Στις 6/12/2024 πραγματοποιήθηκε το 8ο Δημοτικό Συμβούλιο Παίδων του Δήμου Βέροιας στο Δημαρχείο της πόλης.
Οι μαθητές της Ε’ και Στ’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Τριποτάμου-Ράχης ασχολήθηκαν με το θέμα της απουσίας των χωριών του Δήμου Βέροιας από τους εορτασμούς της 16ης Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης της απελευθέρωσής μας από τον τουρκικό ζυγό.
Η ομιλία που απηύθυναν οι μαθητές της Στ’ τάξης: Ευάγγελος Μαυροματίδης και Μακάριος Τσεπραϊλίδης, καθώς και η παρουσίαση powerpoint που προέβαλαν προς το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελεί ομαδική εργασία όλης της τάξης με συντονίστρια την εκπαιδευτικό του τμήματος κ. Τσουμίτα Γεωργία.
Από πηγές που μελετήσανε προσεκτικά τα παιδιά και από συνεντεύξεις που πήρανε από παλιούς κατοίκους των χωριών τους κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι συμβάλλανε και οι πρόγονοί τους στην απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους.
Αν και πολλά χωριά είχαν καεί ολοσχερώς το 1822 από τους Τούρκους, το 1912 στο Ράχοβο -σημερινή Ραχιά- κατοικούσαν 56 άνθρωποι, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν ενοίκιο στους Τούρκους για να καλλιεργούν τα χωράφια τους. Ένας από αυτούς μάλιστα εκλεγόταν Μουχτάρης, συνεργαζόταν με την τουρκική Δημογεροντία της Βέροιας και κατείχε ένα από τα τρία κομμάτια της σφραγίδας των επίσημων εγγράφων του τόπου.
Στις 5 Οκτωβρίου 1912 -που η Ελλάδα κήρυξε πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- το όρος Βέρμιο λειτούργησε ως πέρασμα του ελληνικού στρατού που κατευθυνόταν προς τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοικοι των χωριών γνωρίζοντας πολύ καλά τα μονοπάτια στα βουνά και τους πόρους μέσα από το ποτάμι υποδείκνυαν στους Έλληνες στρατιώτες δρόμους για να κινούνται με ασφάλεια.
Στις 14 Οκτωβρίου 1912 ακούγονταν μέχρι τα σπίτια τους αψιμαχίες από τα ορεινά. Οι συντοπίτες τους λένε ότι δε φοβήθηκαν, γιατί ήξεραν ότι κάτι καλό γίνεται. Έτσι βγήκαν από τα σπίτια τους χαρούμενοι φωνάζοντας «Ήρθε το Ελληνικό».
Το ίδιο βράδυ ο τούρκικος λόχος στρατοπέδευσε στον λόφο της Μαγούλας -περιοχή έξω από τη Ραχιά- και οι στρατιώτες μη έχοντας τι να φάνε μάζεψαν ξερά καλαμπόκια και τα έβρασαν σε ένα καζάνι, δείγμα ότι ήταν εξαθλιωμένοι.
Την επόμενη μέρα τρεις 14χρονοι Ραχιώτες κατευθυνόμενοι προς τις σημερινές Φλαμουριές είδαν μπουλούκια με χακί φουστανέλες να κατηφορίζουν. Κρύφτηκαν μέσα στις βατσινιές. Οι Έλληνες στρατιώτες τούς φώναξαν «Αλτ τις ει!». Αυτοί έντρομοι και αγνοώντας τι σημαίνει το σύνθημα, έκαναν τον σταυρό τους κι έτσι αποκαλύφθηκε ότι ήταν «δικοί τους».
Αμέσως μετά οι στρατιώτες παρατάχτηκαν σε γραμμές και μπήκαν παρελαύνοντας στη Βέροια, πράγμα που σήμαινε ότι απελευθερώθηκε. Από πίσω τούς ακολουθούσαν συνεχώς και οι τρεις Ραχιώτες με μαγκούρες στους ώμους κι όλο καμάρι! Στην πορεία ήρθαν και οι υπόλοιποι χωριανοί για να πανηγυρίσουν.
Μετά από λίγο καιρό, ο Τούρκος αγροφύλακας της Ραχιάς επισκέφτηκε τον Μουχτάρη και του παρέδωσε το κομμάτι της σφραγίδας που τηρούσε ο ίδιος, κάτι που σήμαινε το τέλος της κυριαρχίας τους. Επίσης όταν πήγε στο χωριό τους ο Τούρκος φοροεισπράκτορας για να παραλάβει τη δεκάτη, οι κάτοικοι αρνήθηκαν να καταβάλλουν το μερίδιό τους.
Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπόψη τα ιστορικά γεγονότα και τις μαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής, οι μαθητές/τριες καλούν τον Δήμαρχο να τους συμπεριλάβει στις εορταστικές εκδηλώσεις και στην παρέλαση της 16ης Οκτωβρίου. Φυσικά επιθυμούν αυτό να ισχύσει και για τα υπόλοιπα χωριά του Δήμου, ώστε όλοι μαζί να τιμήσουνε τους προγόνους τους.
Ας ελπίσουμε πως το θέμα δε θα ξεχαστεί με τη λήξη των εργασιών αυτής της συνεδρίασης και τα αρμόδια πρόσωπα θα ασχοληθούν, ώστε να αλλάξει η κατάσταση την επόμενη σχολική χρονιά. Οι συγκεκριμένοι μαθητές, βέβαια, θα έχουν πάει πια στο Γυμνάσιο, αλλά θα χαρούνε εάν αντιληφθούν πως οι κόποι της μελέτης και αναζήτησής τους, καθώς και η εργασία τους έπιασαν τόπο και εισακούστηκε το αίτημά τους.
Γεωργία Τσουμίτα
Εκπ/κός ΠΕ70
