Θα μου πεις τι μπορούν οι λέξεις
απέναντι σε τόσα τανκς .
Σε τόσα καμένα αισθήματα τι μπορούν;
Η ευαισθησία του κόσμου
απέναντι σε αναίσθητους κυβερνήτες.
Τα πολεμικά συμβούλια, οι στρατηγοί, οι όλμοι,
απέναντι στα παιδιά, που…
……….Να ο Ήλιος είπε ο Γιωργάκης,
να και τ` αστέρια είπε η Λέλα…………….
Πως δεν ντρέπονται!!!
Απέναντι σ` ένα νεκρό παιδί.
Απέναντι σε σπαράγματα, σε τραυματισμένες ψυχές,
απέναντι στην Μητέρα, την χαμένη στα δάκρυα.
Ένας αρτοποιός,
ένας αγρότης,
ένας του μεροκάματου,
άνθρωποι,
στην Κόλαση της Υπεροψίας.
Ειιι εσείς! Κακοποιοί του ανθρωπισμού.
Πως δεν ντρέπεστε;
Εκατό τανκς πανηγυρίζουν την επιτυχή επιβολή τους
στην Αφρικάνικη ασιτία,
άλλα εκατό στην φτώχεια της Ινδίας,
δέκα βόμβες Ναπάλ στους ξυπόλητους.
Πως δεν ντρέπεστε;
Κοιτούν απορημένα τα δένδρα, τ` αγριολούλουδα,
τα πουλιά, οι έρωτες, οι φιλίες,
μια άστεγη εξορισμένη Αγάπη.
Θεέ μου τι μπορώ να κάνω; Δεν μπορώ; Τίποτε;
Και που πάει ο Πούτιν στο Άγιο Όρος, τι κάνει;
Και που τον δέχεται το Όρος τι κάνει;
Γιατί δεν
ΣΚΎΒΟΥΝ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΝΑ ΠΛΎΝΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΌ ΤΟΥ;
Έχω μια γυναίκα που αγαπώ απ` το γυμνάσιο.
Έχω και δυο παιδιά, έναν γαμπρό και εγγόνια.
Έχω κι` ένα γιό στο Αμέρικα.
Έχω και μια αδελφή με την οικογένειά της.
Έχω φίλους.
Έχω και μια γλυκιά ΠΑΤΡΙΔΑ!
Ποιος πετάει βόμβες στον Παράδεισο;
