Του Δημητρίου
Π. Τόλιου
Τον Γιώργο Κόγκα, ως αρχηγό του 5ου συστήματος προσκόπων τον γνώρισα το καλοκαίρι του 1979, ήταν ο αρχηγός της κατασκήνωσης της Τοπικής Εφορείας Βέροιας. Με το θρυλικό κυπαρισσί mini cooper που προπορεύοταν κάθε μετακίνησης μας και το οποίο στην μεγάλη πυρά του Ιουλίου 79 στην Καστανιά, ανασηκώθηκε στην μεγάλη λεύκα της κατασκήνωσης με χοντρό σκοινί και κατασκευή με παλάγκο ως άλλη ΑΡΓΩ σε αναπαράσταση της αργοναυτικής εκστρατείας –προσκοπική διασκευή.
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 1979 ΚΑΣΤΑΝΙΑ από αριστερά, Γιάννης Πυρουνάκης, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Θανάσης Τσολοζίδης, Γιώργος Κόγκας, Λάκης Ουσουλτζόγλου, Μιχάλης Αδαλόγλου, Παναγιώτης Πρατσολάκης
Ο Γιώργος, το Ελάφι του βεροιώτικου προσκοπισμού, έλαβε όλα τα πτυχία της προσκοπικής ζωής, ενώ αξέχαστη θα μας μείνει η κατασκήνωση μας με υπαρχηγούς του, τους Μιχάλη Αδαλόγλου, Θανάση Τσολοζίδη, Γιάννη Πυρουνάκη, Μπαμπη Παπαδόπουλο, Παναγιώτη Πρατσολάκη και Λάκη Ουσουλτζόγλου (σχετική φωτό). Πρωτοχορευτής παραδοσιακών χορών με λεβέντικη παρησσία και πειθαρχία. Είναι κρίμα που νεώτεροι πρόσκοποι δεν έτυχε να ζήσουν προσκοπικές στιγμές υπό την αρχηγία του για να μάθουν χορό και προσκοπική τεχνική. Ο λυκοπουλισμός στην Βέροια ήταν πολύ τυχερός που είχε για ΑΚΕΛΑ τον γυμναστή Γιώργο Κόγκα. Ο Γιώργος γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1948, βλάχος στην καταγωγή και κατάγεται από το Σέλι. Το έβδομο και τελευταίο παιδί μιας οικογένειας, με πέντε αδελφές και έναν αδελφό. Τελείωσε το 6ο δημοτικό σχολείο το 1962 και συνέχισε στο γυμνάσιο αρρένων Βεροίας μέχρι το 1968 οπότε αναγκάστηκε να διακόψει το σχολείο αφού δεν πήγαινε καλά σε αυτό, στρατεύτηκε τον Ιανουάριο 1969 και υπηρέτησε μέχρι τον Απρίλιο του 1971. Τον Αύγουστο του 1973 πήρε μέρος σε διαγωνισμό στον ΟΤΕ στην Βέροια και έλαβε την θέση του διανομέα τηλεγραφημάτων όπου και εργάσθηκε από την 1.2.1974 . Ξαναφόρεσε το χακί στην επιστράτευση του Ιουλίου του 1974 και απολύθηκε στις 25 Οκτωβρίου του ιδίου έτους.
Ως υπεράριθμος το 1974 πέρασε στην ΕΑΣΑ (Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής). Τον Ιούνιο του 1978 έλαβε το πτυχίο της Σχολής και αμέσως μετά εκτός από τον ΟΤΕ έπιασε δουλειά και στο ιδιωτικό σχολείο ΤΣΑΛΕΡΑ ως γυμναστής, Τον Απρίλιο του 1979 διορίστηκε στο ΚΕΤΕ Αλεξανδρούπολης. Ακολούθησαν μεταθέσεις σε Αθήνα, Βέροια Θεσσαλονίκη, αλλά και αποσπάσεις στα ΕΑΣΑ Αθηνών και ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης για το μάθημα των ελληνικών παραδοσιακών χορών. Είναι συνταξιούχος από το 2010 και ζει στην Θεσσαλονίκη με την οικογένεια του .
Το 1959 σε ηλικία 11 ετών γράφτηκε στην αγέλη λυκόπουλων του 5ου Συστήματος Βεροίας και μετά συνέχισε ως πρόσκοπος στο 2ο Σύστημα Προσκόπων Βεροίας όπου ίδρυσε την αγέλη λυκοπούλων. Τον Απρίλιο του 1966 πέρασε επιτυχώς την βασική Σχολή βαθμοφόρων προσκόπων. Μετά την απόλυση του από το στρατό το 1974 , έλαβε εντολή από την νέα ηγεσία της τοπικής εφορείας προσκόπων Βεροίας υπό τον Τάσο Φελλόπουλο, για την αναδιοργάνωση του 5ου συστήματος προσκόπων Βεροίας. Το 1973 παρακολούθησε στον Πύργο Βασιλίσσης την σχολή Διακριτικού Δάσους Κλάδου Προσκόπων.
Το 1975 παρακολούθησε στην Θεσσαλονίκη την Βασική Σχολή Εφόρων και Αρχηγών Συστημάτων και το 1977 έγινε κάτοχος Διακριτικού Δάσους ενώ συνέχισε στον προσκοπισμό μέχρι και το καλοκαίρι του 1980 όταν λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων έπαψε την προσκοπική μου δράση. Στον σύλλογο Βεροιέων Θεσσαλονίκης γράφτηκε του Οκτώβριο του 1988 και από το 1992 ήταν μέλος του Δ.Σ. , οργάνωσε μαζί με κυρίες του συλλόγου τη χορωδία με παραδοσιακά τραγούδια της Βέροιας και σε συνεργασία με το χορευτικό της ΔΕΤΌΠΟΚΑ του Δήμου Βέροιας με δάσκαλο τον Φώτη Πανανόπουλο (επίσης Ακέλας του 5ου συστήματος) πήραν μέρος σε χορευτικές εκδηλώσεις την άνοιξη του 1994 στην Βέροια, όπως και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς στην Δράμα στα πλαίσια του Διεθνούς Συνεδρίου Λαϊκής Τέχνης.
Προσκοπική εκπαίδευση ΚΕΓΕ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ 1974 από αριστερά Μέρκος Κούτρας, Σπύρος Τελλίδης, Τάσος Φελλόπουλος,Παύλος Πυρινός, Δημήτρης Χατζησαράντης, Γιώργος Κόγκας.
Τον Νοέμβριο του 1997 σε εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ διοργάνωσε την γιορτή για την απελευθέρωση της Βέροιας με χορούς και τραγούδια από την Βέροια, ενώ τον Γενάρη του 2000 συμμετείχε στον Λαϊκό Χειμώνα στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ και στην συνέχεια τον ίδιο χειμώνα με τρείς εκδηλώσεις σε Νάουσα, Βέροια και Αλεξάνδρεια, η δράση αυτή ήταν το κύκνειο άσμα της χορωδίας του συλλόγου Βεροιέων Θεσσαλονίκης .
Το καλοκαίρι του 2021 στην κηδεία του αρχηγού Τάσου Φελλόπουλου, συναντήθηκαν και πάλι οι αρχηγοί της εποχής εκείνης τραγουδώντας «πως από τότε που δεν είμαι μοναχός φίλος μου είναι ο Ελληνικός Προσκοπισμός μ΄ ευγνωμοσύνη θυμάμαι όλα `κείνα τα παλιά και την τυχαία γνωριμιά»
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΓΚΑΣ
ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΤΟΥ ΒΕΡΟΙΩΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ
