Του Γιάννη Μαγκριώτη
Ο Σεπτέμβρης, κατά κανόνα, είναι ο προνομιακός μήνας της εκάστοτε κυβέρνησης της χώρας μας, γιαυτό και είναι, μαζί με τις πρώτες ημέρες του Οκτώβρη, ο μήνας των πρόωρων εκλογών.
Ο Πρωθυπουργός, παρά τις παλινδρομήσεις του για τον χρόνο των εκλογών, ήταν σχεδόν βέβαιο, ότι θα έπαιρνε τις τελικές του αποφάσεις, αξιολογώντας τις δημοσκοπήσεις των ημερών. Ξέροντας ότι, η αυτοδυναμία, και με τις δεύτερες εκλογές με το δικό του πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, είναι σχεδόν αδύνατη και, ξέροντας επίσης, ότι ο βαρύς Χειμώνας της πρόσθετης ακρίβειας, θα του έφερνε πρόσθετη πολιτική φθορά, που δεν θα μπορούσε να την δικαιολογήσει, όπως κάνει μέχρι σήμερα, με το αφήγημα των «εισαγόμενων κρίσεων», η εκλογική ήττα του στο τέλος της τετραετίας, θα ήταν μεγάλη. Μια διαφορά από τον Σύριζα, στην κάλπη των εκλογών της απλής αναλογικής στα όρια του 5%, δεν θα του έδινε καμία δυναμική, για τις επαναληπτικές εκλογές, πολύ περισσότερο, το πολιτικό δικαίωμα, να πιέσει το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, να υποστηρίξει, μια δική του κυβέρνηση, κάτι που θα μπορούσε να το κάνει, αν η διαφορά ήταν αρκετά επάνω από το 5%.
Οι αποκαλύψεις των υποκλοπών και ακόμη περισσότερο οι «διευκρινίσεις» του Πρωθυπουργού για αυτές, διαγράφουν κάθε σκέψη για εκλογές στις αρχές του Φθινοπώρου, γιατί η φθορά της κυβέρνησης είναι μεγάλη. Καταρρίπτεται με δραματικό τρόπο το αφήγημα του θεσμικού Πρωθυπουργού, που κυβερνά με διαφάνεια και αποτελεσματικότητα. Επηρεάζεται αρνητικά ο Κεντρώος κόσμος, αυτός που δίνει τις εκλογικές νίκες και, πολώνεται ένα μεγάλο κομμάτι της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, σημαντική παράμετρος για μετεκλογικές συνεργασίες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής.
Οι εκλογές, από εδώ και μπρος, είναι εφιάλτης για τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, θα τις πάει όσο πίσω μπορεί, παρ’ ότι ξέρει, ότι δεν θα έχει καμιά ελπίδα, να πετύχει ένα καλό αποτέλεσμα γιαυτόν.
Τώρα, δεν κινδυνεύει να χάσει την θέση του Πρωθυπουργού μόνο, κινδυνεύει να χάσει, με οδυνηρό γιαυτόν τρόπο, και την ηγεσία της ΝΔ.
Γιατί, μπορεί να πιστεύει ότι, δεν πρόκειται, στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες που ξεκινούν, να ανοίξουν στόματα πρώην και σημερινών αρμοδίων, που θα τον οδηγήσουν στην έξοδο από την κυβερνητική και κομματική εξουσία, δεν μπορεί να είναι σίγουρος όμως, ότι, δεν θα υπάρξουν διαρροές με ασφαλείς αποδείξεις, για το πολιτικό, θεσμικό και ηθικό έγκλημα των παρακολουθήσεων, πολιτικών και δημοσιογράφων.
Ο βαρύς Χειμώνας, που και ο ίδιος προέβλεψε, θα του δώσει την χαριστική βολή σε κάθε περίπτωση, γιατί οι αθροιστικές επιπτώσεις της μεγάλης και παρατεταμένης ακρίβειας, στην μεγάλη πλειοψηφία των νοικοκυριών, των επαγγελματιών και των περισσότερων επιχειρήσεων, θα είναι δραματικές και μη αντιστρέψιμες σε πολλές περιπτώσεις.
Οι πολίτες έχουν ήδη καταλάβει, ότι ένα μικρό μόνο μέρος των επαναλαμβανόμενων επιδομάτων, που δίνει η κυβέρνηση, είναι από την οικονομική ανάπτυξη, που τρέχει σε ετήσια βάση κάτω από τις προβλέψεις του προϋπολογισμού, αφού, το κύριο μέρος προέρχεται από την υπερφορολόγηση των φυσικών και νομικών προσώπων, λόγω της ακρίβειας, που με τους έμμεσους φόρους, ροκανίζει το ήδη συρρικνωμένο εισόδημα της πλειοψηφίας των πολιτών, ενώ με την πλασματική πληθωριστική κερδοφορία πολλών επιχειρήσεων, θα τις οδηγήσει και αυτές στην υπερφορολόγηση.
Η χώρα βγήκε από την «υψηλή επιτήρηση», που μπήκε τον Αύγουστο του 2018, όταν «βγήκε» από το τρίτο μνημόνιο, μπήκε δυστυχώς, σε μια νέα οικονομική, κοινωνική, ηθική και πολιτική κρίση, που δύσκολα θα βγει.
Οι πολιτικές και κομματικές ανατροπές, που ξεκίνησαν το 2012, με βασικά εργαλεία τον θυμό και την απογοήτευση των πολιτών από τα κυρίαρχα, μέχρι τότε κυβερνητικά κόμματα, και φάνηκε να έχουν αποκτήσει μονιμότητα, θα έχουν συνέχεια, δύσκολη συνέχεια για την χώρα, την οικονομία και την πλειοψηφία των πολιτών.
Οι εξελίξεις είναι αναπόδραστες, τις ωθούν και οι γεωπολιτικές αλλαγές, που επιταχύνθηκαν με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον συνεχιζόμενο πόλεμο.
