Παρά το γεγονός ότι η επιτεινόμενη επιδημική κρίση του κορωνοϊού και οι συνέπειες της μονοπωλούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, δεν σταματούν να εκδηλώνονται και τα φαινόμενα που αποτελούν μια διαρκή κοινωνική απειλή, όπως η κατοχή, η διακίνηση και η χρήση των ναρκωτικών ουσιών.
Το όλο ζήτημα επανήλθε στην δημοσιότητα μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις, για κατασχέσεις ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών και σχετικών εξοπλισμών που ανευρέθησαν, καθώς και συλλήψεις προσώπων τα οποία φέρονται ως κάτοχοι και διακινητές.
Οι ανακοινώσεις δι αυτές τις συλλήψεις καθώς και οι κατασχέσεις των υλικών από τις διωκτικές αρχές, δείχνουν ότι το όλο φαινόμενο εξακολουθεί να βρίσκεται σε έξαρση παρά την μονοπώληση του γενικότερου ενδιαφέροντος από την επιδημική κρίση.
Πολλές οικογένειες βιώνουν σιωπηλά το δικό τους δράμα, καθώς στα μέλη τους συμπεριλαμβάνεται χρήστης–ασθενής και αναγκάζονται να αναζητούν κάποια θεραπευτική κοινότητα, ένα κέντρο απεξάρτησης, που θα μπορούσε ίσως τους βοηθήσει.
Το δράμα αυτό λαμβάνει διαστάσεις απελπισίας, καθώς η επιδημική κρίση έχει υποβαθμίσει πολλές από αυτές τις λειτουργίες.
Οι οικογένειες των χρηστών-εξαρτημένων ατόμων βιώνουν καθημερινά μια εξοντωτική πραγματικότητα καθώς ο κορονοϊός πλήττει σκληρότερα τους χρήστες ναρκωτικών και τους εξαρτημένους από αυτά.
Είναι μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει όποιος δεν έχει προσωπικές εμπειρίες από τις συγκλονιστικές πτυχές του προβλήματος,
Αυτό ωστόσο που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους είναι ότι η διάδοση των ναρκωτικών εξακολουθεί να αποτελεί κοινωνική απειλή, παρά την επιδημική κρίση που μονοπωλεί την επικαιρότητα.
Ο εν δυνάμει κίνδυνος κρούει τις πόρτες όλων, παρά τα περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται και ο καθένας κάποια στιγμή μπορεί να βρεθεί στην ίδια απελπιστική θέση.
Η πρόληψη αποτελεί προφανώς την πιο ασφαλή μέθοδο για τον περιορισμό του απειλητικού κοινωνικού φαινομένου.
Η ενημέρωση σε επίπεδο οικογένειας, σχολείου και κοινωνικών φορέων, αποτελεί την ασφαλέστερη πρόληψη, η οποία επιβάλλεται να συστηματοποιηθεί και να αποτελέσει βασικό μέλημα εκπαίδευσης των νέων, ανεξάρτητα από τις συντρέχουσες καταστάσεις όπως αυτή της επιδημικής κρίσης.
Με την συστηματική και αποτελεσματική πρόληψη σίγουρα θα ελεγχθεί και θα περιοριστεί το απειλητικό φαινόμενο.
Η επιδημική κρίση όμως που έχει οδηγήσει το Σύστημα Υγείας στα όρια του, αναδεικνύει και το πρόβλημα όσων ήδη ακολουθούν τον αδιέξοδο δρόμο των ναρκωτικών και δεν είναι λίγοι.
Όπως συμβαίνει με όλους τους πάσχοντες από διάφορες ασθένειες, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες της ουσιαστικής μετατροπής του χαρακτήρα των νοσηλευτηρίων, λόγω του κορωνοϊού, οι χρήστες των ναρκωτικών ουσιών είναι πρώτα από όλα ασθενείς και έχουν ανάγκη θεραπείας.
Αυτή η αναγκαιότητα έχει αναδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν και κατά την διάρκεια της επιδημικής κρίσης προβάλλει κάθε μέρα και επιτακτικότερα.
Οι αρχές, οι παράγοντες του τόπου και οι φορείς οφείλουν να συντονίσουν ουσιαστικά τις δράσεις τους και να κινητοποιηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Όσο και αν το Σύστημα Υγειονομικής Περίθαλψης συμπιέζεται δραματικά συνεπεία της επιδημικής κρίσης, οι Δομές Υγείας εξακολουθούν να υφίστανται και να αποδίδουν, χάρις στην μέχρι αυτοθυσίας προσφορά των λειτουργών τους.
Εις ότι αφορά όμως την πρόληψη και αποτροπή στη χρήση ναρκωτικών και την απεξάρτηση από αυτά, παραμένει εμφανές κενό, το οποίο θα αναδειχθεί περισσότερο όταν λήξει ο επιδημικός συναγερμός και οι κοινωνίες επανέλθουν στην ποθητή κανονικότητα.
Μέχρι τότε επιβάλλεται να συντελεστεί ουσιαστικό έργο από όλες τις πλευρές, παράλληλα με την κινητοποίηση κατά της επιδημίας του κορωνοϊού, ώστε να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα και να εξαλειφθεί αυτό το απειλητικό κοινωνικό φαινόμενο.
