του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Μετά από 27 χρόνια γάμου, 16 χρόνια συνδικαλιστικής περιήγησης, και 28 χρόνια ως ελεύθερος επαγγελματίας κατέληξα: να ντύνομαι στη "μπουτίκ μπαμπάς & μαμά", να τρώω από το "μάρκετ πεθερός & πεθερά" και να σας "πολεμώ" με το πληκτρολόγιο μου".
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
Ο Δεκέμβριος μπορεί να είναι ο μήνας των εορτών και των μικρών διακοπών, αλλά ταυτόχρονα είναι και ένας χοντρούλης μήνας, αφού έχει γενέθλια ο αφρατούλης!
Άρα, προκειμένου να ευχηθείτε έτη πολλά στους ξεφτιλισμένους που διοικούν τη χώρα, καλύτερα να ευχηθείτε σε μένα!
Εκείνα τα χρόνια φίλοι μου, ο χειμώνας ήταν κανονικός με πολύ κρύο και χιόνι, δεν ήταν χειμώνας από τα λίντλ.
Αφού λοιπόν ο γέρος πήρε άδεια για να κυκλοφορήσει τη νύχτα, μην ξεχνάμε χούντα υπήρχε όταν μπούκαρα στο μάταιο τούτο κόσμο (21-12-1967), αρχίσανε οι προσπάθειες για να με πείσουνε να δεύρω έξω από την κοιλία.
Τους έλεγα ότι μια χαρά περνούσα εκεί μέσα, φαί δωρεάν, ύπνο όποτε γούσταρα και με χαδεύανε κιόλας, χώρια που όλοι μιλούσανε για την πάρτη μου!
Έλα αγόρι μου έλεγε ο ιατρός, έβγα, μάταια προσπαθούσε ο καημένος, σιγά μην έλθω έξω στο κρύο τους έλεγα.
Μια χαρά είμαι αφήστε με στην ησυχία μου.
Και επειδή τύχαινε να έχω και προορατικό χάρισμα, είχα δει ότι στην ελλάδα θα υπήρχε το δίδυμο της φωτιάς, Μητσοτάκης – Κασσελάκης, οπότε ούτε κατά διάνοια να βγω.
Και ενώ η ώρα περνούσε, ο ντόκτορ ακούγεται να λέει, πρέπει να τον βγάλουμε, δεν γίνεται τόσες ώρες.
Τότε ο γέρος, καλή του ώρα, γιατρέ κάνε στο πλάι και άσε εμένα.
Έρχεται μπροστά μου και βγάζει μία κραυγή: ΣΑ – ΜΑ – ΛΙ.
Αυτό ήταν. Όπως πετιούνται οι αεροπόροι έτσι πετάχτηκα και εγώ, αλλά λόγω του κρύου, μπούκαρα στην θερμοκοιτίδα.
Εκεί μέσα ήταν και ένα κοριτσάκι, είχε γεννηθεί πρόωρα, οπότε όπως καταλαβαίνετε, το είχα για μία χαψιά!
Μετά από λίγο όμως, άντε πάλι ο γιατρός να προσπαθεί να με βγάλει όξω!
Ρε του έλεγα, είμαι σε ένα ζεστό περιβάλλον, γυμνός με μία δεσποινίδα και εσύ θέλεις να την αφήσω μόνη της, και να βγω και να ντυθώ και να βάλω κασκόλ, ζαμέ, ζαμέ, ζαμέ!
Φωνάζει ο γιατρός τον πατέρα μου - γονέας νούμερο «μας πρήξατε ηλίθιοι προοδευτικοί του πισινού» και του λέει.
Μήπως το χόρτασε το σάμαλι, να του τάξουμε άλλο σιροπιαστό ή και κοντοσούβλι, μόνο να βγει κύριέ μου, να τελειώνω, δεν αντέχω άλλο!
Έτσι φίλοι μου, εκείνη τη μοναδική στιγμή γεννήθηκε και το ραβανί, στην απέλπιδα προσπάθεια να με βγάλουνε στην κυκλοφορία!
Πάλι ο γέρος μπροστά, αλλά τον πρόλαβα πατέρα και μία νταλίκα σάμαλι να μου φέρεις, και μία πόλη με ραβανί, έτσι γεννήθηκε και η Βέροια, εγώ δεν αφήνω μόνη της, τη μικρούλα.
Από τότε, Δον Ζουάν ο χοντρούλης.
Επειδή όμως δε γίνεται η αλεπού το ίδιο με το αλεπουδάκι, ο γέρος με πλησίασε και με ψιθύρισε στο αυτί:
αυτή που προστατεύεις και δεν αφήνεις μόνη, είναι κολλητή με την Ντόρα!
Ωχ μάνα μου, τι ήταν αυτό που άκουσα, δεύτερο σάλτο και έξω από τη θερμοκοιτίδα.
Ταυτόχρονα όμως επειδή ακούστηκε το όνομα Ντόρα, αρχίσανε οι αστραπές και οι βροντές και ξεκίνησε μία απίστευτη μπόρα και έτσι μας προέκυψε και το Ντόρα – Μπόρα!
Φίλοι μου, ξέρω σας ενοχλώ και πολλοί θα θέλατε να με «εξαφανίσετε», αλλά όπως είδατε και εγώ δεν επιθυμούσα να είμαι μαζί σας.
Το ότι ξεμπούκαρα, οφείλετε στο σάμαλι και στη ντόρα μπόρα, αλλά όπως σας πληκτρολόγησα, η γέννησή μου έφερε το ραβανί και την πόλη της Βέροιας, κατά συνέπεια συγχωρείστε με και ευχηθείτε μου!
Χρόνια Πολλά, Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
