Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, φίλοι, αναγνώστες, είναι μια μέρα γιορτής και υπερηφάνειας για την πατρίδα μας, γιατί μας θυμίζει τον ηρωισμό αλλά και τη δύναμη που επιδεικνύει ο Ελληνισμός απέναντι σε οποιονδήποτε απειλεί την ελευθερία του. Παράλληλα, όμως, μας διδάσκει τι μπορεί να πετύχει ένας λαός, που αγωνίζεται ενωμένος. Μας διδάσκει, πάνω από όλα, ότι κανένας στόχος δεν είναι ανέφικτος, όταν υπάρχει θέληση και πίστη.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι ένα σύμβολο, που συμβολίζει την ηθική υπόσταση του ελληνικού λαού, την αποφασιστικότητά του και την ικανότητά του να ζει και να μεγαλουργεί. Να συνεχίζει την ιστορική πορεία του και τα ιστορικά πεπρωμένα του.
Την ημέρα αυτή, σε εκείνες τις απάτητες βουνοκορφές, στις δασωμένες και δύσβατες λαγκαδιές και χαράδρες της Πίνδου, μια αυτοκρατορία κατέρρευσε. Και εκεί πάνω μια καινούργια Ελλάδα αναφάνηκε. Ήταν η ίδια η παλιά Ελλάδα, μα η λάμψη της ήταν καινούργια, μοναδική και ικανή να φωτίσει και να εμψυχώσει έναν κόσμο φοβισμένο.
Όλη σχεδόν η Ευρώπη είχε κατακτηθεί από τις σιδηρόφρακτες μονάδες του Χίτλερ και μόνο η μικρή Ελλάδα τόλμησε να πει όχι στο συνέταιρό του τον Μουσολίνι.
Το «ΟΧΙ» δεν διαιωνίζει μόνο τον θρύλο του ‘40. Είναι μετουσίωση του φρονηματισμού και της παιδείας του έθνους σε προσωπικά βιώματα και έργα κάθε πολίτη.
Το «ΟΧΙ», προϊόν της αθάνατης Ελληνικής ψυχής, είναι πηγαία δυσανασχέτηση προς αθέμιτες και σκαιές αξιώσεις.
Το όχι είναι άρνηση στον εκβιασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το όχι είναι προάσπιση της οικογένειας, της θρησκείας και της πατρίδας. Είναι κατάφαση της ζωής, της τιμής και της περιουσίας ατόμων και λαών.
Αν το ΟΧΙ, ως προστατευτική ασπίδα, έσωσε την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, ως φως, όμως, γενικής αρετής ανθρώπου και λαού, σελάγισε την ανθρωπότητα.
Την ημέρα αυτή οι Έλληνες ξαναβρήκαν την πραγματική τους ταυτότητα, γιατί τους δόθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστούν το πνεύμα και την ελευθερία, που είναι βγαλμένη από τα κόκκαλα Ελλήνων, τα ιερά. Μέσα σε ένα κλίμα εθνικής ομοψυχίας έδειξαν για μια ακόμη φορά το τι μπορεί να πετύχει ένας λαός, όταν είναι ενωμένος.
Μια ανίερη συμμαχία με το όνομα ΑΞΟΝΑΣ πίστεψε πως μπορεί να γίνει εύκολα ο ρυθμιστής και κυρίαρχος του κόσμου. Να γίνει κοσμοκρατορία, να κυριαρχήσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, να υποτάξει τον κόσμο και να τον κάνει υποχείριά της. Η ιστορία όμως, την διέψευσε οικτρά.
Η Ελλάδα στο παγκόσμιο προσκήνιο, πρώτη. Μάχεται τον Ιταλό εισβολέα και τον απωθεί από τα ιερά και τιμημένα πάτρια εδάφη και τον φτάνει πολεμώντας τον ως την άκρη της θάλασσας, τον καθηλώνει και τον ταπεινώνει. Και στις 6 Απριλίου 1941 η Ελλάδα, με τη θυσία των παιδιών της, αναχαίτισε τον γερμανικό ναζισμό στα οχυρά της Μακεδονίας και της Θράκης, με απαράμιλλη τόλμη.
Στους νεκρούς της Ελλάδας, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, γυρίζει η σκέψη και γονατίζει η ελληνική ψυχή μπροστά στους τάφους τους και με βαθύτατη συγκίνηση σιγοψιθυρίζει «αιωνία τους η μνήμη».
Το όχι του Έλληνα πρωθυπουργού, την αυγή της 28ης Οκτωβρίου, αποτέλεσε ένα ιστορικό και διαχρονικό «ΝΑΙ».
Ένα «ΝΑΙ» στην αξιοπρέπεια.
Ένα «ΝΑΙ» στην Ελλάδα,.
Αυτό το «ΝΑΙ» αποτελεί ολοφώτεινο φάρο για τις επόμενες γενιές από τότε.
Φωτίζει την πορεία μας. Δίνει ρώτα σιγουριάς σε καιρούς δύσκολους και τρικυμισμένους, όπως είναι άλλωστε αυτοί που διανύουμε. Τα μηνύματα αυτής της μέρας θα αφουγκραζόμαστε, αφού τα έχουμε ανάγκη, όσο ποτέ, γιατί η Ελλάδα, η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, δεν είναι ποτέ δυνατόν να συμβιβαστεί με το φασισμό. Γιατί η Ελλάδα διαχρονικά έχει μηδενική ανοχή σε πρακτικές ναζισμού, σε όλες τις εκφάνσεις και εκδοχές τους.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι πολυσήμαντος σταθμός της βαρυσήμαντης και πολυκύμαντης ιστορίας του ελληνικού έθνους.
Ευτυχισμένοι οι λαοί που γυρνώντας πίσω στο διάβα του χρόνου, μπορούν να εμπνέονται και να φρονηματίζονται από την ιστορία τους.
Με το κεφάλι ψηλά θα μπορούν αισιόδοξα να ατενίζουν το μέλλον. Η γενιά που δημιούργησε το αθάνατο έπος του 1940, έχει ήδη φύγει από τη ζωή.
Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που η πατρίδα μας και ο λαός μας δοκιμάζονται σκληρά, προσβλέπουμε στη σημερινή γενιά.
Ο δυναμισμός της, οι γνώσεις της, ο ρεαλισμός που ακολουθεί τα όνειρα της, μας κάνουν αισιόδοξους, πως θα καταφέρει για την Ελλάδα μας, όσα δεν μπόρεσε η δική μας γενιά.
