Μην βιαστείτε να με χαρακτηρίσετε υπερβολικό. Μια νυχτερινή βόλτα στο πάρκο της Ελιάς ή στην πλατεία Ωρολογίου, θα πείσει πιστεύω και τον πιο αισιόδοξο της αντίθετης άποψης.
Περνώ καθημερινά από την «Ελιά» όλες τις ώρες της ημέρας. Η κίνηση και η «ζωή» στο πάρκο σε γενικές γραμμές «τελειώνει» το σούρουπο. Ας διερωτηθούν οι υπεύθυνοι γιατί συμβαίνει αυτό. Απλούστατα μανάδες με καρότσια, παιδιά, ηλικιωμένοι μόλις πέσει το φως και πλέον δεν υπάρχει ορατότητα τα μαζεύουν και φεύγουν, ενώ εκείνη την ώρα κάνουν ακόμη πιο έντονη την παρουσία τους τα αδέσποτα.
Η «Ελιά» είναι το Α και το Ω της πόλης. Υπάρχουν μνημεία που εξαφανίζονται μόλις σκοτεινιάσει και είναι καιρός να μελετηθεί ο φωτισμός μνημείων, αγαλμάτων, αδριάντων που είναι μέρος της ιστορίας της πόλης.
Ανάλογη κατάσταση στην πλατεία Ωρολογίου, Τσερμενίου, αλλά και στην μεγάλη αλάνα μπροστά από το 4ο δημοτικό σχολείο(πίσω από το γήπεδο) που ειδικά το καλοκαίρι παίζουν δεκάδες παιδιά.
Όσο για την οδό Μητροπόλεως; Εκτός της εορταστικής περιόδου, ο δρόμος φωτίζεται μόνο από την μία πλευρά, ενώ η άλλη φωτίζεται από τις βιτρίνες των καταστημάτων.
Αν και τα «σκοτάδια» υπάρχουν και πριν την ενεργειακή κρίση, για να προλάβω όσους μιλήσουν για οικονομία, θα πρέπει να βρεθούν τρόποι με φωτιστικά οικονομίας να βγει η πόλη μας από το «σκοτάδι»!
