Του Παύλου Α. Κυρατσή
Ένα από τα Πανεπιστήμια της ζωής με θεολογική και φιλοσοφική έννοια, είναι τα Κοιμητήρια. Μία βόλτα αρκεί να κάνεις θα καταλάβεις.
Η κακία μας. ο εγωισμός μας. ο φθόνος μας, όλα καταλήγουν εκεί.
Στο Δημοτικό Κοιμητήριο της Βέροιας, πλέον ο κορεσμός είναι εμφανής. Η Βέροια χρειάζεται επιτέλους, ένα δεύτερο Κοιμητήριο. Έπρεπε να ήταν ήδη έτοιμο από χθές, όχι από αύριο.
Εκατό χρόνια πέρασαν από την ίδρυση του και όμως ακόμα λειτουργεί. Αυτά τα χρόνια πέρασαν και πέρασαν Δημοτικές αρχές χωρίς να βάλουν στόχο και όραμα με πράξη και όχι κενό λόγο ένα δεύτερο Κοιμητήριο, εκτός Πόλης. Έλεγε κάποιος Άγιος, σύγχρονος των ημερών μας.΄΄ Ή τελευταία πράξη αγάπης που κάνεις στον δικό σου άνθρωπο, είναι η εξόδιος του και η ταφή του.΄΄ Όμορφα λόγια ενός Αγίου στην άσχημη κοινωνία μας.
Επιτέλους η Βέροια πρέπει να αποκτήσει ένα νέο σπίτι για τους ανθρώπους που έχουν φύγει από την ζωή.
Τους αξίζει . Μας αξίζει, γιατί κάποια στιγμή και εμείς...
Καλή Σαρακοστή. Καλή μετάνοια σε όλους μας.
