Από πολύ παλιά η Βέροια έχει χαρακτηρισθεί «Βυζαντινή πόλη», ενώ της αποδόθηκε ο τίτλος «Μικρή Ιερουσαλήμ», επειδή υπάρχουν περίπου 50 βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες(το 1912 υπήρχαν 72).
Στις παραπάνω προσωνυμίες θα ταίριαζε και μία ακόμη, «πόλη με τις πολλές, αλλά κλειστές εκκλησίες»!!! Και εξηγούμαι.
Χθες καθώς κατηφόριζα την οδό Κοντογεωργάκη συνάντησα ένα γκρουπ τουριστών. Βλέπω να περιεργάζονται «εκ του μακρόθεν» την Εκκλησία του Χριστού. Αντιλαμβάνομαι ότι θέλουν να την επισκεφθούν. Κοιτάζουν την εκκλησία, συμβουλεύονται τους τουριστικούς οδηγούς.
Αμ δε!!!
Και η καγκελόπορτα της περίφραξης και η πόρτα της εκκλησίας κλειστές. Μου δείχνουν χάρτες, την εκκλησία, κάτι μου λένε, κάτι με ρωτάνε, μάταια όμως αφού όταν έπρεπε δεν είχα την τύχη να μάθω κάποια ξένη γλώσσα.
Συνέχισα να τους παρακολουθώ αμήχανος. Κατηφόρισαν τον ίδιο δρόμο, αφού έψαχναν την άλλη ιστορική εκκλησία του Αγίου Κηρύκου και Ιουλίτας. Και εκεί όμως δυστυχώς η ίδια κατάσταση…
Πώς θα αναπτύξουμε τον τουρισμό; Πώς θα αναδείξουμε τον πολιτισμό μας; Όταν μάλιστα επανήλθα μετά από υπόδειξη φίλου μου στην Εκκλησία του Χριστού, είδα ότι στο πίσω μέρος τα χόρτα «έχουν γίνει δάσος» και είναι καταφύγιο για ερπετά και τρωκτικά.
Πληροφορήθηκα ότι από όλες τις εκκλησίες της Βυζαντινής Βέροιας είναι επισκέψιμες μόνο δύο!!! Η Παλαιά Μητρόπολη και ο Άγιος Πατάπιος, στην οποία, όπως και στην Αγία Άννα -έστω και εξωτερικά- μπορεί ο πιστός να ανάψει ένα κεράκι.
Δεν είναι δυνατό τουλάχιστον στην τουριστική περίοδο να είναι ανοιχτές κάποιες εκκλησίες που βρίσκονται στις παραδοσιακές βεροιώτικες γειτονιές;
Θρησκευτικός τουρισμός με κλειστές εκκλησίες δεν συμπορεύονται και δεν βοηθούν την ανάπτυξη της πόλης!
