Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Δεν πρόλαβαν να αναχωρήσουν οι Μάγοι, φίλοι αναγνώστες και ο απεσταλμένος Άγγελος φέρνει το μήνυμα της φυγής: «Εγερθείς παράλαβε το παιδίον –λέγει στον Ιωσήφ- και τη μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον…» (Ματθ. Β΄13). Εγκαταλείψτε τη γη σας και φύγετε στη χώρα της εξορίας σας.
«Φεύγε εις Αίγυπτον». Η Αγία Οικογένεια, μια Οικογένεια εξορίστων. Πρόσφυγες και φυγάδες. Διπλή η εξορία και άγνωστος ο χρόνος διάρκειας. Εξόριστη πρώτα σε ξένη χώρα, στην Αίγυπτο και μετά το θάνατο του Ηρώδη στη Γαλιλαία, αφού η Ιουδαία τους ήταν απαγορευμένη. Το τυφλό πάθος της κοσμικής εξουσίας καταδίωκε από την πρώτη στιγμή και έβαλε σε δοκιμασία το θείο βρέφος, την Παναγία μητέρα Του και τον δίκαιο Ιωσήφ.
Όμως, η προσφυγή και οι εξορίες των δικαίων, των αθώων, δεν σταμάτησαν. Εξακολουθούν μέχρι σήμερα. Οι τύραννοι δεν έπαυσαν να καταδιώκουν όλους όσοι θεωρούν πρόσκομμα στα παράνομα σχέδιά τους. Και δεν διώκονται μόνο οι μεγάλοι. Καραβάνια τα αθώα γυναικόπαιδα παίρνουν συχνά τον, χωρίς επιστροφή, δρόμο της προσφυγιάς. Μακριά από τους τόπους που έζησαν, που αγάπησαν, που ζυμώθηκαν μαζί τους, που το κάθε τι τους μιλούσε. Ένα ξερίζωμα πιο οδυνηρό και από το ξερίζωμα της καρδιάς.
Πόσες τέτοιες δραματικές και τραγικές συγχρόνως εξορίες έζησε η εποχή μας! Ας θυμηθούμε τα πρόσφατα ανθρώπινα φορτία, στοιβαγμένα χειρότερα από τα ζώα, στα σκοινοκάραβα της ντροπής και του θανάτου, που έφευγαν κυνηγημένα, με τη φρίκη στα πρόσωπα, για να γλιτώσουν από τη μανία του σύγχρονου βαρβαρισμού. Πόσοι άλλοι πολιτικοί πρόσφυγες αναγκάζονται καθημερινά, σε όλα τα μήλη και πλάτη της γης, να εγκαταλείψουν τους προσφιλείς τους! Και όλα αυτά σε εποχή που τόσος λόγος γίνεται για ανθρώπινα δικαιώματα.
Αλλά ο κόσμος μας, η σύγχρονη οικογένεια γνώρισε και άλλου είδους εξορία. Εξόριστη συχνά η γυναίκα από το σπίτι της. Το εύκολο διαζύγιο την αναγκάζει συχνά να το εγκαταλείπει, να φεύγει κυνηγημένη από όλους εκείνους και όλα εκείνα που πόθησε, που αγάπησε, που συνέδεσε τη ζωή της. Χιλιάδες γνωρίζουν κάθε χρόνο, στη μικρή χώρα μας, την τραγωδία της εξορίας αυτής.
Έπειτα έρχονται οι νέοι μας που η αδιαφορία και η αστοργή της εποχής μας, τους αναγκάζει να παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς για ένα χαρτί, στην πιο κρίσιμη περίοδο της ζωής τους. Και πόσους άλλους τους σπρώχνει σε μια άλλου είδους εξορία, σε εξορία του εαυτού τους, σε αλλοτρίωση από την προσωπικότητά τους, με τα σύγχρονα ναρκωτικά, αλκοολισμός, πανσεξουαλισμός, σύγχρονες κρίσεις, εξορίζουν καθημερινά αναρίθμητες υπάρξεις από τα σπίτια τους και το περιβάλλον τους από τον εαυτό τους.
Αυτές τις χρονιάρες μέρες, ας ανέβει, φίλοι αναγνώστες, θερμή η προσευχή μας προς Εκείνον που από τα πρώτα βήματά Του γνώρισε τη δοκιμασία αυτής της εξορίας, να σταματήσει κάθε είδους εξορία από τον πλανήτη μας και να δώσει να κυριαρχήσει παντού η δική Του ειρήνη και ευδοκία.
