Ομολογώ, φίλοι αναγνώστες, ότι με συγκίνησε ο κ. Παύλος Πυρινός, όχι μία, αλλά δύο φορές, με την αποστολή του πονήματός του. «Η ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΒΕΡΟΙΑ: 1975-1980». Με συγκίνησε, αφενός μεν γιατί έλαβα το πόνημά του ευρισκόμενος (νευροχειρουργημένος) στο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου», αφετέρου δε, γιατί μου θύμισε πως η μακαρίτισσα σύζυγός μου Ασπασία (Πρεσβυτέρα) Χαλκιά, είχε ορισθεί από το «Σώμα Ελληνίδων Οδηγών» (αρ. πρωτ. 1436/ΓΕ/28-2-69), Πρόεδρος της μεμονωμένης ομάδος προσκοπισμού Βασιλειάδος-Καστοριάς.
Το υπογράφουν (για την ιστορία):
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ – Ε. Π. ΚΑΛΛΙΓΑ
Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ – Μ. ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΟΥ
Ο κ. Παύλος Πυρινός, Θεολόγος Λυκειάρχης, βραβευμένος για το όλο πνευματικό του έργο από την Εκκλησία, την πολιτεία και τοπικούς συλλόγους, με το εν λόγω πόνημά του, προσέθεσε ένα ακόμη λιθάρι στο όλο οικοδόμημα των εκδόσεών του. Μας ενημερώνει για την ιστορία του προσκοπισμού, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Βέροια. Μας ενημερώνει για τις αρχές του και την κοινωνική προσφορά του. Στα έξι κεφάλαιά του (1975-1980), μας περιγράφει ό,τι επετέλεσε ο προσκοπισμός στη Βέροια, όταν τοπικός έφορος ήταν ο συγγραφέας.
Συγχαρητήρια κ. Πυρινέ για την όλη δραστηριότητά σου και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, για την ταπεινότητά μου, στην αφιέρωσή σου.
