Αρχίζει να μας τρομάζει πλέον τόσο θανατικό γύρω μας. Συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, γείτονες, νέα παιδιά της πόλης μας, φεύγουν τραγικά από τη ζωή απλώνοντας καθημερινά μία μαύρη σκιά και μία απειλή για το τι αιφνίδιο θα ακούσουμε αύριο.
Ο κόσμος έχει αγριέψει, η κοινωνία βιώνει μία τοξική περίοδο που δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα που «αναπνέουμε» και όσα φράγματα στήνουμε για να εμποδίσουμε την τοξικότητα, αυτή βρίσκει τρόπο να εισχωρεί και να μας περικυκλώνει.
Έχει πάνω από ένα χρόνο που τα κοινωνικά της εφημερίδας ασφυκτιούν να χωρέσουν κηδείες συμπολιτών μας. Είναι ενδεικτικό ότι πριν από κάποια χρόνια, μπορεί να υπήρχαν φύλλα χωρίς καμία αναγγελία θανάτου. Τον τελευταίο καιρό, δεν φτάνει ολόκληρη σελίδα για τα θανατικά. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον τόπο μας. ‘Ολη η χώρα είναι αντιμέτωπη με τραγικές ιστορίες ανθρώπων, μόνους, νεκρούς στα νοσοκομεία, εγκλήματα, βία και εκδίκηση για κάτι…
Ίσως η πολιτεία θα πρέπει πολύ σοβαρά να αρχίσει να λαμβάνει υπόψιν της την κρίση και στην κοινωνία. Ίσως θα έπρεπε να προσεγγίσει με ειδικούς, πρωτίστως τα σχολεία και τα παιδιά που μεγαλώνουν και διαμορφώνονται σε τέτοιες συνθήκες που αναπόφευκτα επηρεάζουν το περιβάλλον τους. Ας προσέξουμε τουλάχιστον τα παιδιά, είναι πολύτιμη για το μέλλον η ψυχική τους υγεία!
