ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτηςτῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας πρός τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ λαόν τῆς καθ᾽ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
«Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν» (Μαρκ. 16.6) .
Αὐτή ἡ διαβεβαίωση τοῦ ἀγγέλου πρός τίς θαρραλέες ἐκεῖνες γυναῖκες, πού ἡ ἀγάπη τους γιά τόν Διδάσκαλό τους τίς ἔφερε «λίαν πρωΐ τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων» στόν κῆπο τοῦ Ἰωσήφ, γιά νά τοῦ ἐκφράσουν καί μέ τά μύρα τους τόν σεβασμό καί τή στοργή τους, ἀποτελεῖ τό φαιδρό τῆς Ἀναστάσεως μήνυμα πού διαδίδεται ἀπό ἐκεῖ σέ ὅλο τόν κόσμο.
Δέν εἶναι ἐδῶ ὁ Διδάσκαλός σας, λέγει ὁ ἄγγελος. «Οὐκ ἔστιν ὧδε». Κανείς δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει τόν λόγο του, γιατί τόν ἀποδεικνύει τό κενό μνημεῖο, τόν ἀποδεικνύει ἡ ἀπουσία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.
Aὐτή ὅμως ἡ ἀπουσία δέν εἶναι αἰτία θλίψεως καί ὀδύνης γιά τίς ἀφοσιωμένες καί πιστές μαθήτριες τοῦ Κυρίου. Ὁ Χριστός δέν ἀπουσιάζει, γιατί κάποιοι ἔκλεψαν τό Σῶμα του, ὅπως φοβόταν οἱ Ἰουδαῖοι. Δέν ἀπουσιάζει, γιά νά τούς στερήσει τήν χαρά νά τοῦ ἐκδηλώσουν τήν ἀγάπη τους, ἀλείφοντας μέ μύρα τό νεκρό Σῶμα του.
Τό κενό μνημεῖο εἶναι πηγή χαρᾶς καί εὐφροσύνης, εἶναι πηγή ἐλπίδος καί αἰσιοδοξίας ὄχι μόνο γιά τίς μαθήτριες καί τούς μαθητές τοῦ Κυρίου ἀλλά γιά κάθε ἄνθρωπο πού πιστεύει στόν Χριστό. Γιατί ἡ ἀπουσία του ἀπό τόν τάφο, ὅπου ἔκειτο νεκρός καί ἄπνους, ἀποδεικνύει τήν ἀνάστασή του, ἀποδεικνύει τόν θρίαμβό του, ἀποδεικνύει τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεώς του ἀλλά καί τήν ὁλοκληρωτική νίκη του κατά τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου.
Ἡ ἀπουσία τοῦ Χριστοῦ ἀπό τό μνημεῖο γίνεται ἔτσι ἀπαρχή τῆς παρουσίας του στή ζωή τῶν ἀνθρώπων πού πιστεύουν σ᾽ Αὐτόν, γίνεται ἀπαρχή τῆς ἀναστάσεως τοῦ πεπτωκότος στήν ἁμαρτία ἀνθρώπου καί ἀφετηρία τῆς λυτρώσεώς του, ἐφόσον πιστεύσει στόν Σωτήρα καί Λυτρωτή Χριστό.
«Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν».
Εἴκοσι σχεδόν αἰῶνες ἔχουν περάσει ἀπό τή στιγμή πού ἀκούσθηκε αὐτή ἡ διαβεβαίωση τοῦ ἀγγέλου. Κάποιοι ὅμως δέν τῆς ἔδωσαν σημασία. Δέν θέλησαν νά ἀποδεχθοῦν τό ἀληθινό της μήνυμα. Δέν θέλησαν νά συνειδητοποιήσουν ὅτι ἡ ἀπουσία δέν συνδέεται μέ τήν ἀπώλεια τοῦ θανάτου ἀλλά μέ τήν ἔγερση τῆς ἀναστάσεως. Θεώρησαν ὅτι ὁ Χριστός χάθηκε μέσα στόν τάφο καί δέν ὑπάρχει πλέον, μέ ἀποτέλεσμα ἄλλοι ἀπό αὐτούς νά ζοῦν χωρίς τήν ἐλπίδα καί τή δύναμη πού χαρίζει ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ προοπτική τῆς ἀναστάσεως, καί ἄλλοι νά ζοῦν θριαμβολογώντας γιά τόν δῆθεν θάνατο τοῦ Χριστοῦ.
Γιά ὅλους ὅμως ἐμᾶς πού πιστεύουμε στόν ἀναστάντα Κύριο τό μήνυμα αὐτό τοῦ ἀγγέλου πρός τίς Μυροφόρες γυναῖκες ἀποτελεῖ μήνυμα διαρκοῦς χαρᾶς καί αἰσιοδοξίας, γιατί γνωρίζουμε καί πιστεύουμε ὅτι ὁ Χριστός δέν ἠγέρθη μόνος. Δέν ἀναστήθηκε γιά νά ἀποφύγει Ἐκεῖνος τόν θάνατο, ἀλλά γιά νά συναναστήσει καί ἐμᾶς μαζί του «πεπτωκότας τῇ ἁμαρτίᾳ». Ἀναστήθηκε γιά νά εἶναι μαζί μας «πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν», γιά νά φωτίζει τίς ψυχές μας μέ τό φῶς τῆς Ἀναστάσεώς του καί νά μᾶς ὁδηγεῖ πρός αὐτό. Ἀρκεῖ καί ἐμεῖς νά τόν ἀκολουθοῦμε μέ τήν πιστότητα καί τήν ἀφοσίωση τῶν μαθητῶν καί τῶν μαθητριῶν του.
Χριστός Ἀνέστη!
Διάπυρος πρός τόν ἀναστάντα Κύριον εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας Παντελεήμων
