Γράφει ο Γιάννης Γεωργουδάκης Εκπαιδευτικός
«Αν έχεις ένα μόνο σφυρί τότε κάθε πρόβλημα μοιάζει με καρφί». έγραψε κάποτε ο ψυχολόγος Αμπραχαμ Μάσλοου. Και τα καρφιά στην ψωροκώσταινα είναι μπόλικα σε κάθε μέγεθος και ποιότητα και είναι φτιαγμένα… με τα χεράκια μας.
Μετά από μια δεκαετία αποχαύνωσης στο ρυθμό των μνημονίων και αφού στέγνωσαν τσέπες και δάκρυα, μετά μια διετία παρέα με τον τρόμο της πανδημίας και αφού ακούσαμε σε όλους τους τόνους ότι θα έρθουν επιτέλους καλύτερες μέρες, έρχεται καπάκι ο «πατήρ πάντων» πόλεμος. Καταστροφικά τα αποτελέσματα για το πόπολο, ευκαιρία πλουτισμού για τους πονηρούς.
Επιτρέψτε μου μερικές επισημάνσεις- που ενδεχομένως συντροφεύουν τους περισσότερους λίγο πριν κοιμηθούν. Τον τελευταίο χρόνο λοιπόν:
Στην Ελλάδα η τιμή του ρεύματος αναδεικνύεται ως η ακριβότερη στην Ευρώπη (πάνε να μας κοντράρουν τα γατάκια οι Ιταλοί αλλά θα τους καθαρίσουμε κι αυτούς όπως στο μπάσκετ). Οι τιμές του ηλεκτρικού είχαν πάρει την άνω βόλτα από τον περασμένο Σεπτέμβριο πριν από τον πόλεμο και τη διεθνή ενεργειακή κρίση. Οι παράγοντες είναι πολλοί: κερδοσκοπικά επεισόδια στο Χρηματιστήριο Ενέργειας, δομικά προβλήματα και στρεβλώσεις του εγχώριου ανταγωνισμού σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική (1/9/22). Σε πιο απλά Ελληνικά…καρτέλ.
Τα προϊόντα στα Supermarket κατά μέσο όρο αυξήθηκαν κατά 30% και είναι τουλάχιστον θλιβερό το γεγονός ό,τι ο μέσος Γερμανός εργαζόμενος για παράδειγμα, ο οποίος κερδίζει τα τριπλά από τον αντίστοιχο Έλληνα, αγοράζει τα βασικά προϊόντα διατροφής και τα είδη πρώτης ανάγκης σε χαμηλότερες από την Ελλάδα τιμές. Εδώ δεν χρειάζονται κουδούνια για να αναδείξουμε τους πρωταγωνιστές της φάρσας. Το καρτέλ των μεγαλομπακάληδων ληστεύει τον Έλληνα διαχρονικά ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ.
Και συνεχίζουμε την περιήγησή μας στην σύγχρονη ελληνική καθημερινότητα, μνημονεύοντας το Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία -Έκθεση Επιτροπής Πισσαρίδη (2020). Από τη συγκεκριμένη έκθεση, όπως είχε γράψει το Business Daily, προκύπτει πως μόνο στις Επικοινωνίες υπάρχει τεράστιο χάσμα τιμών στην Ελλάδα σε σχέση με το μέσο όρο της Ε.Ε., που φθάνει το 63,1%. Τόσο απλά όσο απλή είναι και η λέξη καρτέλ.
Όσο για τη βενζίνη δε χρειάζονται λόγια. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (11/9/22) οι φτωχούληδες στην Ελβετία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία και Κάτω Χώρες έχουν πιο ακριβή βενζίνη από εμάς. Όλους τους άλλους τους ρίχνουμε στ’ αυτιά.(ας μην επαναλάβω τη λέξη καρτέλ γίνομαι κουραστικός)
Ασυδοσία παντού σε μια χώρα που έχει μάθει επι δεκαετίες να ζει με υβριδικά οικονομικά φορέματα (λίγο έτσι με ψευτο-σοσιαλιστικά συνθήματα για το πλήθος και λίγο γιουβέτσι με τα νεόκοπα καπιταλιστικά οράματα για τους ολίγους κι εκλεκτούς διαπλεκόμενους του συστήματος).
Και για να επιμείνω σε συγκρίσεις, σύμφωνα με το Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς της UNESCO για το 2021, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπολειπόμαστε σε διαφθορά μόνο από τη «βαλκάνια» Βουλγαρία και κοντράρουμε στα ίσα τη Ρουμανία. Η παραπάνω παράμετρος συνοδευόμενη από την πεποίθηση πως το «αόρατο χέρι των αγορών» θα διορθώσει τα πάντα, δημιουργεί το εκρηκτικό μείγμα που από ότι φαίνεται θα ζήσουμε -να είμαστε γεροί- για να δούμε το φινάλε του. Γιατί το φινάλε είναι κοντά.
Έχουμε εξασφαλίσει ένα σίγουρο μέλλον για μας και για τα παιδιά μας.
