Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Επειδή υπηρέτησα σε διάφορα Γυμνάσια και Λύκεια της Ελλάδος και του Εξωτερικού ως καθηγητής και ως διευθυντής Γυμνασίου και Λυκείου, κατά τεκμήριο, μπορώ να έχω άποψη. Εκφράζω μόνο τον εαυτό μου και όσους συμφωνούν με την άποψή μου. Έζησα όλη τη ζωή μου στην εκπαίδευση, ως πτυχιούχος της Θεολογικής του ΑΠΘ, της Φιλοσοφικής Αθηνών του σεμιναρίου της ΣΕΛΜΕ στη Θεσσαλονίκη και άλλα δύο εξαμηνιαία σεμινάρια στην Αθήνα, ιστορίας: Στις ιστορικές σπουδές (Χριστοφιλοπούλου), διδασκαλία Ν. Ελληνικών (Γρηγοριάδου) και παρακολούθηση 6 μηνών ΜΟΝΤΈΡΝΑΣ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της KOLLONIAS στη Γερμανία.
Η οποία άποψη είναι, όλοι αξιολογούνται, ακόμη και ο θυρωρός της πολυκατοικίας. Μόνον έτσι θα αποφύγουμε την παρακμή της πατρίδας. Μόνο όσοι αξιολογούνται από το ΑΣΕΠ διορίζονται στο Δημόσιο και όχι όσοι κομματικές περγαμηνές και βούλιαξε η ποιότητα της προσφοράς υπηρεσιών προς τον πολίτη.Τα πάντα στη ζωή αξιολογούνται
Ο θεσμός της αξιολόγησης υφίστατο μέχρι το έτος 1982, με την μορφή των Γενικών Επιθεωρητών, οπότε και καταργήθηκε. Δεν θα ισχυριστώ ότι ήταν επαρκής και ουσιαστικός. Επιθεωρήθηκα πολλές φορές στην Αρκαδία στον Πειραιά και στη Γερμανία προκειμένου να συμμετάσχω στον κατάλογο των Γυμνασιαρχών. Ακυρώθηκε η βαθμολογία και από τότε έγιναν διάφορες προσπάθειες στην επαναφορά της αξιολόγησης αλλά ακυρώθηκαν. Οι βαθμοί των επιθεωρητών επηρέαζαν τις προαγωγές και τη μισθολογική αμοιβή. Από τότε υποθέτω ότι κριτήριο αξιολόγησης επαφίεται στο γνωστό φιλότιμο των εκπαιδευτικών. Επομένως δεν υπάρχει κίνητρο, που σημαίνει ότι ο κάθε ένας εργάζεται κατά βούληση. Αν κάνω λάθος, ζητώ ειλικρινά συγγνώμη προκαταβολικά.
Ο υπογράφων έλαβε την προαγωγή του Β. Γυμνασιάρχη κατ’ απόλυτο εκλογή με τη σειρά 2ος Πανελλαδικά. Μπήκα στους πίνακες για το Βαθμό του Γυμνασιάρχη αλλά δεν τον έλαβα, γιατί το 1983 καταργήθηκαν οι πίνακες. Θεωρούσα το σύστημα ελλιπές και ανεπαρκές Ωστόσο υπήρχε κάποια αξιολόγηση με την οποία να αξιώσουμε οικονομικές απολαβές.
Θα συμφωνήσετε μαζί μου, φαντάζομαι ότι πολλοί από τους συναδέλφους μας δεν διακρίνονται για την φιλοτιμία τους και έχουν μειωμένη μέσα τους αυτή την έλξη του λειτουργικού καθήκοντος μέσα στην τάξη.
Η επιθεώρηση κατά το παλιό σύστημα , δηλαδή ο άμεσος έλεγχος του εκπαιδευτικού ακολουθούσε κάποια αξιολογικά κριτήρια:
α) την ευσυνειδησία, β) την ηθική ποιότητα και το χαρακτήρα, γ) τη συμπεριφορά του, η οποία έπρεπε να συνάδει με κάποια ελληνικά ιδεώδη, όπως εθνικοφροσύνη και νομιμοφροσύνη, δ) τα κοινωνικά φρονήματα και τις πολιτικές πεποιθήσεις κινούμενα αυστηρώς εντός των εθνικών πλαισίων, ε) την υπηρεσιακή ικανότητα και δραστηριότητα (Πασιαρδής
Με βάση αυτή τον βαθμολογία ο εκπαιδευτικός καταλάμβανε τη θέση της προαγωγής στον επόμενο βαθμό η οποία συνεδέετο φυσικά και με τη μισθοδοσία. Έτσι ενισχυόταν το αίσθημα της απονομής της δικαιοσύνης και η ευγενής άμυλα, για αυτούς που είχαν φιλοδοξίες και ήθελαν να τις αξιοποιήσουν. Σήμερα παρέμεινε το φιλότιμο, για το οποίο έχω σοβαρές επιφυλάξεις. Έχω παραδείγματα συναδέλφων που η επαγγελματική συνείδηση ήταν διάτρητη. Αν ο θεσμός αυτός ήταν πραγματικά δίκαιος είναι μια άλλη σκέψη που αξίζει να μελετηθεί.
Όταν ο θεσμός αυτός καταργήθηκε και δεν αντικαταστάθηκε. Στο παρελθόν η διαφωνία της εκπαιδευτικής κοινότητας, της «ΟΛΜΕ» έγινε πολλές φορές αιτία σύγκρουσης με την πολιτεία, η οποία επιμένει στην άποψη ότι η αξιολόγηση είναι υποχρεωτική σε όλους τους υπαλλήλους για πολλούς λόγους. Οι εκπαιδευτικοί ερμηνεύουν με δυσπιστία τους κυβερνητικούς σκοπούς και αρνούνται να τους αποδεχτούν. Οι λόγοι, όμως, της άρνησης της αξιολόγησης που ακούστηκαν από εκπαιδευτικούς και τα συνδικαλιστικά μας όργανα της εκπαίδευσης, κατά τη γνώμη μου , δεν είναι πειστικοί. Δεν προτείνουν δικό τους τρόπο αξιολόγηση και αυτό από μόνο του είναι παρεξηγήσιμο και δεν βοηθάει στις διαπραγματεύσεις. Κύριοι συνάδελφοι με όλο το σεβασμό που έχω απέναντι σας, ρωτάω. Μπορείτε να κάνετε μάθημα στην τάξη σας με μαθητές που είναι στη βαθμολογία κάτω του 10,ή λίγο πιο πάνω, ενώ έχετε μπροστά σας τους αριστούχους? Από τους τελευταίους περιμένουμε τις καταρτισμένες προσωπικότητες που θα πλαισιώσουν τις υπηρεσίες του κράτους με τις σημερινές απαιτήσεις της Παγκοσμιοποίησης. Αυτά είναι προβλήματα που πρέπει να διεκδικήσετε. Περάστε κύριοι συνάδελφοι μπροστά και οδηγείστε τη χώρα στην περίοδο της ακμής. Μπορείτε. Είναι δική μας υποχρέωση
Συνεχίζεται: Γ’ ΠΟΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟ
