Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Είναι πρωί της αποφράδας εκείνης της ημέρας της 20 Ιουλίου 1974. Η γραφτεί στην ιστορία για αυτοκριτική των παλαιοτέρων και να θυμούνται οι νεότερες γενιές. Αρχίζει ο πόλεμος χωρίς καμία ενημέρωση.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Λευκωσίας εκπέμπει την πρωινή προσευχή. Πέρασε πολλή ώρα μέχρι που να καταλάβουν οι Κύπριοι ότι το τσουνάμι της καταστροφής έφτασε. Στην Ελλάδα οι Έλληνες στις 10 η ώρα το πρωί ακούνε στα ραδιόφωνα, την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.
Έχουμε πόλεμο με την Τουρκία σκέφτηκαν. Η μέρα εκείνη θα γραφτεί στην ιστορία με πόνο και με δάκρυα. Κύπρος, το όμορφο νησί της Αφροδίτης δοκιμάζεται σκληρά και βάναυσα από τον εθνικό εχθρό της πατρίδος : Την Τουρκία. Έτσι, άρχισε η πρώτη φάση του «Αττίλα».
Είναι πρωί και ήδη οι Τούρκοι αλεξιπτωτιστές έκαναν την εμφάνισή τους στον γαλανό ουρανό της Κύπρου αρχίζοντας από την Κερύνεια . Τα αεροπλάνα τους βομβαρδίζουν το ελληνικό στρατόπεδο στη Λευκωσία, συνεχίζουν στην Κερύνεια και σε όλη την Μεγαλόνησο να σκορπούν τον όλεθρο και την καταστροφή με αμερικανικές βόμβες Ναπάλμ. Η Κύπρος φλέγεται και οι κύπριοι περίμεναν άδικα κανόνες εμπλοκής για να ανοίξουν πυρ.
Η στρατιωτική δύναμη του νησιού (ΕΛΔΥΚ) μαζί με τους κύπριους αγωνιστές προσπαθούν να σταματήσουν τον όλεθρο, αφού ανάκληση της Μεραρχίας από την ηγεσία του στρατού. Η αμυντική ικανότητα του στρατού ελαχιστοποιήθηκε. Η τύχη της έκβασης ευνοεί τους αντιπάλους. Γρήγορα θα ακολουθήσουν σκληρές μάχες , θάνατοι, εμπρησμοί, απώλεια εδαφικής ακεραιότητας και βιασμοί που είναι το εθνικό σπορ του στρατού της Γείτονος.
Ο ισχυρός άνδρας της Χούντας δυστυχώς, πίστεψε στα παραμύθια του αρχηγού της CIA, Κορομηλά Ελληνο-αμερικανού και τώρα δεν μπορεί να διαχειριστεί την πραγματικότητα. Αλλά και ο στρατηγός Γκιζίκης, «Πρόεδρος Δημοκρατίας», παρακολουθεί αμήχανος τον όλεθρο. Ο τουρκικός αιφνιδιασμός ήταν απόλυτα επιτυχής. Τα είχε σχεδιάσει όλα με κάθε λεπτομέρεια, ο μισητός ,στους Έλληνες, Γερμανό-εβραίος ΥΠΕΞ, των ΗΠΑ Χένρυ Κίσινγκερ με τον υφυπουργό του Σίσκο αλλά τον φίλο συμφοιτητή του σε πανεπιστήμιο της Αμερικής Πρωθυπουργό της Τουρκίας Ετσεβίτ. Ωραίες συμπτώσεις?
Στην Ελλάδα, όταν ο Ιωαννίδης κατάλαβε το λάθος του, κυριάρχησε ο πανικός, κακός σύμβουλος ασφαλών αποφάσεων. Ήδη είχαν σκοτωθεί από τον βομβαρδισμό πολλοί αξιωματικοί, στρατιώτες της έδρας της ΕΛΔΙΚ , και άμαχος πληθυσμός. Ενώ περισσότερο από χίλιους θα συλληφθούν αιχμάλωτοι για να καταλήξουν σε μαζικούς τάφους Οι στρατηγοί Μπονάνος και Γαλατσάνος υπό τη σκιά του αχρείου Ιωαννίδη προσπαθούν να βρουν έρεισμα σωτηρίας. Το χείριστο είναι ότι πολιτική εξουσία δεν υπάρχει στην Ελλάδα. . Η Κύπρος καίγεται στην κυριολεξία και η σκιώδης κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, που διορίστηκε τον Νοέμβριο του 1973 κήρυξε στις 10 το πρωί επιστράτευση και εξαφανίστηκε.Το ίδιο συνέβη και με την κυβέρνηση του περιβόητου Σαμψών στην Κύπρο. Καλά, μια χώρα κινδυνεύει και τα μέλη υπουργικού συμβουλίου κλείδωσαν τα υπουργεία. Παραλογισμός που είναι έργο πλέον του ψυχολόγου.
