Οι πρόσφατες
μέρες ήταν για μας πολύ πικρές. Και μαζί μ’ αυτό και δύσκολες. Αλλά και βέβαια,
για ποιον συνάδελφο σε όλη τη χώρα μπορεί η σκληρή αυτή περίοδος να ήταν ή να
είναι αμέριμνη;
Ωστόσο, επειδή το νοσοκομείο της Νάουσας στο οποίο εργαζόμαστε, συνέβη να γίνει το επίκεντρο μίας επώδυνης ιστορίας, θέλουμε ως εργαζόμενοι να δηλώσουμε τα ακόλουθα:
Καταρχήν, ο πόνος μας για την απώλεια της συναδέλφου
μας είναι απερίγραπτος. Θα μείνουμε σ’ αυτό και μόνο σ’ αυτό και δεν επιθυμούμε
καμία άλλη συμμετοχή στην μετέπειτα ατελέσφορη συζήτηση που αναπτύχθηκε.
Η σφοδρότητα
του 2ου επιδημικού κύματος που ενέσκηψε ήταν πάρα πολύ μεγάλη και
προκάλεσε εύλογα σοβαρότατους κλυδωνισμούς σε όλο το Σύστημα Υγείας. Ακόμα
χειρότερα, η περιοχή μας υπήρξε το εθνικό επίκεντρο αυτού του φαινομένου.
Από την πρώτη ώρα μπήκαμε συντεταγμένα στην προσπάθεια ανάπτυξης άμυνας απέναντι στον ιό. Το νοσοκομείο Νάουσας, άμεσα, μέσα σε 72 ώρες από τη στιγμή που πήρε τη διαταγή να στρατευθεί στην κοινή προσπάθεια, σχημάτισε με ίδια μέσα, κλινική απλών περιστατικών COVID και ξεκίνησε να νοσηλεύει COVID ασθενείς.
Η πορεία του
επιδημικού κύματος ήταν τέτοια που μέσα σε δύο μόλις εβδομάδες το 1/3 των κλινών όλου του νοσοκομείου ήταν ήδη κατειλημμένο
από θετικά COVID περιστατικά.
Εντός δε του Νοεμβρίου υποδεχτήκαμε από τη γύρω περιοχή πάνω από 50 ασθενείς,
λειτουργώντας ως εξομαλυντές του συστήματος, στα όρια της 3ης ΥΠΕ,
που χτυπήθηκε πιο σκληρά από όλους.
Οι μέρες που πέρασαν ήταν για όλους δύσβατες και πρωτοφανείς και τις μετρήσαμε πάνω μας μία μία, τις μέρες, τις ώρες, τις βάρδιες. Μέσα σ’αυτή την πυκνή δυσκολία υπήρχαν στιγμές με μικρές νίκες και επιτυχίες αλλά και στιγμές με επώδυνα πισωγυρίσματα, ακόμα ακόμα και με μεταξύ μας εντάσεις. Όλα αυτά ούτε πρωτόγνωρα είναι ούτε και πρωτάκουστα. Έγιναν και θα γίνονται κάθε φορά που οι άνθρωποι δοκιμάζονται σκληρά.
Εμείς από τη
μεριά μας δηλώνουμε περήφανοι που ριχτήκαμε στη μάχη αυτή για το κοινό καλό.
Όχι πως είμαστε ατρόμητοι. Υπάρχουν στιγμές που το σάλιο στεγνώνει στο στόμα
και το μυαλό σαλεύει από το φόβο και την αγωνία. Παρόλα αυτά μείναμε σταθεροί
στις θέσεις μας, αντέξαμε κι ας μετρήσαμε κάθε είδους απώλειες, γιατί αυτό
είναι εκείνο για το οποίο ταχθήκαμε σε τούτη τη δουλειά, για το καλό δηλαδή
όλων των συνανθρώπων μας.
Δηλώνουμε και πάλι ότι συνεχίζουμε με το ίδιο σθένος και την ίδια θέληση να μένουμε σταθεροί στο στόχο της προάσπισης της Υγείας. Η επιδημία αυτή ανέδειξε περίτρανα ότι κανείς στο ΕΣΥ δεν είναι ασήμαντος και όλοι έχουν τον κρίσιμο ρόλο τους, ακόμα και μικρές περιφερειακές μονάδες με ταχέα αντανακλαστικά όπως η δική μας. Σε ένα στόλο δεν υπάρχουν μόνο αεροπλανοφόρα αλλά και μικρότερα σκάφη. Επιπλέον δε, εξαιτίας του COVID αναπτύχθηκε ένα πλήθος δράσεων και προσαρμογών, πολλές από τις οποίες πρέπει να παραμείνουν και μετά το τέλος αυτής της κρίσης, όπως για παράδειγμα οι 4 κλίνες με τους αναπνευστήρες και τον συνοδό εξοπλισμό τους για την υποστήριξη των περισσότερο επιβαρυμένων περιστατικών κ.α.
Σαφώς και
θέλουμε ένα τελειότερο σύστημα, σαφώς και θα ζητάμε πάντοτε το καλύτερο δυνατό.
Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς βελτιώσεις και
επιδιορθώσεις. Το ίδιο ισχύει και για το ΕΣΥ γενικά αλλά και για το νοσοκομείο
μας ειδικότερα.
Όμως, άσχετα από αυτό, είναι λάθος να μηρυκάζουμε πάνω σε μάταιες συζητήσεις για ‘’τι’’ και ‘’αν’’ και ‘’όταν’’ που πολλές φορές είναι και μη ρεαλιστικές. Δεν είναι ούτε στρατηγικά σωστό σε στιγμές κρίσης ούτε και ωφέλιμο.
Τώρα, πάνω
από όλα, μετράει η συντεταγμένη προσπάθεια και η ατομική επιμέρους αυτοδιάθεση
προς τον κοινό αγώνα. Εμείς ομόθυμα συντασσόμαστε σ’αυτό το πνεύμα. Δεν είναι
δυνατό και πρέπον οι κίνδυνοι να μας κάνουν να σταθούμε διαφορετικά.
Παρακαλούμε
όλοι να καταλάβετε τη διάθεση προσφοράς που έχουμε και να μείνετε σ’αυτό.
Μείνετε
σπίτι, μείνετε ασφαλείς.
Εμείς θα
είμαστε στις θέσεις μας.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΑΟΥΣΑΣ
