Γράφει ο Ευθύμιος
Παπαδόπουλος*
Το τελευταίο διάστημα συναντούσα συνέχεια υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι ζητούσαν ψήφο. Όταν τους ρωτούσα για το πρόγραμμα του συνδυασμού τους ή τους επισήμαινα ότι δεν υπήρχε όραμα και προοπτική στο πρόγραμμα τους, αυτό που ανταπαντούσαν ήταν ότι διεκδικούσαν την τοπικής αρχή για να διαχειριστούν τον δήμο. Και όταν έλεγαν διαχείριση εννοούσαν γεγονότα όπως το να μην υπάρχουν τρύπες στα πεζοδρόμια και τους δρόμους, να μπορούν να κυκλοφορούν άνετα στην πόλη άνθρωποι με κινητικά προβλήματα, να είναι καθαρή η πόλη κλπ.
Όλα αυτά είναι ωραία και απαραίτητα, αλλά έχουμε αναγάγει το δεδομένο, αναγκαίο και αυτονόητο, δηλαδή την διαχείριση του δήμου, στο ουσιαστικό.
Σε αυτή την περίπτωση, το ορθό θα ήταν αντί για την διεκδίκηση της δημοτικής αρχής, να διεκδικήσουν ο καθένας τους ξεχωριστά, θέση δημοτικού υπαλλήλου που θα ανέλθουν στην διοικητική ιεραρχία της υπηρεσίας τους και θα διαχειρίζονται μία δημοτική υπηρεσία αποτελεσματικά και αποδοτικά.
Όταν διεκδικείς ένα δήμο, στόχος πρέπει να είναι η ανάπτυξη του δήμου σε όλα τα επίπεδα (οικονομικά, πολιτισμικά, κοινωνικά, κλπ). Αυτό απαιτεί όραμα και σχεδιασμό. Υπήρχε κάτι από αυτά στα προγράμματα των υποψηφίων διεκδικητών της δημοτικής αρχής; Αυτό το έκρινε ο κάθε δημότης ξεχωριστά και αναλόγως έπραξε.
Ας επιχειρήσουμε όμως, να δημιουργήσουμε ένα δείγμα «οράματος» για τον δήμο Βεροίας. Είναι γνωστό ότι η Βέροια και γενικά ο νομός Ημαθίας, βρίσκεται σε καθοδική πορεία – σε πολλά επίπεδα – εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες. Πώς θα μπορούσαμε να δώσουμε ώθηση;
Α) Θα μπορούσαμε να δούμε την προοπτική του δήμου, ως δορυφόρο δήμο στον «μητροπολιτικό» δήμο Θεσσαλονίκης. Τι θα σήμαινε αυτό; Στόχος θα ήταν η δημιουργία μίας πόλης υψηλού επιπέδου διαβίωσης: πράσινο ανά τετραγωνικό μέτρο κοντά στο μέσο όρο των πιο πράσινων πόλεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παροχές υψηλής πρωτοβάθμιας και εν μέρει δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας, αστικός ιστός με πεζοδρόμους, θέσεις παρκαρίσματος συνδυασμένες με αστικές συγκοινωνίες (χαμηλών ρύπων) που θα συνδέουν της περισσότερες περιοχές της πόλης, υψηλού επιπέδου πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμιας παιδεία, ανάπτυξη νέων αστικών περιοχών αφού έχουν προετοιμασθεί πρώτα όλα τα δίκτυα και αφού έχουν καθορισθεί αυστηροί όροι δόμησης (θέσεις πάρκινγκ ανά διαμέρισμα υπόγειες ή/και υπέργειες, αύλειος χώρος, πράσινο ανά κάτοικο, κλπ), δομές φροντίδας «τέταρτης» ηλικίας, εθελοντικές δράσεις και άλλα πολλά. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Βέροια τυγχάνει να συνδέεται με την Θεσσαλονίκη μέσω της «Εγνατίας Οδού» (κοντά στα 70 χιλιόμετρα από τον πρώτο σταθμό του μετρό), καθώς και ότι μπορεί να δημιουργηθεί, πολύ εύκολα, προαστιακή γραμμή μέσω του υπάρχοντος σιδηροδρομικού δικτύου.
Β) Ανάπτυξη του κυρίως παραγωγικού ιστού της περιοχής που είναι πρωτίστως η γεωργία και ο μεταποιητικός κλάδος αγροτικών προϊόντων και δευτερευόντως το ζωικό κεφάλαιο και η επεξεργασία του. Στόχος θα μπορούσε να είναι η καλλιέργεια γης σε δωδεκάμηνη βάση, προϊόντα με ονομασία προέλευσης (γεωργικά και ζωικά), οικολογικές καλλιέργειες χαμηλών ρύπων και ορθής διαχείρισης πόρων (νερό, έδαφος, κλπ), νέα μεταποιητικά προϊόντα, αγροτικά και ζωικά blockchains, κ.α.
Γ) Δημιουργία ενεργειακού κόμβου. Πολλαπλές εναλλακτικές θα μπορούσαν να συνδυασθούν μέσω συμπράξεων (ΣΔΙΤ) : Δημιουργία μονάδας καύσης αστικών σκουπιδιών – και όχι μόνο – πολλών όμορων και μη δήμων (π.χ. με πυρόλυση), που μπορεί να παράγει ηλεκτρική ενέργεια και θερμική ενέργεια για τις κατοικίες του δήμου. Τοποθέτηση φωτοβολταϊκών σε όλες τις ταράτσες και σκεπές των κατοικιών (κάλυψη συντήρησης, κοινοχρήστων, ζεστού νερού, ψύξης, κλπ). Δημιουργία αγροτοφωτοβολταϊκών – και για δενδρώδεις καλλιέργειες. Δημιουργία μονάδας παραγωγής υδρογόνου (από φωτοβολταϊκά και βιομάζα), κ.α.
Δ) Ανάπτυξη τουρισμού. Βέβαια ο τουρισμός που ξέρουμε αυτή την στιγμή, θα είναι τελείως διαφορετικός μέσα στην επόμενη δεκαετία, αλλά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε γενικούς τομείς, οι οποίοι θα δομηθούν τελείως διαφορετικά στο μέλλον. Οι τομείς αυτοί θα μπορούσαν να είναι: α) θρησκευτικός, β) αρχαιολογικός, γ) πολιτιστικός, δ) αθλητικός (συμπεριλαμβανόμενου και του υδάτινου, λόγω της ύπαρξης του Αλιάκμονα, ε) βιωσιμότητας (σύνδεση Β και Γ), στ) διατροφικός/ γαστρονομικός.
Αυτές είναι κάποιες απλές σκέψεις. Εφικτές ή μη, απλοϊκές ή περίπλοκες, «όνειρα θερινής νυκτός», ο «πόνος κάποιου πικραμένου», είναι πολύ σχετικό και ορίζεται με βάση την εμπειρία και τον τρόπο σκέψης του καθενός. Αλλά επανέρχομαι σε αυτό που ανέφερα στην αρχή. Στα προγράμματα των υποψηφίων δημάρχων υπήρχε όραμα και σχεδιασμός ή το αυτονόητο της διαχείρισης της δημοτικής αρχής ήταν το κύριο;
*Σύμβουλος επιχειρήσεων, Career coach, innovation broker
efthimiospapado@hotmail.com
