35 χρόνια μετά, επιστρέφει το καρναβάλι στη Βέροια! τι σημαίνει αυτό το 35 χρόνια μετά, για όσους δεν θυμούνται; Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από τον τότε πολιτιστικό φορέα του δήμου ΔΕΤΟΠΟΚΑ (σε συνέχεια ΚΕΠΑ) αποφασίστηκε η διοργάνωση αποκριάτικων εκδηλώσεων με δρώμενα και καρναβαλική παρέλαση, με κυνήγι θησαυρού στην πόλη και χρηματικά έπαθλα για τις διαγωνιζόμενες ομάδες, υπαίθρια γλέντια στην πόλη και τις συνοικίες (πχ Κυψέλη) που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη συμμετοχή και ξεκίνησε με ενθουσιασμό.
Δυστυχώς όμως, κράτησε μόνο 2-3 χρόνια το πολύ και σταμάτησε για όποιους λόγους, επιλογής ή και οικονομικούς. Σήμερα στα μέσα της δεκαετίας του 2020 η Βέροια αναβιώνει το καρναβάλι της με 10ήμερες εκδηλώσεις που υπόσχονται επίσης πολύ κέφι και μεγάλη συμμετοχή, τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους επισκέπτες. Η μεγάλη παρέλαση αποτελεί την κορυφή της Αποκριάς, με τρία άρματα τα οποία δίνουν την ταυτότητα κατά κάποιον τρόπο της πόλης: το ένα θα είναι ο μεσιέ ροδάκινος με αναφορά στην αγροτική παραγωγή του τόπου μας και του κάμπου με τις ροδακινιές, το δεύτερο άρμα θα είναι η μαντάμ ρεβανί που δεν χρειάζεται περεταίρω συστάσεις, ως ξακουστό τοπικό γλυκό και το τρίτο άρμα ο Ταύρος που συμβολίζει την υψηλή ποιότητα και ποσότητα παραγωγή κρέατος στην Ημαθία.
Όπως είπε στην χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο δημοτικός σύμβουλος, υπεύθυνος για τη διοργάνωση Κώστας Σαμανίδης, τα άρματα έγιναν από εξαιρετικό επαγγελματία στο είδος, ο οποίος μπορεί να μην είναι βεροιώτης, όμως όλα τα υλικά για την κατασκευή τους προέρχονται από την αγορά και τους επαγγελματίες της περιοχής μας.
(Φωτο, από ακόμα παλιότερα χρόνια στη Βέροια (δεκαετία ΄60) που ο κόσμος γλεντούσε αυθορμήτως σε όλη την πόλη, στους δρόμους και στα καφενεία)
Όπως είπε στην χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο δημοτικός σύμβουλος, υπεύθυνος για τη διοργάνωση Κώστας Σαμανίδης, τα άρματα έγιναν από εξαιρετικό επαγγελματία στο είδος, ο οποίος μπορεί να μην είναι βεροιώτης, όμως όλα τα υλικά για την κατασκευή τους προέρχονται από την αγορά και τους επαγγελματίες της περιοχής μας.
(Φωτο, από ακόμα παλιότερα χρόνια στη Βέροια (δεκαετία ΄60) που ο κόσμος γλεντούσε αυθορμήτως σε όλη την πόλη, στους δρόμους και στα καφενεία)
