Της Κατερίνας Παπακώστα-Σιδηροπούλου
Προέδρου Ν.Ε.Ο
Ο Σουρής στις μέρες μας θα «κεντούσε» με όλο αυτό που μας περιβάλλει. Αντιλαμβάνονται όλοι, ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, της εγχώριας πολιτικής σκηνής.
Είναι η απώλεια ελέγχου της κυβερνητικής ομάδας; Είναι η κρίση πολιτικής αυτοπεποίθησης του «επιτελικού κράτους»; Είναι η ανησυχία της Ε.Ε. για την απογοητευτική εικόνα της, συνεκτιμώντας την καθολική δυσαρέσκεια των πολιτών στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού, από την κατ’ επανάληψη αδυναμία διαχείρισης κρίσεων; Τί είναι αυτό που υποχρέωσε τον Πρωθυπουργό να προσφέρει το κεφάλι του Υπουργού του, επί πίνακι;
Προφανώς η επισώρευση όλων των αδυναμιών της επιτελικής ομάδας του, έφερε κορεσμό στην ανοχή των πολιτών. Πόλωση, σκανδαλολογία με στόχο τις εκλογές, σε περιβάλλον μνημονιακής αναμονής με όλα τα «σέα» του. Spreads, επιτόκια, δυσθεώρητο ελληνικό χρέος και μονεταρισμός ασφυκτικός.
Γύρω γύρω όλοι και στην μέση η πολιτική ελίτ. Μοιραία, άβουλη και προβλέψιμα απαράλλαχτη. Ζούμε επανάληψη επεισοδίων στη διακυβέρνηση της χώρας, με εναλλασσόμενους πρωταγωνιστές. Οι ατάκες, τα «επιχειρήματα» φθαρμένα και παλιά. «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν»… Το τραγούδι ιντριγκάρει την πολιτική ως θεσμική λειτουργό της Δημοκρατίας, να αντιδράσει θετικά.
Το πολιτικό κλίμα ήταν στραβό, το έφαγε και ο γ…..ς. Είναι η φράση που αποδίδει την συνθήκη που βιώνουμε, σε πολιτικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Το πολιτικό κλίμα είναι αυτό που δίνει τον τόνο στην κοινωνία. Είναι τοξικό, αχρείαστα πολωτικό και διχαστικό. Κυριολεκτικά σκοτωνόμαστε, στην Βουλή αλλά και έξω στην κοινωνία. Τα άγρια ένστικτα της επικράτησης στον αντίπαλο, μεταφέρονται αυτούσια στην κοινωνία.
Η ευγενής πολιτική άμιλλα μπήκε στο χρονοντούλαπο. Στη θέση της βγήκαν τα δρεπάνια, που θα θερίσουν τις πολιτικές θύελλες που έρχονται. Οι πολίτες σαν Σίσυφοι ξανά σε νέες ατέρμονες περιπέτειες. Πιστεύω ότι δεν θα μας βγει σε καλό η έλλειψη ενσυναίσθησης και μετάνοιας, ενώ οδηγούμαστε στην κατηφόρα την μεγάλη. Δεν αλλάξαμε και μάλλον βουλιάζουμε.
