Στην εκπαιδευτική, μουσική , εκκλησιαστική αλλά και προσκοπική κοινότητα της πόλης, το όνομα ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ δεν παραπέμπει στον αρχαίο μακεδόνα στρατηγό, αλλά στον Μοναστηριώτη ευγενικό και χαμογελαστό δάσκαλο Παρμενίωνα Κωνσταντινίδη.
Ο Παρμενίων Κωνσταντινίδης ζει στην Βέροια, διάγει το 89ο έτος της ζωής του, γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1933 και μεγάλωσε εκεί. Οι γονείς του κατάγονταν από το ιστορικό Μοναστήρι της Πελαγονίας. Ο Παρμενίων υπήρξε στο παρελθόν μέλος της μουσικής ιστορικής παρέας της Φλώρινας, τον θυμούνται οι παλαιότεροι ανάμεσα στην παρέα του Φλωρινιώτη Λάζαρου Μέλιου. Μέσα στην αντάρα της γερμανικής κατοχής το 1941 σε ηλικία 8 χρονών έχασε την μητέρα του, μεγάλωσε όμως με μια δεμένη οικογένεια τον πατέρα του που εργάστηκε ως δάσκαλος και ως δικαστικός υπάλληλος και τα 4 αδέρφια του. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο και στη συνέχεια από την Ακαδημία στη Φλώρινα στην μεταπολεμική, μετεμφυλιακή Φλώρινα, ενώ μέχρι να διοριστεί δάσκαλος εργάστηκε ως δακτυλογράφος σε δικηγόρους της πόλης.
Όπως πολλά παιδιά στη Φλώρινα διδάχθηκε μουσική και μάλιστα έπαιζε μικρός φλάουτο και κιθάρα, αλλά και στη χορωδία του διάσημου Πολιτιστικού Συλλόγου «Αριστοτέλης» Φλώρινας. Από τότε ήταν μέλος των Προσκόπων στη Φλώρινα και ποτέ δεν σταμάτησε να συμμετέχει στις δραστηριότητες των προσκόπων. Διορίστηκε αρχικά δάσκαλος σε χωριό των Γρεβενών όπου γνώρισε τη σύζυγο του Ματίνα, στη συνέχεια μετατέθηκαν στη Ν.Νικομήδεια Ημαθίας. Στην Βέροια δίδαξε στο 7ο Δημοτικό Σχολείο, από το οποίο και συνταξιοδοτήθηκε. Τον θυμάμαι χαμογελαστό, χαρούμενο δάσκαλο της μικρής μου ξαδέλφης Εύης Ιωαννίδου. Από τότε που μετατέθηκε στη Βέροια έγινε ενεργό μέλος των προσκόπων της Βέροιας, έγραψε τα παιδιά του Σωτήρη (συνάδελφο δικηγόρο στην Θεσσαλονίκη) και Αθηνά στο 3ο σύστημα προσκόπων, ενώ ανέλαβε και αρχηγός της κατασκήνωσης των προσκόπων Βεροίας στη Μεθώνη το καλοκαίρι του 1974 μέχρι τη διακοπή της λειτουργίας της λόγω της εισβολής κ επιστράτευσης. Δάσκαλος με ανθρώπινη συμπεριφορά και ατέλειωτη αγάπη για την δουλειά του και σεβασμό στους μαθητές του και στους συναδέλφους του. Όπως και στο σχολείο έτσι και σε κάθε μουσικό ραντεβού προετοιμαζόταν επιμελώς με σχέδιο του κάθε μαθήματος και μουσικού προγράμματος που θα δίδασκε. Με τον προσκοπισμό ασχολήθηκε πιστεύοντας στον σκοπό του, να συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητος των νέων ώστε να αξιοποιήσουν πλήρως τις σωματικές, διανοητικές, κοινωνικές και πνευματικές τους ικανότητες, να παραδώσει δηλαδή στην κοινωνία άξιους, χρήσιμους, ηθικούς και υπεύθυνους πολίτες. Μετά τη συνταξιοδότησή του και ιδιαίτερα μετά το 1991 ασχολήθηκε ξανά με τη μουσική. Πρωτοστάτησε ως παλαιός πρόσκοπος, στην ίδρυση της χορωδίας παλαιών Προσκόπων και Οδηγών Βεροίας τον Οκτώβριο του 1992 με κύριο σκοπό να προσφέρει κοινωνικό και πολιτιστικό έργο. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου 25 άτομα, παλαιοί πρόσκοποι και Οδηγοί της Βέροιας καθώς και λίγοι φίλοι της Προσκοπικής και Οδηγικής Κίνησης αποτελούν τα πρώτα μέλη της χορωδίας που τα επόμενα χρόνια έφθασαν τα 50 μέλη και στεγαζόταν στα γραφεία της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων Βεροίας στην οδό Ιεραρχών 11. Από τον Ιούλιο του 1993 ανέλαβε τη διεύθυνση της χορωδίας που την οργάνωσε με ιδιαίτερη επιμέλεια και μεράκι.
