Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Για να γραφεί το σημερινό κείμενο αφορμή στάθηκε ο νικηφόρος ( 2-1))ποδοσφαιρικός αγώνας της εθνικής Ελλάδος με την αντίστοιχη της Αγγλίας. Έπαιξαν οι ποδοσφαιριστές με πάθος για να τιμήσουν το εθνόσημο που κουβαλάνε και για την πατρίδα. Κατόρθωσαν να νικήσουν υψηλού επιπέδου ομάδα μέσα στο σπίτι τους, τους Άγγλους, που είναι από παλιά χρόνια η μήτρα του ποδοσφαίρου. Χάρηκαν τα παιδιά της ομάδας και μαζί τους όλη Ελλάδα, όλο το έθνος . Θυμήθηκα τον Γερμανό προπονητή, Ρεχάλκε, της εθνικής μας το 2004, που τον είδα στο γήπεδο και έδινε τις τελευταίες οδηγίες στους ποδοσφαιριστές του. Κάποια στιγμή πλησίασε τον αρχηγό τους, τον έπιασε από το πουκάμισο και του έδειξε το εθνόσημο. «Σήμερα, του είπε» εκπροσωπείς το έθνος σου, την πατρίδα σου. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό? Θα αγωνιστείς γενναία για να φανείς αντάξιος αυτής της μεγάλης τιμής.» Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές είχαν μέσα τους αυτή την εύφλεκτη ύλη. Με τη σπίθα του προπονητή τους το φρόνημά τους άναψε , έγινε φλόγα και όποια ομάδα ήταν αντιμέτωπη κατέρρευσε από την ελληνική-(γερμανική) μηχανή. Η Ελλάδα τότε έζησε το όνειρο και από τότε ποδοσφαιρική ξηρασία. Χθες στην Αγγλία γεννήθηκε η ελπίδα στους Έλληνες. Ίσως χαρούμε στο μέλλον παρόμοιες στιγμές. Οι Έλληνες θεατές σηκώθηκαν όρθιοι, ζούσαν το μεγαλείο τους με κάποιους μικρούς βλαστούς να κραυγάζουν τον ύμνο της Ελλάδος. Μάλιστα κάποιος ήταν με περικεφαλαία Σπαρτιάτη, ενώ ένας άλλος ντυμένος τσολιάς Όλοι οι παρευρισκόμενοι Έλληνες εξέφραζαν με συγκίνηση και την αφοσίωσή τους στον εθνικισμό τους . (Εθνικισμός είναι αρετή ενώνει τους λαούς) Είναι δύσκολο να βρεις ορισμό, καθολικό της λέξης Έθνος, που να εκφράζει αυτήν την μητέρα, την πνευματική αγκαλιά και προστασία των παιδιών της. Ως κοινωνικό γεγονός διαμορφώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με την Γαλλική Επανάσταση. Ένα από τα μηνύματά της η κατάργηση των φεουδαρχιών και η δημιουργία ενιαίου εθνικού κράτους. Αυτό ισχύει για τα ευρωπαϊκά κράτη, όχι και για την Ελλάδα. ..
Έθνος κατά τον Μπαμπινιώτη είναι «το σύνολον ανθρώπων …που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς κοινής καταγωγής και ιστορικό παρελθόν ιδανικά και κοινά στοιχεία πολιτισμού, κοινά ιδανικά και πολλές φορές κοινή γλώσσα και θρησκεία, κοινή συνείδηση». Κατά τον Ηρόδοτο η λέξη Έθνος προσδιορίζεται ως το σύνολο των ανθρώπων με κοινή καταγωγή( το όμαιμον) κοινή γλώσσα (το ομόγλωσσο) και κοινή θρησκεία και κοινά ήθη και έθιμα. Η μετανάστευση και ο διασκορπισμός των Ελλήνων στα πέρατα της Ευρώπης προκαλούσε την αναζήτηση θεσμού επικοινωνίας. Το θέμα αυτό αν το
Οι Έλληνες αρχαίοι ιστορικοί. Όχι μόνο ανεζήτησαν αλλά την καλλιεργούσαν με διάφορες εκδηλώσεις. Τα Παναθήναια, τα Διονύσια μικρά και μεγάλα. Το Κοινό των Ελλήνων Βασικός ρόλος του Έθνους είναι η ενότητα περί της κοινής καταγωγής. Η λέξη Έθνος είναι για αυτούς πνευματική, μυστηριακή ένωση όλων εκείνων που πιστεύουν σ’ αυτήν.
Είναι αυτό που ονομάζουμε εθνική συνείδηση. Το κράτος οφείλει να καλλιεργεί την εθνική και την κοινωνική συνείδηση .Πόση σημασία έχει σε όλους τους υπαλλήλους α Αποτελεί την προτεραιότητα της αφού με αυτά δημιουργεί την εικόνα προηγμένου κράτους.
Το «Έθνος» αποτελεί ισχυρό ανώτερη μορφή κοινωνικού σχηματισμού. Η απώλεια της έννοιας του Έθνους ενός λαού, ως συνεκτικού στοιχείου συνεπάγεται και την απώλεια της μνήμης προέλευσής του. «Τα έθνη πρέπει να θυμούνται και να διδάσκονται.» Θουκυδίδης Λαοί ,οι οποίοι για διάφορους λόγους, έπαυσαν να διατηρούν όλα εκείνα που τους διαφοροποιούν από τους άλλους, την καταγωγή τους , τη γλώσσα τους τότε αποθνήσκουν .Δεν δικαιούνται να ζουν και να απολαμβάνουν τα αγαθά της πολιτικής και τη θρησκευτικής ελευθερίας. Θα ζουν αιχμάλωτοι απροστάτευτοΙ στη διεθνή σκηνή των κρατών.
Στο επόμενο η Ολυμπιάδα.
