Της Σοφίας Γκαγκούση
Δεν έπεφτε κυριολεκτικά καρφίτσα στις φετινές καρναβαλικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα και κυρίως στις πόλεις που φημίζονται για το καρναβάλι τους, όπως η Πάτρα, η Ξάνθη, η Κοζάνη και εννοείται η Νάουσα που ξεχωρίζει για το δρώμενο της «Μπούλας», αλλά και όπου υπάρχει παραδοσιακό καρναβάλι στα ηπειρωτικά μας και στη νησιά μας.
Πραγματικά, δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι «βούλιαξε» αυτές τις μέρες η Νάουσα από χιλιάδες κόσμου που παρακολούθησε το δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες», αλλά και τις πατινάδες, τα πάρτι και τον τρελό χαμό στους δρόμους της πόλης. Πολύ κόσμο και η Μελίκη με το δικό της ντόπιο καρναβάλι, ενώ ο καλός καιρός βοήθησε στο να ξεχυθεί κυριολεκτικά ο Έλληνας και να ξεδώσει χωρίς μάσκες, μετά την διετή υποχρεωτική μασκοφορία και τον εγκλεισμό του κορονοιου.
Δεν έλειψε και η σατυρική διάθεση που πυροδοτήθηκε και κινήθηκε γύρω από τα viral, των σόσιαλ μίντια, όπως η, τρόπος του λέγειν, ζεμπεκιά του Βασίλη Μπισμπίκη για τη Δέσποινα Βανδή, που ενέπνευσε πολλούς καρναβαλιστές… Αυτή την Άνοιξη κορίτσια να βρούμε κάποιον που να χορεύει για πάρτι μας, όπως ο Βασίλης για τη Δέσποινα κι ας μη γίνουμε… βιράλ, όπως λέει η μάνα της φίλης μου, με την αιώνια προτροπή: ανοίξτε τα μάτια σας κι αφήστε τα φεμινιστικά!
Πάντως τον αετό τον πετάξαμε στην Ημαθία. Μικροί, μεγάλοι, αμόλα καλούμπα εις τας εξοχάς, με κούλουμα, φασολάδα, σαρακοστιανά, με μουσική και χορό! Πάει κι αυτό…
Και τώρα; Τα κεφάλια μέσα, ενώ σήμερα καλωσορίζουμε την άνοιξη και την προεκλογική περίοδο, εις το επισημότερον, καθώς – γιατί να το κρύψουμε άλλωστε- η περίοδος αυτή ξεκίνησε σχεδόν με την Αρχημηνιά, τις βασιλόπιτες, τους Αποκριάτικους χορούς και τα απογευματινά, που όλα θύμιζαν και φώναζαν εκλογές.
Αν κάτι λατρεύω κάθε τετραετία, είναι η «παρέλαση» υποψηφίων, (ανεπισήμων και επισήμων), αυτή η ιδιότυπη παρέλαση μέσα στις παρελάσεις, αυτή η συνήθεια που έγινε λατρεία, αυτή η αναμέτρηση με το χρόνο και το εορτολόγιο, αυτές οι αξιοθαύμαστες αντοχές των διεκδικητών της ψήφου, στις ατέλειωτες ηρωικές ώρες ορθοστασίας με το σκαρπίνι και τη γόβα, με το κουστούμι να σφίγγει το σώμα και την εσωτερική αγωνία που προκαλεί ανελέητα η ατζέντα των υποχρεώσεων και των εκδηλώσεων (ων ουκ έστιν αριθμός)…
Αν το έχεις αυτό για ευκολάκι, τότε δεν ξέρεις τι εστί στοχοπροσήλωση!
Διότι ο πολίτης κι ο διοργανωτής τι θέλει; Ένα «τίμησαν με την παρουσία τους οι ….» και με το δίκιο του!
Πρώτη του μήνα και πρώτη της Άνοιξης σήμερα και φευ, οι παροιμίες και ο σοφός λαός τα είπε όλα: Μάρτη, Μάρτη βροχερέ κι Απρίλη δροσερέ!
