Σε μια περίοδο που η μετάλλαξη «Ο» της COVID-19 σαρώνει απ’ άκρου εις άκρον τη χώρα, με τις μικρότερες ηλικίες να βρίσκονται και αυτές στο επίκεντρο της νόσου, οι εργαζόμενοι γονείς του ιδιωτικού τομέα υφίστανται σημαντική δυσμενή διάκριση έναντι των συναδέλφων τους στο δημόσιο τομέα, οι οποίοι (ορθώς) έχουν πρόσβαση στη χορήγηση πενθήμερης (5) άδειας ειδικού σκοπού δίχως περικοπή των αποδοχών τους.
H τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μετατρέπει την άδεια ειδικού σκοπού σε τιμωρητικό ακολούθημα της άδειας ασθένειας και μάλιστα με χρονικό περιορισμό της περιόδου νόσησης. Μέχρι σήμερα η άδεια ειδικού σκοπού αποτελούσε ένα ειδικό σχήμα άδειας τριών ημερών που ακολουθείτο από τη χορήγηση μίας ημέρας ετήσιας κανονικής άδειας, σχήμα το οποίο επαναλαμβανόταν κυκλικά ανά τέσσερις ημέρες. Αναλυτικότερα, οι δύο πρώτες ημέρες χορηγούνταν με πλήρεις αποδοχές από τον εργοδότη, η τρίτη ημέρα επιδοτείτο στο 100% από τον τακτικό προϋπολογισμό και η τέταρτη ημέρα αφαιρείτο από την ετήσια κανονική άδεια του εργαζόμενου. Επίσης, για εργαζόμενους που είχαν ήδη εξαντλήσει το δικαίωμα της ετήσιας κανονικής άδειας για το έτος 2020, γινόταν αποδεκτό ότι, κατά την τέταρτη μέρα του ανωτέρω σχήματος, μπορούσε να δηλωθεί οποιαδήποτε άλλη νόμιμη άδεια δικαιούτο ο εργαζόμενος, είτε αυτή χορηγείτο με αποδοχές είτε χωρίς αποδοχές, όπως π.χ. άδεια για την παρακολούθηση της σχολικής επίδοσης των παιδιών, άδεια λόγω ασθένειας τέκνου, άδεια άνευ αποδοχών. Με την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας μειώνονται κατά 50% οι αποδοχές των 4 πρώτων ημερών, ενώ την 5η ημέρα οι εργαζόμενοι γονείς θα πρέπει να αναζητήσουν άλλη πρόσφορη άδεια για να δικαιολογήσουν την απουσία τους, δίχως να υπάρχει πρόβλεψη για παράταση ανά περίπτωση, με εντολή ιατρού, αν τα συμπτώματα επιμένουν. Βέβαια, ερωτηματικά γεννώνται για την 4η μέρα, διότι η διατύπωση της τροπολογίας δεν κάνει απολύτως καμία αναφορά στην υποχρέωση του εργοδότη να καλύπτει την αναλογία που του αντιστοιχεί συμπληρωματικά του τεκμαρτού της αποζημίωσης του ΕΦΚΑ. Επίσης, με την τροπολογία γεννάται και ένα άλλο ερωτηματικό: Για τους εργαζόμενους που τα τέκνα τους νοσούν θα ισχύει η προβλεπόμενη στην ως άνω τροπολογία τιμωρητική αποζημίωση, ενώ για τους εργαζόμενους γονείς που τα τέκνα δεν νοσούν αλλά τα τμήματα των σχολείων τους έκλεισαν με απόφαση του ΕΟΔΥ λόγω κρουσμάτων θα ισχύει η άδεια ειδικού σκοπού που θεσπίστηκε με το άρθρο 4 της ΠΝΠ της 11/3/2020 (Α΄55), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του Ν. 4682/2020 (Α΄76) και προβλέπει τέσσερις (4) ημέρες με πλήρεις αποδοχές (2 εργοδότης, 1 κράτος, 1 εργαζόμενος); Δηλαδή σε μια χώρα δημοκρατικά ευνομούμενη, θα έχουμε εργαζόμενους γονείς «τριών ταχυτήτων»; Άλλη μεταχείριση οι εργαζόμενοι γονείς του δημοσίου τομέα, άλλη οι γονείς με νοσούντα τέκνα και άλλη οι εργαζόμενοι με τέκνα, των οποίων τα σχολικά τμήματα έκλεισαν με απόφαση του ΕΟΔΥ;
Η Συνομοσπονδία ζητά από την Κυβέρνηση να νομοθετήσει εκ νέου με καθαρότητα, δίχως διακρίσεις και μισθολογικές περικοπές. Η τροπολογία επιβάλλεται να ανακληθεί άμεσα και με νέα τροπολογία να προβλέπεται ότι σε περίπτωση νόσησης από COVID-19 τέκνων εργαζομένων μέχρι και τη Γ’ Λυκείου, οι εργαζόμενοι γονείς να δικαιούνται ειδικής άδειας με πλήρεις αποδοχές για πέντε (5) ημέρες ή για όσο διάστημα κριθεί απαραίτητο με γνωμάτευση ιατρού για τις περιπτώσεις νόσησης, νοσηλείας τέκνων και αναστολής λειτουργίας σχολικών τμημάτων.
