Γράφει ο
Παναγιώτης
Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Η Γέννηση του Χριστού μας ενημερώνει ο ψαλμωδός: ανέτειλε το φως το της γνώσεως. Αυτό είναι το πιο σημαντικό γεγονός της ανθρωπότητας. Στο φως, που άρχισε να φωτίζει τη γνώση, αναφέρεται ο ποιητής της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Να σημειώσουμε εδώ στην αρχή ότι η ακμή της θρησκευτικής ποιησης έζησε τη μεγαλύτερη της ακμή τον 9ο αιώνα. Οι χριστιανοί την εποχή εκείνη ζούσαν στους ρυθμούς της ποιητικής μορφής των δογμάτων της πίστεως. Έκαναν τραγούδι τις χριστιανικές αλήθειες ως όπλα κατά των Αιρετικών. «Γνώση είναι» λένε οι ειδικοί «η πεποίθηση για την πραγματικότητα ενός αντικειμένου, γεγονότος ή φαινομένου η οποία βασίζεται σε αποχρώντες υποκειμενικούς ή αντικειμενικούς λόγους,» Η χριστιανική εκκλησία υποστηρίζει ότι η γνώση που έχει την πηγή της στη Γέννηση ή τη Βάπτιση του Χριστού (σήμερα τα φώτα και οι φωτισμοί) Είναι η εκ φύσεως τάση του ανθρώπου να εξερευνά το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται.
Οι Πρωτόπλαστοι διωχθηκαν από τον παράδεισο γιατί δεν έκαναν καλή διαχείριση του φωτός της Γνώσεως, της ελευθερίας που τους προίκισε και ο Θεός δηλ. της ελεύθερης επιλογής της γνώσης του καλού και του κακού. Ήταν ο μοναδικός τους περιορισμό άσκησης της ελευθερίας. Το σταθερό φως του Αστέρα της Βηθλεέμ καθοδηγεί την εμπειρία των τριών Μάγων στην αναζήτηση του παράξενου στόχου τους που αναδεικνύει την αλήθεια. Ο χριστιανός αναρωτιέται πως γίνεται το φως να αποκαλύπτει τη γνώση και την α-λή-(θη)-εια. Κάποιο στο παρελθόν υποστήριζαν « Χνώθι σαυτόν »,δηλ. να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να δεχτείς τη φώτιση, ώστε να μπορείς να διακρίνεις το καλό από το κακό. Ο Σωκράτης μας θυμίζει ότι η γνώση είναι το ύψιστο αγαθό μας. Λέμε τις πασχαλινές ευχές το φως της Αναστάσεως να σας καθοδηγεί. Κάποιος είπε η ψυχή γνωρίζει τα πάντα. Μήπως μέσα μας επικρατεί σκοτάδι και οι εμπειρίες μας δεν μας βοηθούν για να νιώσουμε την ελευθερία. Η γνώση απελευθερώνει τον άνθρωπο και τον καθιστά ικανό να μάθει ότι τη σκλαβιά του την επέβαλαν και πρέπει να διεκδικήσει την ελευθερία
Αδυνατούν οι άνθρωποι να ομονοήσουν και να συμφιλιωθούν μεταξύ τους. Οι γνώσεις τους δεν φωτίζονται και καταλήγουν σε συγκρούσεις και πολέμους. Κατά τις περιοδείες του ο Ιησούς πήγε στα Ιεροσολυμα στην προβατική Κολυμβήθρα( που ονομαζόταν Βηθεσδά) των αρρώστων. Βρέθηκε σε έναν ανάπηρο που έπασχε από μακροχρόνια ασθένεια. Τον ρώτησε «θέλεις υγιής γενέσθαι?» θέλεις να γίνεις καλά? Ο Χριστός ήξερε ότι θέλει να γίνει καλά. Ήθελε και τη δική του ελεύθερη συμμετοχή. Ο ασθενής εξιστόρησε τα δεινά: ότι δεν έχει άνθρωπο να τον βοηθήσει. Η γνώση του τον βοήθησε να βρει τον Άνθρωπο και να ζητήσει τη γιατρειά του. Ο Χρηστός τότε του απάντησε: «Άρον τον κράβατόν σου και περιπάτει.» Πόσο σημαντική είναι η γνώση στη ζωή μας.
Έτσι η γιορτή των Χριστουγέννων έρχεται να μας ενημερώνει το ρόλο του πνευματικού φωτός. Είναι το φως που προβάλλεται από την εκκλησιαστική υμνολογία και την χριστιανική μας πίστη. Ψάχνουμε στα φώτα των δέντρων, των πόλεων και των καταστημάτων να φωτίσουμε τη σκοτεινή συνείδηση, τη φάτνη μας και περιμένουμε να ακούσουμε το χτύπημα της πόρτας της ευτυχίας που θα μας φέρει μήνυμα της χαράς και της ευτυχίας.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΝΑΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
