Γράφει ο Παναγιώτης
Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Ο Τάκιτος, δημοσιογράφος της αρχαιότητος, επιμένει ότι η ιστορία αποκαλύπτει την αλήθεια και σωπαίνει στο ψεύδος. Δυστυχώς όμως την ιστορία τη γράφουν πάντα οι νικητές. Έτσι συνηθίσαμε να λέμε. Έχει πάντα το υποκειμενικό στοιχείο που απομακρύνει την αξιοπιστία της. Πιστεύω, τελικά ότι ο αναγνώστης είναι αυτός που θα ανιχνεύσει την αλήθεια για να αποδεχθεί τα γεγονότα.
Με τον πόλεμο Αραβο-ισραηλινό πόλεμο των έξι ημερών (1967) κατά τον οποίο οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ νίκησαν κατά κράτος τις δυνάμεις ενωμένες δυνάμεις της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, της Συρίας και κατέλαβαν πολλά εδάφη, όπως: τη Χερσόνησο του Σινά, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δ. Όχθη και τα υψώματα του Γκολάν. Ακολούθησαν εχθροπραξίες διεκδίκησης των εδαφών εκατέρωθεν. Να θυμίσουμε εδώ ότι από το 1960 μέχρι και σήμερα, «ένας μυστικός αμείλικτος και τρομοκρατικός πόλεμος συνεχίζεται με δολοφονίες και από τις δύο πλευρές μέχρι σήμερα, τόσο στο Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη όσο και σε τρίτες χώρες εξελίσσεται ανάμεσα σε διάφορες αραβικές οργανώσεις και την ισραηλινή μυστική υπηρεσία «Μοσάντ».
Τα χρόνια περνούν και οι εχθροπραξίες των κρατών καλά κρατούν. Το 1972 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, στο Μόναχο έγινε άγρια δολοφονία των αθλητών του Ισραήλ από τους Παλαιστίνιους. Όλα έδειχναν ότι ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος θα επαναληφθεί και ότι η Ελλάδα θα είχε τη δική της συμμετοχή. Έτσι και έγινε.
Το 1973 οι Αιγυπτιακές-Συριακές Δυνάμεις επιτέθηκαν ξαφνικά την ημέρα της ιερότερης θρησκευτικής γιορτής των Ισραηλιτών, του Γιομ Κυπούρ με απόλυτη επιτυχία σε βάρος τους και οι εξελίξεις διαγράφονται απειλητικές. Σωτηρία του Ισραήλ είναι πάντα η μαμά Αμερική. Αλλά πώς? Στην Ελλάδα άρχισε η κατάρρευση της Χούντας. Ο Πρόεδρος της «Δημοκρατίας» Γεώργιος Παπαδόπουλος λίγο πριν αρνήθηκε στον αμερικανικό στρατό τη χρήση των αεροδρομίων. Η ΣΙΑ τράβηξε από το μανίκι της τον κριμένο Άσσο: Βρήκε τον αχυρανθρωπο Ταξίαρχο Ιωαννίδη, διοικητή, τελευταία, της ΕΣΑ, τον οποίο οι υπάλληλοι,CIA, της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα, φούσκωσαν τα μυαλά του. Πίστεψε στα ανεύθυνα λόγια σκοπιμότητας των Αμερικανών διπλωματών. Για να ρίξει όμως τον Παπαδόπουλο ήθελε να έχει κάποια δικαιολογία στους συνεργάτες του αξιωματικούς, στους Αμερικανούς και στις μάταιες φιλοδοξίες του.
Το Φεβρουάριο του 1972 φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από την ταράτσα της οικοδομής φώναζαν: «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΚΆΤΩ Ο Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΊΑ» και πολλά άλλα. Συνέπεσε την ημέρα εκείνη να μεταβώ στη φιλοσοφική Σχολή για προσωπική μου υπόθεση και έγινα αυτόπτης μάρτυράς. Θαύμασα τους νέους που τολμούν στα δύσκολα. Πάντα πιστεύω στο νεανικό ξέσπασμα. Την ίδια χρονιά στις 17 Νοεμβρίου εκδηλώνεται η επανάσταση των φοιτητών στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Είναι ουτοπία να πιστέψουμε ότι οι φοιτητές έριξαν τη Χούντα. Απλά δεν υπήρχε καμία απαγορευτική διάταξη, της ανύπαρκτης χούντας, για τους πολίτες. Σχηματίστηκε από τον Παπαδόπουλο πολιτική κυβέρνηση, χωρίς τη συμμετοχή κάποιου αξιωματικού, με πολιτικό πρόσωπο πρωθυπουργό, το Σπύρο Μαρκεζίνη, με την εντολή να προκηρύξει και να διενεργήσει εκλογές. Επομένως δεν υπήρχε καμία Χούντα, εκτός του παροπλισμένου Παπαδόπουλου. Επομένως το Πολυτεχνείο είναι κατασκεύασμα του Ιωαννίδη. Θα περίμενε καθένας μας μετά τν μεταπολίτευση να παρουσιαστούν οι συγγενείς των νεκρών του πολυτεχνείου με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των νεκρών και σύσσωμη η πολιτεία να τους τιμήσει και να εκδώσει τις απαραίτητες συντάξεις. Να θυμίσω τους αναγνώστες ότι, δεν είναι τυχαίο ότι η γιορτή, της 17 Νοέμβρη που τελείται κάθε χρόνο, άρχισε το 1982.
Πριν από αρκετούς μήνες παρουσιάστηκαν στην τηλεόραση ο επικεφαλής αξιωματικός του άρματος που ήταν σταθμευμένο μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου με τον υπεύθυνο των διαμαρτυρομένων φοιτητών και δήλωσαν ότι δεν φονεύτηκε κανείς φοιτητής στην είσοδο ούτε μέσα. Πολίτες σκοτώθηκαν σε όλη την πόλη διάσπαρτοι. Υπολογίζεται ο αριθμός του ανέρχεται στους 18. Πίστεψαν όλοι στις φαντασιώσεις του Ολλανδού δημοσιογράφο που είδε από κάποιο μπαλκόνι το άρμα να πατάει τα χέρια και τα πόδια των φοιτητών. Στην εικόνα δεν φαίνεται τίποτα καθαρά.
Στις 25 Νοεμβρίου 1973 το μεσημέρι, ημέρα Κυριακή έγινε ένα μίνι πραξικόπημα. Η δεύτερη Χούντα του Ιωαννίδη εμφανίστηκε. Με πιο σκληρό πρόσωπο. Σχηματίστηκε μια νέα κυβέρνηση των ανεγκέφαλων πολιτικών με πρωθυπουργό τον Ανδρουστόπουλο και ως «Πρόεδρο Δημοκρατίας» τον στρατηγό τον Γκιζίκη, Φυσικά τα αεροπλάνα από την Κρήτη έφευγαν βιαστικά να προλάβουν το στόχο τους. Το Ισραήλ σώθηκε πάλι
«Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθηση» Ευτυχής είναι ο γνώστης της ιστορίας. Ευριπίδης (τραγωδός της αρχαιότητας
Συνεχίζεται με τα πολεμικά
γεγονότα 1964 και1974 Κύπρο
