το Κρανίδι Πελοποννήσου.
