Ομάδα αρχαιολόγων φέρεται να αποκάλυψε τον ιερό χιτώνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στον Τύμβο ΙΙ στη Βεργίνα

 Καθημερινά σχεδόν τις τελευταίες ημέρες αναδημοσιεύεται στον ηλεκτρονικό Τύπο η είδηση ότι μία ομάδα αρχαιολόγων, με επικεφαλής τον Αντώνιο Μπαρτζιώκα, ομότιμο καθηγητή στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, φέρεται να αποκάλυψε τον ιερό χιτώνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στον Τύμβο ΙΙ στη Βεργίνα. Ένα μωβ βαμβακερό υφαντό γνωστό ως σάραπης (sarapis) , το ένδυμα των Περσών βασιλιάδων, το οποίο υιοθετήθηκε και από τον Μέγα Αλέξανδρο μετά την επικράτησή του έναντι του Δαρείου του 3ου της Περσίας. Σύμφωνα με την ομάδα των αρχαιολόγων, το υλικό είχε ανακαλυφθεί στο χρυσό οστεοφυλάκιο στον Τύμβο ΙΙ, μαζί με τα λείψανα ενός άνδρα και το στεφάνι της Βεργίνας με τα χρυσά φύλλα και τα άνθη μυρτιάς, από την ελληνιστική περίοδο (300-30π.Χ.), το οποίο θεωρείται ότι άνηκε στη Μήδα της Οδησσού, την πριγκίπισσα και πέμπτη σύζυγο του Φιλίππου Β’ της Μακεδονίας.Ύστερα από εκτενείς, χημικές, φυσιολογικές και μικροσκοπικές αναλύσεις, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, το ύφασμα είναι φτιαγμένο από βαμβάκι, υλικό σπάνιο για την εποχή και ήταν βαμμένο με το βασιλικό μωβ χρώμα. Ανάμεσα στις επιστρώσεις του υφάσματος, βρέθηκε χουντίτης, ένα λαμπερό, λευκό ορυκτό που χρησιμοποιούταν στην αρχαία Περσία, ενισχύοντας την πεποίθηση ότι το ένδυμα είχε προέλευση από την Ανατολή. Αναφέρεται από την Ομάδα ότι πρόκειται για μια ανακάλυψη με σπουδαίες προεκτάσεις, καθώς σηματοδοτεί ότι, πολλά από τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον Τύμβο ΙΙ, ανήκαν πράγματι στον Μέγα Αλέξανδρο και όχι στον βασιλιά Φίλιππο της Μακεδονίας, όπως πιστεύεται. Μεταξύ των αντικειμένων που ήρθαν στο φως από τον τύμβο, είναι ένα χρυσό διάδημα, ένα σκήπτρο και ένα χρυσό στεφάνι μυρτιάς. Όλα τα ευρήματα αναφέρονται σε ιστορικές πηγές ως τα βασιλικά διακριτικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο, η ανακάλυψη της σαράπιδος, είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς πρόκειται για ένα ένδυμα μεγάλης συμβολικής βαρύτητας στα περσικά ανάκτορα. Ενδελεχείς μελέτες διεξήχθησαν στο ύφασμα που ανακαλύφθηκε. Η ομάδα εφάρμοσε προηγμένες τεχνικές, όπως φασματοσκοπία υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR), και αεριοχρωματογραφία/φασματομετρία μάζας, για την ταυτοποίηση των συστατικών του υφάσματος.

Τα εργαστηριακά πορίσματα επαλήθευσαν την ύπαρξη βαμβακιού και βασιλικής μωβ βαφής, όπως και του χουντίτη, ένα σπάνιο υλικό στην Ελλάδα που καταδεικνύει με ασφάλεια την περσική επιρροή.