Η χθεσινή 9η Φεβρουαρίου, επέτειος θανάτου (1857) του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Με τη αφορμή αυτή, ο ομότιμος καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ1 και την εκπομπή «Συνδέσεις», τόνισε μεταξύ άλλων, ότι πρέπει να βρούμε κίνητρα να πούμε ότι η γλώσσα είναι μέρος της προσωπικότητάς μας, της ταυτότητας, του πολιτισμού μας και χρειάζεται να τύχει καλύτερης φροντίδας, διδασκαλίας και ότι η γλώσσα είναι κριτήριο της σκέψης μας. Εξέφρασε μάλιστα την αγωνία ότι μετά από τριάντα χρόνια οι φυσικοί ομιλητές των ελληνικών θα είναι μόλις επτά εκατομμύρια.
Ο κ. Χαραλαμπάκης, εκτιμά ότι ακόμη και στις εφημερίδες, κανονικά κάθε μέρα θα πρέπει να μιλάμε και για την γλώσσα και έφερε το εξής παράδειγμα: «Αν μια εφημερίδα για παράδειγμα, γράψει Βούλιαξε η Αθήνα και δίπλα γράφει Πλημμύρισε η Αθήνα, το θέμα είναι τι μήνυμα περνάνε και πώς θα τα αποκωδικοποιήσει ο απλός καθημερινός Έλληνας που δεν πρέπει να παρασύρεται από τη δημιουργία εντυπώσεων». Άρα λοιπόν, πρόσθεσε, η γλώσσα είναι μέτρο και κριτήριο της ποιότητας της σκέψης κάθε ανθρώπου και γι΄ αυτό πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία συστηματικά.
Σε ερώτηση, από τι κινδυνεύει η ελληνική γλώσσα και εάν είναι πιθανό να ξεχάσουμε να γράφουμε, λόγω πληκτρολογίων και κινητών τηλεφώνων, ο καθηγητής απάντησε: «Πλημμυρίζει η γλώσσα μας από αγγλικούς όρους και πολλοί θεωρούν ότι κινδυνεύει. Για μας τους γλωσσολόγους δεν ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί αν μια ξένη λέξη δε γίνει αποδεκτή από την πλειονότητα των φυσικών ομιλητών, περιθωριοποιείται… Εγώ πολλές φορές γράφω, έχω το μολύβι και το χαρτί και μετά τα περνάω στον υπολογιστή, διότι θέλω να σκεφτώ και όταν γράφουμε στο κομπιούτερ σβήνουμε πράγματα και δεν βλέπουμε την πορεία της σκέψης. Ας πούμε, έχουμε χειρόγραφα του Σεφέρη, του Ελύτη, του Παλαμά, όλων των μεγάλων ποιητών και λογοτεχνών και βλέπουμε την πορεία της σκέψης τους, τι έχουν σβήσει, τι έχουν προσθέσει. Αυτό το έχουμε χάσει σήμερα ως στοιχείο ύφους, αλλά ας μην προκαλούμε άγχος με μοιρολατρική άποψη για τη γλώσσα». Γι αυτό, κλείνοντας, δήλωσε αισιόδοξος, αρκεί «να δείξουμε όλοι μας εμπράκτως ότι αγαπάμε τη γλώσσα. Αλλά εμπράκτως», είπε κι αυτό αξίζει να το θυμόμαστε!