Υπό τη διεύθυνσή του και για πολλά χρόνια η μικτή χορωδία έδωσε για πολλά χρόνια πολλές συναυλίες στην Βέροια αλλά και στην Ελλάδα , από κοινού πολλές φορές με το Τμήμα Προσκοπικής Μουσικής της Βεροίας και χάρισε στον κοινό της Βέροιας συναυλίες που χαίρονταν όλοι όσοι τις παρακολουθούσαν, πάντοτε υπήρξε το αδιαχώρητο στην αίθουσα συναυλιών της Αντωνιάδειου Στέγης Γραμμάτων Τεχνών, με ποικίλο ρεπερτόριο. Ακούραστος, αεικίνητος, χαμογελαστός, ρωμαλέος, σοβαρός και στιβαρός καθοδηγητής ενηλίκων. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε έντονα οργανώνοντας και την εκκλησιαστική χορωδία της Ιεράς Μητρόπολης Βεροίας και στη συνέχεια ήταν ο χοράρχης της χορωδία του Ιερού Ναού των Αγίων Αναργύρων που με χαρά τα μέλη της συμμετείχαν στις ακολουθίες από το χώρο του γυναικωνίτη του ναού και έδιναν άλλο χρώμα στις ακολουθίες των Αγίων Αναργύρων.
Ο ίδιος βέβαια ήταν βαρύτονος με μελωδική και με ιδιαίτερο ηχόχρωμα χαρακτηριστική φωνή που τον βοήθησε αφενός να αποδώσει υπέροχα πολλά τραγούδια στις συναυλίες αλλά και πολλούς ύμνους στις ακολουθίες που συμμετείχε η εκκλησιαστική χορωδία είτε στο ναό των Αγίων Αναργύρων είτε σε άλλους ναούς της Μακεδονίας όταν τους προσκαλούσαν να συμμετέχουν. Η μεγάλη του προσφορά και προσπάθεια αναγνωρίστηκε από τους προσκόπους που τον τίμησαν το 1997 με την απονομή τιμητικής διάκρισης ευδοκίμου υπηρεσίας, που του επέδωσε ο Καθηγητής Φυσικής Στάθης Πολυχρονιάδης αλλά και ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, ο οποίος γνωρίζει από πρώτο χέρι, άριστα, την μουσική προσφορά του στην Μητρόπολη και την Βέροια έδωσε το όνομά του στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιερού ναού των Αγίων Αναργύρων. Και βέβαια υπήρξε άριστος συνεργάτης του τότε Αρχιμανδρίτου κ νυν Επισκόπου Κίτρους κ. Γεωργιου. Οι βεροιώτες πρόσκοποι, αναγνωρίζουν στον Φλωρινιώτη και Μοναστηριώτη δάσκαλο την ακάματη πολυετή προσφορά αγωγής και μόρφωσης στα παιδιά τους και στην μουσική και καλλιτεχνική ζωή της πόλης.
Φωτο 1. Βράβευση από τους Προέδρους της Ενωσης Παλαιών Προσκόπων Νίκο Καλαιτζή και Γιώργο Λαζαρίδη
Φωτο 2 Αποκαλυπτήρια πλάκας κατά την ονοματοδοσία αίθουσας τελετών Αγίων Αναργύρων σε Αιθουσα Χοράρχη Παρμενίωνα Κωνσταντινίδη
Φωτο 3 Διευθύνοντας την Μικτή Χορωδία της Ενωσης Παλαιών Προσκόπων κ Οδηγών Βέροιας
