Αν θέλεις μάννα για να ιδής
το δύστυχο παιδί σου
τράβα στον Άγιο Αντώνιο
να κλάψει η ψυχή σου
Δρόμοι στενοί. Δύο μέτρα η κεντρική οδός μπροστά στου Χοχλιούρου και του Αρβανιτίδη. Να μη χωράει ένα πούλμαν. Ουαί και αλλοίμονο αν σταματήσει ένα γιόταχί για να κατεβάσει έναν επιβάτη.
Δύο μέτρα πλάτος και η Αγίου Αντωνίου, εκεί στην είσοδο της εκκλησίας. Κι αν προκύψει κάποιο εκδρομικό λεωφορείο, κλάψτα Χαράλαμπε!
Το «σώσε» όμως γίνεται καθημερινά και στη Μαλακούση. Από τη μια η πιάτσα των ταξί κι από την άλλη τα ιδιωτικά που κι αυτά παρκάρουν νομίμως. Να μην περισσεύει δρόμος ούτε για ημιφορτηγό. Να φυλάξει ο Θεός! Όπως τις προάλλες που κοντέψανε να ‘ρθουν στα χέρια ο ταξιτζής κι ο φορτηγατζής γιατί φρακάρανε τα αμάξια τους και τη λύση δε μπορούσε να τη δώσει ούτε ο τροχονόμος.
«Φωνάξτε τη Δήμαρχο!» είπε κάποιος περιπαικτικά. Τί να σου κάνει κι αυτή;
Και αναρωτιέσαι! Τόσους ανοιχτομάτηδες έχει ο τόπος. Δεν αντιλήφθηκαν σε ποιά περιπέτεια οδηγείται η πόλη μας; Και δεν έτυχε να διαβάσουν τη στήλη αυτή που τα έγραψε εγκαίρως με το νι και το σίγμα;
Και να ήταν μόνον ο Αγιαντώνης; Τράβα στη Βενιζέλου που της στένεψαν το οδόστρωμα και τους προέκυψε και δυσδιάβατο πεζοδρόμιο.
Τράβα και στη Τρεμπεσίνας. Τράβα και στην Μεγάλου Αλεξάνδρου και στην Εληάς όπου τα λάστιχα των αυτοκινήτων δεινοπαθούν προσκρούοντας υποχρεωτικά στις γωνιές των πεζοδρομίων.
Τί να τα λέμε και να κλαίμε όμως; Έλεγα σε κάποιον συνδημότη πως αυτοί που συνυπέγραψαν ασμένως τα σχέδια της ανάπλασης, διεκδικούν την ψήφο του λαού για να ξαναπάρουν στα χέρια τους το Δήμο.
«Σώπααα!!!», ήταν η απάντηση του συμπολίτη μου.
Γιατί να σωπάσω; Ψέματα είναι; Ήδη ξεκίνησαν τα βιολιά. Κατεβαίνουμε!
Για δήμαρχος ο ένας, με τη σημαία της οκταετίας και της σημερινής δημάρχου.
Για σύμβουλοι και με αλλαγή σημαίας κάποιοι άλλοι που επικαλούνται το «απεταξάμην».
Διαβεβαιώνουν πως τα λάθη, τους έκαναν πιο σοφούς. Και πως θα πορευτούν αλλιώς στο μέλλον.
Ο λαός όμως, έχει τη δική του σοφία που την εκφράζει με τις παροιμίες του. Όπως αυτή που λέει πως «Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του».
Επίκαιρος
