Θέλω κατ’ αρχάς να δηλώσω θερμός υποστηρικτής της ανακύκλωσης και επικροτώ κάθε δράση σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο υπάρχουν και κάποια «στραβά» που πρέπει να επισημάνουμε και εντόπισα στον τελευταίο «παρατηρητικό» μου περίπατο.
Περπατώντας στην οδό Βενιζέλου, στο κέντρο της Βέροιας, έφτασα ακριβώς στο ύψος του Πολιούχου μας, Αγ. Αντωνίου και παρατήρησα στο απέναντι πεζοδρόμιο κάδους απορριμμάτων. Εκτός του πράσινου για όλα τα σκουπίδια, του μπλε της «κλασσικής» ανακύκλωσης, υπάρχει και ένας κάδος για την ανακύκλωση τηγανελαίου. Πρόκειται για σημαντική δράση, αφού αξιοποιούνται τα χρησιμοποιημένα μαγειρικά λάδια και αποφεύγεται η απόρριψή τους και η μόλυνση κυρίως του νερού.
Σε αυτή την προσπάθεια όμως πρέπει να προσέχουμε γιατί το λάδι…λεκιάζει! Όπως είναι εμφανές και στις φωτογραφίες οι πέτρινες πλάκες του πεζοδρομίου έχουν γεμίσει με μεγάλες κηλίδες λαδιού, που αντί για πεζοδρόμιο θυμίζει δάπεδο σε συνεργείο αυτοκινήτων.
Ωστόσο ανακύπτουν αρκετά ζητήματα. Εκτός του πεζοδρομίου που λερώνεται, αναρωτιέμαι αν το συγκεκριμένο σημείο ενδείκνυται, αφού υπάρχουν τριγύρω κυρίως επαγγελματικοί χώροι και μαγαζιά και όχι κατοικίες, ενώ η εκκλησία του Αγ. Αντωνίου απέναντι, η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου ακριβώς δίπλα, απαιτούν καλύτερη εικόνα, από την παράταξη κάδων σκουπιδιών στην πρώτη θέση! Προφανώς βολεύει γιατί δεν υπάρχει κάποιο κατάστημα μπροστά για να γκρινιάζει ο ιδιοκτήτης, αλλά η μελέτη και τα κριτήρια για την τοποθέτηση των κάδων θα πρέπει να είναι περισσότερα…
