Το απόγευμα της Πέμπτης, 1 Φεβρουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στη σειρά των διαδικτυακών εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» ανέπτυξε το θέμα: «Η οικογένεια και τα σύγχρονα προβλήματα».
Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως μας «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».
Στη διαδικτυακή ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων: Τίς ἡμέρες αὐτές ἡ Ἐκκλησία μας ἀλλά καί ἡ Παιδεία μας ἑορτάζει τούς τρεῖς κορυφαίους καί ἁγίους Ἱεράρχες καί διδασκάλους της, τόν Μέγα καί οὐρανοφάντορα Βασίλειο, ἀρχιεπίσκοπο Καισαρείας, τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, καί τόν ἐπίσης ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Τιμᾶ καί γεραίρει τίς τρεῖς μεγάλες προσωπικότητες οἱ ὁποῖες φωτίζουν ὄχι μόνο τό νοητό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀλλά καί τόν κόσμο μας «ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ ζωῆς λόγον ἐπέχοντες».
Σέ λίγες ἡμέρες ὅμως τιμᾶ καί τρεῖς σπουδαῖες γυναῖκες, τίς μητέρες τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν, πού μπορεῖ νά μήν εἶναι τόσο γνωστές ὅσο ἐκεῖνοι, ἀλλά σέ αὐτές ὀφείλουν σέ μεγάλο βαθμό οἱ τρεῖς Ἱεράρχες, ἀλλά καί ὅλοι ἐμεῖς, ὅσα ἐπέτυχαν στή ζωή τους καί ὅσα προσέφεραν μέ τό ἔργο τους στήν κοινωνία καί τόν κόσμο μας. Καί τίς τιμᾶ αὐτές τίς ἁγίες μητέρες, τήν ἁγία Ἐμμέλεια, τήν ἁγία Νόννα καί τήν ἁγία Ἀνθοῦσα, ἀναγνωρίζοντας τή σημασία τῆς μητέρας καί τῆς οἰκογενείας στήν ἀνατροφή καί τή διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν.
Στίς ἡμέρες μας ἡ οἰκογένεια περνᾶ μία μεγάλη κρίση. Τά προ¬βλήματα πού ἀντιμετωπίζει μπορεῖ νά μήν εἶναι καινούργια, μπορεῖ νά ὑπῆρχαν καί σέ ἄλλες ἐποχές, ἴσως καί πιό ἔντονα, ἰδιαίτερα στήν προχριστιανική καί εἰδωλολατρική ἐποχή, πρίν ὁ Χριστός εὐλογήσει τόν γάμο καί ἡ Ἐκκλησία ἀναδείξει τή σημασία τῆς οἰκογένειας, ἀναγνωρίζοντας τήν ἀξία καί τήν ἱερότητα τῶν προσώπων πού τήν συναπαρτίζουν.
Ὑπάρχουν ὅμως δύο σημαντικές διαφορές ἀνά¬μεσα στά προβλήματα πού ἀντιμετώπιζε στό παρελθόν ἡ οἰκογένεια καί αὐτά πού ἀντιμετωπίζει στό παρόν.
Οἰκογένεια βεβαίως δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ αὐτό τό ὁποῖο τελευ¬ταῖα προβάλλεται ὡς ἐναλλακτικό μοντέλο της, προσβάλλοντας στήν πραγματικότητα τήν πραγματική οἰκογένεια, ὅπως ὑφίσταται αἰῶνες τώρα. Δέν μπορεῖ νά ὑφί¬σταται οἰκογένεια, ἐφόσον δέν ἀποτελεῖται ἀπό πατέρα καί μητέρα. Δέν μπορεῖ νά θεωρεῖται οἰκογέ¬νεια ἡ ὁποιαδήποτε συνένωση δύο ἀνθρώπων τοῦ ἴδιου φύλου, ὅπως ἐπιδιώκεται νά θεσμοθετηθεῖ στίς ἡμέρες μας καί στήν πατρίδα μας, ἀντίθετα στή λογική ἀλλά καί τήν παράδοσή μας, ἀντίθετα μέ τήν ἴδια τή φύση τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως αὐτή προσδιορίζεται μέ βάση καί τίς ἀνατομικές, βιολογικές καί λοιπές διαφορές μεταξύ ἀνδρῶν καί γυναικῶν, ἡ ἕνωση τῶν ὁποίων ὁδηγεῖ στή γέννηση παιδιῶν μέσα στό πλαίσιο τῆς οἰκογένειας.
