Ενδιαφέρουσα είναι πάντα μια συνέντευξη με τον Γιάννη Γεωργουδάκη, διευθυντή του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, πρώην πρόεδρο της ΕΛΜΕ Ημαθίας, μουσικό και συγγραφέα, για θέματα εκπαίδευσης και όχι μόνο…
Σχολιάζοντας (στην εκπομπή «πρωινές σημειώσεις» της Σοφίας Γκαγκούση στον ΑΚΟΥ 996) το νέο νομοσχέδιο και την αναγκαιότητα διδασκαλίας καλλιτεχνικών μαθημάτων, καυτηρίασε την μονολιθικότητα του προγράμματος στα Γυμνάσια και τα Λύκεια, που λειτουργούν κυρίως με το βλέμμα στο Πανεπιστήμιο, που ουσιαστικά αποτελεί μια επέκταση της σχολικής ζωής για άλλα 4 με 5 χρόνια και…άλλοθι της ανεργίας.
Ένα πρόγραμμα σπουδών που θυμίζει προηγούμενες γενιές του στυλ πτωχό πλην τίμιο, ενώ για την εποχή μας θα περίμενε κανείς κάτι που πάει μπροστά και προσθέτει, δεν αφαιρεί ειδικότητες, ούτε έχει πατημένη στο λαιμό την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ιδιαίτερα στάθηκε ο κ. Γεωργουδάκης στην απουσία των πρότζεκτ, τα οποία χαρακτήρισε ως εξαιρετική διαφορετικότητα στο πρόγραμμα σπουδών, με μεγάλη αποδοχή από τα παιδιά, που έμπαιναν με ενδιαφέρον στο κομμάτι της διαδραστικότητας (έκαναν «παπάδες» κατά το κοινώς λεγόμενο), ανακαλύπτοντας στην πράξη την αξία της συνεργασίας και το αίσθημα ολοκλήρωσης και παρουσίασης μιας εργασίας. Αυτό είναι μια απώλεια, πέρα από τα πολλά χρήματα που δαπανήθηκαν για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Όσο για τα καλλιτεχνικά μαθήματα που παραμένουν τελικά στο Γυμνάσιο και στην α΄Λυκείου, εκτίμησε ότι είναι απαραίτητα αφού μεταξύ άλλων προάγουν τα ενδιαφέροντα και την προσωπικότητα των παιδιών.