Μέρα νύχτα οι επίστρατοι σπεύδουν με τα φύλλα πορείας στα χέρια τους να παρουσιαστούν στις καθορισμένες μονάδες τους Οι στρατηγοί της Χούντας διατάσσουν το βράδυ της επόμενης ημέρας να μεταφερθεί μια δύναμη στρατού των ΛΟΚ με τα αεροπλάνα. Είναι η ελίτ του στρατού. Η μεταφορά των στρατιωτών του τύπου NOR ATLAS, ξεκίνησε λίγα λεπτά . Κάποια αναχώρησαν για την Κύπρο με κίνδυνο. Μετά της 12ου ώρας δόθηκε ΣΤΟΠ. Κάποιοι πιλότοι παραβιάζουν τη διαταγή και φεύγουν. Ένα από αυτά με το πλήρωμα ήσαν 97 άνδρες . Δυστυχώς κατέπεσε στην Κύπρο φλεγόμενο και μάλιστα βλήθηκε από τους Κύπριους. Το σύνθημα που μεταδόθηκε από την Αθήνα, με το συνθηματικό τα «15 πορτοκάλια», δηλ. τα αεροπλάνα, θεωρήθηκε αναξιόπιστο. Τραγική η μοίρα των παιδιών της πατρίδας. Γνώρισαν τον θάνατο φλεγόμενοι . Είναι όλοι θαμμένοι σε ειδικό νεκροταφείο της Κύπρου. Επέζησε ένας ΛΟΚατζής Ζαφειρίου . Έμεινε ανάπηρος περιφερόμενος με τα σημάδια στο σώμα του. Πριν από κάποια χρόνια τον συνάντησα στη Νάουσα. που τον τίμησαν συνάδελφοί του. Μίλησα μαζί του. Ήθελα να του δώσω τη χαρά της ευγνωμοσύνης αλλά και να διδαχθώ από το θάρρος του και την αγάπη του για την πατρίδα.
Ο πόλεμος με την Κύπρο είχε και τα ευτράπελα. Από τη νότια πλευρά του νησιού οι στόλοι της Τουρκίας και της Αμερικής είχαν παραταχθεί για να εμποδίσουν πιθανή βοήθεια από την Ελλάδα ( από δίπλα τους πέρασαν τα πολεμικά αεροπλάνα). Είχε φροντίσει ο Κίσινγκερ για την ασφάλεια της προδοτικής του ενέργειας με κάθε λεπτομέρεια. Κάποια στιγμή τουρκικά μαχητικά κάλυψαν τον ουρανό. Αμέσως άρχισαν να βομβαρδίζουν ανηλεώς τον τουρκικό στόλο. Χαίρονταν οι Έλληνες ,διότι δεν πίστευαν στα μάτια τους. Είδαν και έπαθαν τα πλοία να τους ειδοποιήσουν ότι είναι.. Τούρκοι. Τι είχε συμβεί. Ο Ταξίαρχος ε α. Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος, λοχαγός ΜΧ τότε ,ήταν ο τελευταίος στρατοπεδάρχης, αξιωματικός της ΕΛΔΥΚ. Είχε υπηρετήσει παλιά στην ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα, ο ως στρατιωτικός ακόλουθος. Εκεί φρόντισε και έμαθε την τουρκική γλώσσα σε άριστο βαθμό. Μπήκε, έξυπνα, στη συχνότητα της επικοινωνίας του τουρκικού στρατού και έστειλε πεσκές τα αεροπλάνα τους και βομβάρδιζαν τον τουρκικό στόλο.
Βιβλιογραφία:
Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος, Ταξίαρχος ε.α. {Το χρονικό της Μάχης της «ΕΛΔΥΚ» }σελ.78. Εκδ. Πελασγός
Συνεχίζεται..
