Ν’ αναφερθώ στο έργο σου; Το γνωρίζουν όλοι.
Να μιλήσω για την προσφορά σου; Μα ήδη δημοσιεύματα και αναρτήσεις την περιγράφουν αναλυτικά.
Να κοινοποιήσω όσα ακόμη γνωρίζω όντας κοντά σου – που μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας έπραξες;
Να ανασύρω νεανικές μνήμες και να πλέξω το εγκώμιο σου;
Δεν θα μου το «επέτρεπες»
Τίποτα και ποτέ δεν έκανες για να δεχτείς επαίνους και να εισπράξεις αναγνώριση.
Δεν μπορώ και να σιωπήσω όμως μέσα από την ευλογία και την τιμητική για μένα μακροχρόνια φιλία (αδελφική) που μας συνέδεε (είμαι ευγνώμων στον φίλο Κώστα που μας σύστησε στο σχολείο 1968).
Νιώθω την ανάγκη να πω ότι αυτά ήταν πάντα ο Τέλης.
Ένα ατελείωτο νοιάξιμο – ένας ανιδιοτελής υπηρέτης.
Οσα έκανες ήταν αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων αρχών και αξιών (Νίκος και Αρχοντούλα) και έργα ενός υπέροχου ανθρώπου – συντροφιά με μια σπουδαία γυναίκα δίπλα σου.
Πολλά σου αναλογούν να γράψω ακόμη. Δεν θα συνεχίσω όμως (νομίζω αυτό θα ήθελες κι εσύ).
Ψάχνοντας λόγια να περιγράψω όσα αισθάνομαι θα φωνάξω – αβάσταχτη η απουσία σου και θα σε αποχαιρετήσω με την βεβαιότητα ότι δεν θα ξεχαστείς ποτέ.
Είμαι βέβαιος πως θα συνεχιστεί (με Νίκο – Ανδρέα και λοιποί εθελοντές) ότι ξεκίνησες.
Η Μαίρη θα είναι περήφανη για σένα. Η Βέροια επίσης.
Καλό ταξίδι Τέλη μου
Αιωνία σου η μνήμη
Καλόν παράδεισο (εκεί ανήκεις) φίλε μου αγαπημένε
Υ.Γ. Συμφωνώ με τον καθηγητή μας Π. Πυρινό
-Ο Δήμος Βέροιας θα δώσει το όνομά του σ’ ένα δρόμο
-Οι συνεργάτες του στο Διοικ/κο Συμβούλιο να στήσουν την προτομή του στο προαύλιο χώρο του ιδρύματος.
Φώτης Γκαϊτατζής
