Όλοι αποχαιρέτησαν το ιστορικό
στέλεχος και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ…Τον Γιατρό που έστησε το εθνικό σύστημα υγείας στο Νοσοκομείο της Βέροιας…
Εκτός όμως από όλες αυτές τις αξιώσεις εγώ θα αναφερθώ σε μια…Σε
αυτήν του παππού. Την πιο σημαντική για εμένα και την κόρη μου…
Παππούλη Δε σε έζησα πολύ, δε σε έζησα όσο θα ήθελα, έφυγες νωρίς
και δεν πρόλαβες να με δεις να μεγαλώνω…
Αγαπημένε μας Παππού, παρόλο που δε σε έζησα πολύ,θα θυμάμαι κάθε
στιγμή που περάσαμε μαζί. Έχουν αποτυπωθεί όλες, με υπερηφάνεια στις αναμνήσεις
αυτών των παιδικών μου χρόνων. Άλλωστε,
και να ήθελα να σε ξεχάσω, θα ήταν αδύνατον… Δε θα με αφήσουν να σε λησμονήσω, θα
είναι σα να ζεις. Ζεις στις καρδιές μας στην πιο ψήλη θέση, είσαι κομμάτι μας, η
σκιά που θα μας ακολουθεί στο ξέφωτο και θα μας ορίζει το δρόμο. Είσαι το παράδειγμα
για κάθε μας επιλογή και πράξη.Ήσουν υπόδειγμα, η γνήσια ανθρωπιά και βοηθούσες
όλο τον κόσμο…
Γι’ αυτό και σ’ ευχαριστώ. Για όλα όσα μου έμαθες, για όλα όσα μου
δίδαξες. Οι παιδικές μου αναμνήσεις θα ήταν πολύ πιο φτωχές χωρίς εσένα. Μόνο που
να… με στεναχωρεί που δεν θα έχω καινούργιες ιστορίες να προσθέσω στη συλλογή μου.
Θα έχω τις παλιές συντροφιά. Και είναι πολύτιμες γιατί δεν αγοράζονται, ούτε με
όλο το χρυσάφι της Γης. Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη, αυτή δε χάνεται ξέρεις. Είναι
το ομορφότερο συναίσθημα του κόσμου, δεν μπορεί να χαθεί.
Αχ! Παππούλη μας, τώρα καταλαβαίνουμε τι εστί πετυχημένος άνθρωπος,
αυτός που φεύγει και αφήνει πίσω του άτομα που θα τον θυμούνται, θα τον αγαπούν
και θα τον ευχαριστούν, μια ολόκληρη ζωή. Το μεγαλείο, της υστεροφημίας!
Με μπόλικη αγάπη και απέραντο σεβασμό, το εγγονάκι σου..!
“Ε, μικρούλη, το βλέπεις αυτό το αστεράκι; Όταν πεθάνω θα ‘μαι εκεί,
να σε βλέπω, να μη φοβάσαι”
Σε αγαπάω παππού
Εγώ σε αγαπάω πιο πιο πολύ Χαρά μου…
(μέσα από τις σκέψεις της μητέρας της)
