ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
ΠΡΟΣ
τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
«Νέμει σοι τά ὑπέρ φύσιν, Ἄναξ ὁ πάντων Θεός· ἐν γάρ τῷ τίκτειν, Παρθένον ὥσπερ ἐφύλαξεν, οὕτως ἐν τάφῳ τό σῶμα διετήρησεν ἀδιάφθορον».
Μία ἑρμηνεία στό ἀνερμήνευτο θαῦμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐπιχειρεῖ νά δώσει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, καθώς καί ἐκεῖνος μαζί μέ ἐμᾶς, μαζί μέ ὅλους τούς εὐσεβεῖς καί ὀρθοδόξους χριστιανούς, θαυμάζει τό μέγα μυστήριο τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας Παρθένου.
Θαυμάζει πῶς εἶναι δυνατόν ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἐάν καί δοκίμασε τόν θάνατο, δέν ὑπέστη τή φθορά του. Θαυμάζει πῶς οἱ Ἀπόστολοι ἔφθασαν ἀπό τά πέρατα τῆς οἰκουμένης στήν ταπεινή Γεθσημανῆ, γιά νά τῆς προσφέρουν τόν ἐξόδιο ἀσπασμό. Θαυμάζει πῶς οἱ χοροί τῶν ἁγίων Ἀγγέλων κατῆλθαν ἀπό τόν οὐρανό γιά νά ὑποδεχθοῦν «τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ». Θαυμάζει καί βρίσκει μία καί μόνο ἐξήγηση γιά ὅλα αὐτά τά ὑπέρ φύσιν, τά ὑπέρ νοῦν καί ἔννοιαν, τά ὁποῖα συμβαίνουν κατά τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Δέν θά ἦταν δυνατόν νά συμβοῦν διαφορετικά, λέγει, γιά τήν Παναγία Παρθένο, γιά τή Μητέρα τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ. Δέν ἦταν δυνατόν νά εἶχε οἰκονομήσει κάτι διαφορετικό ὁ Υἱός της καί Κύριός μας γιά τήν Παναγία Μητέρα του.
Γι᾽ αὐτό καί, ὅπως διεφύλαξε μέσα ἀπό τή διαδικασία τῆς συλλήψεως καί τοῦ τόκου της ἀδιάφθορη τήν παρθενία της, ὅπως τήν ἀξίωσε παραμείνει καί μετά τόκον Παρθένος, ἔτσι ἦταν φυσικό νά διατηρήσει καί τό σῶμα της ἀδιάφθορο μέσα στόν τάφο.
Καί παρότι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος μετεῖχε ἀπολύτως στή θνητή φύση καί δέν διέφερε σέ τίποτε ἀπό τούς χοϊκούς ἀνθρώπους, ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐπέβλεψε ἐπ᾽ Αὐτήν χάρη στήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς της καί τῆς ζωῆς της, ἔκανε νά ἰσχύσουν γι᾽ Αὐτήν τά ὑπέρ φύσιν μέτρα τῆς θείας ἀγάπης καί νά νικηθοῦν «τῆς φύσεως οἱ ὅροι», ὥστε νά ἀποδειχθεῖ καί στό ἱερό Πρόσωπό της ὅτι «ὅπου Θεός βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις».
Νά, γιατί καί ἐμεῖς σήμερα, ἐνῶ τιμοῦμε τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, δέν θρηνοῦμε ἀλλά πανηγυρίζουμε, γιατί «τάφος καί νέκρωσις» αὐτήν «οὐκ ἐκράτησεν». Πανηγυρίζουμε, γιατί ὁ Υἱός της διεφύλαξε τό πάναγνο σῶμα της ἄφθορο, καί τήν τίμησε μεταθέτοντάς την «ἀπό τῆς γῆς εἰς τά ἄνω», ὥστε νά εὑρίσκεται ἐκεῖ, πρέσβειρα καί μεσίτρια τῶν ἀνθρώπων στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ.
Πανηγυρίζουμε, γιατί μέ τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀποδεικνύεται ἡ δύναμη ἀλλά καί ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πρός τήν Παναγία Μητέρα του, καθώς τῆς ἐπεφύλαξε αὐτή τή μεγάλη τιμή, γιατί ἀφιέρωσε τή ζωή της μέ σιωπή, μέ ταπείνωση καί μέ ὑπακοή στή διακονία τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ της. Ἀποδεικνύεται ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας πρός τήν Παναγία Μητέρα του, ἡ ὁποία ὡς πνευματική μητέρα ὅσων πιστεύουν στόν Υἱό της περιβάλλει πάντοτε μέ τήν ἀγάπη της ὅλα τά εὐσεβῆ τέκνα της καί μεριμνᾶ γιά τή σωτηρία τους.
Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, πανηγυρίζοντας τή μεγάλη ἑορτή τῆς ἐνδόξου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τιμώντας τό γλυκύτατο καί πανσεβάσμιο καί ἱερό πρόσωπό της, ἄς προσπαθήσουμε νά μιμηθοῦμε τήν ἐμπιστοσύνη της στόν Θεό, τήν ὑπακοή της στό θέλημά του, τήν ταπείνωση μέ τήν ὁποία δεχόταν τίς δωρεές του καί πρωτίστως τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός της.
Καί ἄς μήν ξεχνοῦμε νά καταφεύγουμε πάντοτε στή μητρική της ἀγάπη καί νά τήν παρακαλοῦμε νά μεσιτεύει γιά μᾶς στόν Υἱό της καί Κύριό μας, μέ τή βεβαιότητα ὅτι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψει ποτέ, ἀλλά, ἐφόσον τῆς τό ζητοῦμε, θά μᾶς ὁδηγήσει μέ ἀσφάλεια στή σωτηρία.
Διάπυρος πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων
